Merry-go-round Wereld: bonte caroussel op de maat van Satans orgel draaiend als een dolle schroef. Boven ’t loeien van de deunen gilt de doodsangst van ’t geweten: reddelooze drenkeling in een vliegende orkaan. Dronken van den wijn der zonde raast de uitgelaten menschheid op de dieren van haar driften door haar bliksemkort bestaan. … [Lees meer...] overGedicht: Herluf van Merlet – Merry-go-round

Op 14 mei 1940 werd Rotterdam gebombardeerd. Sonnet De Rotterdamsche haven zouden zij verstoppen. De armzaligen! Eer wordt de lavastroom gestremd In Etna’s keel, buigen zich Himalaya’s toppen, Raakt in zijn val de Niagara vastgeklemd, Eer slecht bij storm de zee haar witgekuifde koppen, Eer wordt van eb en vloed de wisselgang geremd, Eer leert de tijger zijn … [Lees meer...] overGedicht: Jan Prins – Sonnet

Russisch gebed "Balalaïka-orkest" Heer, langs de steppen trekken vreemde paarden. De dag was dor, en avond droef en zwaar. Heer, op het veld, het rood-en-zwart bezwaarde, brandt laag de zon, als kaars op een altaar. Heer, dorpen aan de doez'lig' einder branden; de stroom, die langs de dorpen spoelt, is rood. Heer, stilten, vreemd als schepen, die gaan landen aan … [Lees meer...] overGedicht: Johan Theunisz – Russisch gebed

Moeder Moeder naar wier liefde mijn verlangen Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid, Ach, hoe zult gij mij zoo straks ontvangen Na den langen scheidingstijd? Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten, Als 'k ontwaken zal uit mijnen dood? Zal ik nederknielen mogen voor Uw voeten Met mijn hoofd in uwen schoot? ... … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals – Moeder

Robot Poëzie Poëzie, wrede machine Stem zonder stem, boom Zonder schaduw: gigantische Tor, schorpioen poëzie Gepantserde robot van taal— Leer ons met schavende woorden Het woekerend vlees van de botten schillen Leer ons met nijpende woorden De vingers van ’t blatend gevoel afknellen Leer ons met strakke suizende woorden De stemmige zielsbarrière doorbreken: Leer … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko – Robot Poëzie

The Señorita of Paraguay O charming Señorita of Paraguay, in het hart van het land van Columbus, in het hart van het land, ver achter de zee, over wie ik zoo wonderlijk droomen kan, Señorita naar wie ik niet komen kan, maar je portret ligt als bladwijzer in een liefdesroman, ik heb het geknipt uit de Geographic Magazine ik heb geen geld voor een transatlantic … [Lees meer...] overGedicht: Willem ten Berge – The Señorita of Paraguay

Jij, socialistisch Meisje Jij, socialistisch Meisje, Jij bent als een radijsje: van buiten rood, van binnen blank, ’t radijsje van de zoete Mei en ik, ik ben het zout daarbij: heb dank, heb dank, heb dank Jij, socialistisch Meisje, Jij Meisje van de nieuwe Lent, Piver* verdient aan jou geen cent; de paden van Lasalle*, die ruiken niet naar Dralle*, die ruiken … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum – Jij, socialistisch Meisje

Oorlog Terwijl het verhaal wil dat het verteld en voorbij is - maar het breekt af zeker, het is mij verteld en verteld maar nog ik zie die grijze beduimelde foto maar nog is het gras weer groener dan gras en de bloesems weer witter dan bloesem in die grijze tuin moet het oorlog zijn geweest in die man, in die vrouw, dat kind in dat grijze gras onder die grijs … [Lees meer...] overGedicht: Rutger Kopland – Oorlog

Afscheidsbrief van een lelijk meisje aan haar vrijer Ik heb jou heel de avond nagelopen Maar jij deed net alsof je mij niet ken En als je omkeek ben ik weggekropen Omdat ik weet dat ik zo lelijk ben Voor je mij zei dat je me graag mocht lij'en Had ik nog maling aan mijn scheve nek Ik dacht dat toch geen mens met mij wou vrijen Want mooie meissies zijn 't meest in … [Lees meer...] overGedicht: Koos Speenhoff – Afscheidsbrief van een lelijk meisje aan haar vrijer

Paul Demets over burnout (hier voorgelezen). Hotel mezelf Laat mij moe zijn vandaag. Mijn intrek nemen in hotel mezelf. Een ander bestellen bij de receptie. Niemand aan de lijn. Horen hoe water haren streelt en huid in de kamer naast de mijne, langs de tegels, door de muur heen sijpelend in mijn oren, druppend in mijn hoofd. Zien hoe de Japanse kerselaar onder het … [Lees meer...] overGedicht: Paul Demets – Hotel mezelf

Nieuwe titels in de DBNL: o.a. Staring, Spandaw, Tollens en De Mérode. Li Tai Pee Slagregen, stramme grauwe hagelbuien Beleegren urenlang ons klein prieel. De wijn zwalpt in de hooggemonde schalen. Wij hebben 't lied van Li Tai Pee gezongen Een duisternis trok dreigend door ons leven. Het bloed in onze harten zwalpte zwart. Toen zeiden wij: de regen is … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode – Li Tai Pee

‘Zwoel’ staat in De boom valt op mij, de nieuwe bundel van Ilse Starkenburg. Zwoel een dag in augustus in Groningen zou eeuwig duren, eeuwig duren we lagen met z’n drieën naakt op een dak verstopt tussen omringende huizen, we leken wel lijken, maar niemand kon ons zien niemand kon tussen ons in komen en er was nog geen gedicht … [Lees meer...] overGedicht: Ilse Starkenburg – Zwoel

Zondag Aangezien de zonnestralen Alhoewel er wolken staan, Aangenaam ter aarde dalen, Wil ik heden wandelen gaan. Door de fraaie ruime straten, In gemoedelijken tred, Wijl Christien en ik wat praten En “ zij” op de kinderen let. … [Lees meer...] overGedicht: N.E.M. Pareau – Zondag

Het naadren van de avond komt mijn wangen rozer malen en doet een leeuwrik zingen in het hart, dat u verbeidt. Ik vouw mijn bleke handen als een tere, vlezen schale op mijn bevruchte schoot, waarin g'uw liefde hebt geleid. En in mijn warme flanken voel ik stil uw kind bewegen. Een zwoele, troeble vreugde maakt mijn jonge leden lam. Ik voel uw mannenmacht zo al-verterend … [Lees meer...] overGedicht: Julia Tulkens – Het naadren van de avond komt mijn wangen rozer malen

Reden van bestaan Wandelend op de Hogewal In Holland’s netste stad: Den Haag Geloof ik zeker voor vandaag Het afgerond restant te zijn Van een uitbundig ongeval, De nasleep van een lentedag Die jong en elegant begon (bloemen en vogels en veel zon) Maar waarvan niemand indertijd De resultaten overzag. Dit is verwijt noch zelfbeklag Slechts de gedachte aan een … [Lees meer...] overGedicht: Han G. Hoekstra – Reden van bestaan

De dichter en de dood Kwatrijnen Een Perzisch dichter zag de Dood verschijnen. "Wat doet gij daar?" sprak deze. "Ik maak kwatrijnen." "Die zoveel verzen schreeft door 's Levens gunst, schrijf gij de laatste", klonk het, "door de mijne." De dichter liet dat woord zich niet herhalen, Maar daar hij dichten moest ten laatsten male Was 't zóveel dat hem nog om woorden … [Lees meer...] overGedicht: J.J. van Geuns – De dichter en de dood