Aardappelen Wij zijn vrouwen, ons vruchtvlees openend op de wijze die de meester wil. Glad en langwerpig is Charlotte, tongvormig Rosa en eens bereid, heten we Anna of hertogin. Kleine meisjes als ze, onrijp geoogst, ons tot in de mond blijven omhullen met dunne huid, geborsteld en gespoeld: de zoete opening laten vullen met olie en kruidenboter. … [Lees meer...] overGedicht: Eddy van Vliet – Aardappelen
20e eeuw
Te verschijnen: Parelduiker over ‘verboden vruchten’
De nieuwe Parelduiker staat op het punt te verschijnen en bevat deze keer vier artikelen die inspelen op het Boekenweekthema (Verboden vruchten). Verboden boeken Boeken en kunstwerken kunnen om uiteenlopende redenen verboden vruchten worden. Wegens hun scabreuze karakter natuurlijk. Of om politiek ongewenste c.q. verwerpelijk geachte elementen. In deze speciale … [Lees meer...] overTe verschijnen: Parelduiker over ‘verboden vruchten’
Gedicht: Frans Boermans – Twië bein
Twië bein (De veuroetgank ) Ik heb allang gezwege, ik heb 't noeëts gezag. Ik woel d'r neet um lège. maar ik had 't waal verwach. Nao jaore lang studere kwaam ik d'r nog neet oeët. Ik bleef maar prakkezere. wie kóm ik toch veuroeët? Mien linker bein en mien rechter bein. die laupe nów al jaore naevenein. Det ein geit op en det ander neer. En as ze dao mit vaerdig … [Lees meer...] overGedicht: Frans Boermans – Twië bein
4 maart W.F. Hermans en Multatuli
Op zaterdagmiddag 4 maart houdt Marc van Zoggel een lezing over W.F. Hermans' bemoeienis met Multatuli. Hermans schreef de biografie De Raadselachtige Multatuli (1987) eerste druk 1976. Van Zoggel zal ingaan op de totstandkoming daarvan. Hij is onderzoeksmedewerker aan de Volledige Werken van Hermans bij het Huygens ING Instituut. Locatie: Doelenzaal Universiteitsbibliotheek … [Lees meer...] over4 maart W.F. Hermans en Multatuli
Gedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
Mien, waar is mijn feestneus Een overspannen bakker, een brave man uit Tiel Ging naar een psychiater met een splinter in z'n ziel Maar ziet, de psychiater, was ook niet al te fris Die riep ineens: "M'n hemel, nou weet ik wat ik mis M'n neus, m'n neus, Mien waar is m'n neus?" Mien waar is m'n feestneus, Mien waar is m'n neus? Waar is m'n feestneus gebleven? Ik mot 'm … [Lees meer...] overGedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
En eischt mijn God mijn hart voor zich alleen?
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (112) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Wat betekent het woord en? En dan vooral aan het begin van een zin, waar je het vaak kunt weglaten? Waarom zou je het dan gebruiken? Waarom zou een vakkundig dichter als Hélène Swarth het aan het eind van … [Lees meer...] overEn eischt mijn God mijn hart voor zich alleen?
Gedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gister 3 jaar geleden overleed Leo Vroman. Een echtpaar In het Stedelijk zag ik Vroman en Tineke zijn vrouw. Ze snelden langs de Appels voort. Voor slaapwandelen ging het te gauw, voor zich verdiepen was het ongehoord. Hij had over zijn arm een jas of iets anders, zij liep voorop, hij riep weer dingen, misschien sterke strofen. Zij verdwenen als snel … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gedicht: Koos Schuur – Poëzie
Poëzie J’écris ton nom - Paul Éluard Tussen de krommen, kreupelen en manken, tussen die meesmuilen, blind met één oog, tussen de jabroers en die altijd janken kras ik haar naam in bomen, boeken, banken, in kelderraamkozijnen en dakplanken, in de corsages en de al te ranke polsen en enkels van hen om wier slanke lichamen ik liefde voorgaf en loog. … [Lees meer...] overGedicht: Koos Schuur – Poëzie
Gedicht: Gaston Burssens – Zelfportret
Leefde Gaston Burssens nog, dan was hij vandaag 121 geworden. Zelfportret De dood, zegt men, is een ontsporing, fantastisch, om er door bekoord te zijn. Ik weet het nu, de dood is een bekoring zoals men door een moord - of een halsstarrig woord - bekoord kan zijn. Maar eerst moet ik vertellen hoe eens een trein mij zozeer ongenadig heeft ontspoord dat … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens – Zelfportret
En scheurde’ aan flarden ’t hijgend lijf zijn eigen honden
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (111) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Hoewel minder bekend dan haar sonnetten vol gevoelige mijmeringen en al dan niet vage klachten over het leven, bestond misschien het sterkste deel van het oeuvre van Hélène Swarth wel uit haar gedichten … [Lees meer...] overEn scheurde’ aan flarden ’t hijgend lijf zijn eigen honden
Gedicht: Nico van Suchtelen – Hoogste liefde
Uit een onechte sonnettenkrans van Nico van Suchtelen. Hoogste liefde Heet mij niet valsch en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. … [Lees meer...] overGedicht: Nico van Suchtelen – Hoogste liefde
Gedicht: Willem de Mérode — Ik kus uw lippen en uw oogen
Ik kus uw lippen en uw oogen, Ik kus uw haren en uw mond, Ik kus mij moede en gezond; Kussende ben ik rondgetogen. Gij glimlacht en gij wilt gedoogen Dat ik uw hand kus en uw voet. Ik eet uw vleesch en drink uw bloed Ik kus uw lippen en uw oogen. … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode — Ik kus uw lippen en uw oogen
Gedicht: Hendrik Marsman – Herman Gorter
Herman Gorter Hij was van vuur. een golf, een vlam, een stroomend stuk natuur, blinkend als water in den zomerdag. nooit, sinds ik hem zag, zag ik nog een man wiens wezen zoo bezielend overkwam tot in zijn blik, zijn praten en zijn gang. een rechte beuk, ook toen zijn einde kwam. de bliksem sloeg en van de bergen dreunde het naar zee, … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik Marsman – Herman Gorter
Gedicht: Ed Leeflang – Gorter
Gorter Gorters mensbeeld van werkers schrijdend langs het strand was van muurverf en wanbegrip, monumentaal en bedacht, maar je geneert je als je lacht of glimlacht. Wel trokken we in joppers en op klompen met kijkers uit, maar hopend op een Jan van Gent, een Brilduiker, een Alk. Marsman schreef ooit de overdreven, goedbedoelde frase: Hij was van vuur, een … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang – Gorter
Zoo wandl ik
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (11o) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Van veel sonnetten van Hélène Swarth is het moeilijk te zeggen in welke periode in haar leven ze precies geschreven zijn. De sombere thematiek blijft dezelfde, net als de daarmee soms contrasterende … [Lees meer...] overZoo wandl ik
Gedicht: Gerrit Kouwenaar – De taal behoort aan de vogels
De taal behoort aan de vogels ik ben te mens om te vliegen ik sta als een huis op de wereld gebouwd en dik uit aarde ik ben ongeveer degene die schuilgaat binnen de muren en uitvloeit achter de ramen van de blauwe achterkamer het geurt er naar mest en naar liefde er staat een plant in een kooi de taal behoort aan de vogels de mens schuilt weg in het woord … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Kouwenaar – De taal behoort aan de vogels
Gedicht: Agnes de Graaf – Het jaar van de grauwe gans
Agnes de Graaf was ooit veelbelovend, toen vergeten, nu vermist. (Nog een gedicht.) Het jaar van de grauwe gans de grauwe gans, zegt mijn zusje, is een bijzonder dier zo worden ze niet alleen hevig verliefd maar zijn ze ook ontzettend trouw wat toch nergens voor nodig is in het dierenrijk maar mocht de vrouwtjesgans al vroeg weduwe worden toont zij zich een … [Lees meer...] overGedicht: Agnes de Graaf – Het jaar van de grauwe gans
Gedicht: J.J. Slauerhoff – Van den overkant
Van den overkant I. Morgen Ik lag in 't oeverriet aan de' overkant En tuurde naar haar raam in den buitensten paleismuur; Ik kon niet zien dat zij verscheen, Want de nevel dreef over de rivier. Maar de hemel achter mij bloosde van kim tot kim, Zoodat ik wist dat zij naakt voor haar raam moest staan. II. Avond Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen … [Lees meer...] overGedicht: J.J. Slauerhoff – Van den overkant
Gedicht: Hendrik van Teylingen – Vedergewicht
Vedergewicht Het kind was, hoorde hij, weer druk vandaag en moest voor straf naar bed. Zijn vrouw kan, merkt hij, nog maar net de last aan van haar zwaar geluk. Er gaat vanavond een goed stuk, leest hij, dat moest maar aangezet. De stamppot kan dan in die tijd, voelt hij, doorzakken naar de buik. Het stuk is echter uitgesteld, verneemt hij; niet direkt … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik van Teylingen – Vedergewicht
Gedicht: Hendrik van Teylingen – Roof
Roof Hoe blank is de receptioniste achter haar kristallijne ruit. Haar parelmoeren ogen mistig, lacht ze de glimlach van een bruid. Een lokroep die haar lippen tuit elk donker welkom dat ze lispelt. Haar adem floerst uitheems gekruid door het loket, innig en kwistig. Een doodverlegen employee, ze kent hem van zijn rood gezicht, bestraalt haar met een … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik van Teylingen – Roof
Goud. Van middagzon
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (109) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp In gedichten is het einde van regels belangrijker dan het begin en niemand weet precies waarom. Aan het einde bevindt zich bijvoorbeeld doorgaans het rijm (ik ken geen conventie waarbij de eerste woorden … [Lees meer...] overGoud. Van middagzon
Gedicht: Max Dendermonde – Gevaarlijk leven
Dagboek watersnoodramp Gevaarlijk leven Eens, in drieënvijftig, een februaridag op de kust van Gibraltar, na maanden van ver reizen, nuchter en dronken door rampen en paradijzen, was het dat ik op zee drie waterhozen zag, klassieke zuilen, leven en dood, en ik dacht: ik wil niet meer naar mijn laagland van onderwijzers, palen en perkjes, theedrinkers en … [Lees meer...] overGedicht: Max Dendermonde – Gevaarlijk leven
Gedicht: Hanny Michaelis – Op zondag
Op zondag ... Op zondag is de stad een groot aquarium. Het licht stroomt er als vuilgeel water binnen. Langs het verflenste wier van parken en onverschillige plantsoenen zwemmen de mensen als verdwaasde vissen rond tussen de vale huizenriffen door scholen kinderen omstuwd. Met bolle ogen happen zij naar lucht, snakkend naar de bevrijding die zij haten: het … [Lees meer...] overGedicht: Hanny Michaelis – Op zondag
Onsterflijkheid-in-pijn, je-weet-wel
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (108) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Rond het jaar 1900 – het jaar dat het onderstaande sonnet van Hélène Swarth in De Gids verscheen – vulden de dichters het liefst oude stramienen met nieuwe woorden. Waar dertig, veertig jaar eerder … [Lees meer...] overOnsterflijkheid-in-pijn, je-weet-wel
Pas verschenen: Boontjes 1970
Jos Muijres (Red.). Louis Paul Boon, Boontjes 1970. ISBN 9789074241397. Roelants (v/h de Oude Mol) en Stichting Isengrimus. 2016. 446 pagina’s. In 1988 startte de Vlaamse uitgeverij Houtekiet een ambitieus project: de uitgave – in achttien banden – van alle ‘Boontjes’ die voormalige Vlaamse Nobelprijskandidaat Louis Paul Boon in de loop van bijna twintig jaar, van … [Lees meer...] overPas verschenen: Boontjes 1970
