Mondeling is Nene tweetalig, maar haar school staat in Nederland en dus heeft ze alleen Nederlands leren schrijven. Alleen, vanaf een zeker moment moet je als moderne wereldburger ook met je Italiaanse familie appen. Bijvoorbeeld als je tante je zou komen ophalen en je weet niet precies hoe laat dat ook weer was.

Dowwe stai

Quando wenie aprettere

Dat laat zien hoe een mens spellingconventies oppikt. In Italiaanse spelling zou je schrijven:

Dove stai?
Quando vieni a prendere [prendermi]

Waar ben je? Wanneer kom je (me) ophalen?

Raadselachtig is vooral dat quando helemaal op zijn Italiaans geschreven is – maar misschien heeft zich simpelweg vastgezet dat vraagwoorden altijd met qu beginnen. Interessant is trouwens ook dat de woordgrenzen allemaal precies zo gelegd worden als in het Italiaans, met uitzondering van aprettere. Kennelijk leer je als gealfabetiseerd kind wel waar in die eindeloze en voortdurende stroom Italiaanse klanken spaties gezet moeten worden. En dat je a en prendere aan elkaar schrijft, is ook niet zo gek. In het Nederlands zouden we ook net zo goed telezen kunnen schrijven in plaats van te lezen, parallel aan gelezen dat we ook niet als ge lezen schrijven.

De klank die je in het Italiaans als een v schrijft, klinkt meer als een Nederlandse w en zeker niet als de v in Zeist, waar inmiddels de meeste kinderen eerder een f zeggen (de f van fiets of de f van vis?) Zoals ook de ie aan het eind van wenie simpelweg de Nederlandse conventies volgt: we schrijven ook geen conventi.

Prettere is het opmerkelijkst. Als er al een verschil is in stemhebbendheid, vermoed ik dat de Italiaanse d stemhebbender is dan de Nederlandse. En de voorafgaande n versterkt die stemhebbendheid alleen maar. Nu had Nene in het begin van haar schrijfcarrière ook wel moeite met het verschil tussen baard en paard, maar daar is het helemaal weg. Maar misschien komt het verschil toch niet helemaal vanzelf.

Ik heb geprobeerd te vinden of er meer voorbeelden zijn van Nederlandse kinderen die Italiaans proberen te schrijven zonder Italiaanse les, maar ik kan het niet vinden. Voor het Engels zijn de voorbeelden natuurlijk legio, maar het zou wel interessant zijn om te weten wat voor patronen er zijn, om zo meer te weten te komen van hoe taal eigenlijk in ons hoofd zit, hoe het naar buiten komt als we niet geschoold worden.