De electrische stoel (1)

politici met hun handen op één
verschrikkelijke buik verspreiden
de publieke geheimen waar ik
geen weet van heb alleen maar de
schaamte voor de trillende handen
het rode hoofd de knikkende
knieën de onverstaanbare stem

zijn er dan nog meer dingen
die je niet hebt durven zeggen
waarom heb je ze niet vergeten
geen nieuwe bedacht nu de huivering
van het radeloze eerste ogenblik
eindelijk voorbij is in tranen
uitgebarsten verdwaald op een
verkeerde weg in het gras liggend
in de zon zonder jou in de ijstijd
van de koude oorlog en je moeder
naar de groenteboer boodschappen
doen?

Tom Graftdijk (1949-1992)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox