Binnenhof Het stille hart van wervelwinden in dit glas water, Nederland, waar ik mij steeds terug moet vinden naast dagtoerist en demonstrant. Bestaat dit echt of zijn wij spoken, figuren dansend hand in hand, gedurig in koud vuur ontstoken door woorden van dor zand? Ga maar bij dichter, boeren kijken: hun taal, hun grond, vast in de hand. Hier blijft de … [Lees meer...] overGedicht: Aad Nuis – Binnenhof
20e eeuw
Gedicht: Ida Gerhardt – Lente
Lente Voorzichtig beginnen te spelen binnen een groenende koelte de bloemen met name te groeten en van harte te ontsluiten aarzelende kamers. Het brood met elkaar te delen, de koele beekval te voelen. En in de avond te wachten de bevende witte vlinders; de kamperfoelie gaat open. Ida Gerhardt (1905-1997) Ida Gerhardt: genootschap • dbnl • kb • … [Lees meer...] overGedicht: Ida Gerhardt – Lente
Gedicht: J.C. Bloem – Eerste lentedag
Eerste lentedag Weer de lente. De verbijsterde oogen, Falende in het winters bleek gezicht, Zien de huizen en de bruggebogen Op en neer gaan in het wankel licht. Zien en zien niet door de duizelingen Van de weer oneindige rivier; Zon en water kruisen daar hun klingen En het hart is bonzend en niet hier. Weer een lente en de haar bitter-eigen Zilte geur, die … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem – Eerste lentedag
Maar we zitten zonder meid
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (114) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Een van de vele onontgonnen studiegebieden in de neerlandistiek is die van het feitelijk gebruik van leestekens door onze grote schrijvers. Wanneer zette iemand een punt, wanneer een komma, een dubbele punt … [Lees meer...] overMaar we zitten zonder meid
Gedicht: A.J.D. van Oosten – Vallende vliegers
Vallende vliegers Brekende vleugels - zee — en lucht, de zon vliegt, aan zijn open raam, wij zijn niet vrij genoeg gevlucht, nu — een, twee, drie dan, in Gods naam. Het laatste werk — sluit alles af, zet alles stil, geruischloos zal de rouw zijn aan ons haastig graf na 't kort geweld van dezen val. Geef mij je hand, hier is de mijn' tot aan den laatsten zwaren … [Lees meer...] overGedicht: A.J.D. van Oosten – Vallende vliegers
Gedicht: A. Marja – Homo sapiens
A. Marja zou vandaag 100 zijn geworden. Artistiek Bureau staat erbij stil. Homo sapiens Ik ben bijna mens en leef daarnaar, ik ben altijd intens wat ik ervaar: ik ben het blik dat wordt gedeukt ik ben het lid dat zich verstuikt … [Lees meer...] overGedicht: A. Marja – Homo sapiens
De Negentiende Eeuw wordt De Moderne Tijd
Vanaf 2017 gaan de Werkgroep en het Tijdschrift ‘De Negentiende Eeuw’ verder in een nieuwe vorm en gericht op de bredere periode, onder de titel ‘De Moderne Tijd. De Lage Landen, 1780-1940’. In de afgelopen jaren heeft De Negentiende Eeuw zich ontwikkeld tot een solide platform waarop het interdisciplinaire academisch onderzoek naar de Nederlandse en Belgische geschiedenis en … [Lees meer...] overDe Negentiende Eeuw wordt De Moderne Tijd
Gedicht: Jacqueline van der Waals – Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep En als een wakende haar arbeid deed; Doch als men in den droom de dingen weet, Zoo wist ik vast en zeker, dat ze sliep. En ’k vroeg mij, of ik uit een slaap zoo diep En vreemd de vrouw moest wekken met een kreet? Of wachten tot een prins ze ontwaken deed, Die met een kus de slaapster wakker riep? … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals – Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
In het dagelijksch leven zegt men golf
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (113) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Ah, de rijkdom van het woord baar! Zeven artikelen maar liefst heeft het Woordenboek der Nederlandsche Taal eraan gewijd, van 'benaming van eene Indische gewichtshoeveelheid' tot en met 'eene streep, … [Lees meer...] overIn het dagelijksch leven zegt men golf
Gedicht: Marnix Gijsen – Met mijn nicht in den tuin
Met mijn nicht in den tuin Toen ik kwam met mijn nicht in den avondtuin, -- haar kleed was een zingende batikweelde -- zagen we samen hoe dol en lenig mijn zes jonge katjes speelden; zwart fluweel in het groenste gras. De maan hing rood in de boomen, zoo dicht of er een sprookje aan 't gebeuren was. Zij heeft haar witte tanden al prachtig bloot gelachen. De … [Lees meer...] overGedicht: Marnix Gijsen – Met mijn nicht in den tuin
Gedicht: P.C. Boutens – Avondwandeling
Nieuw in de dbnl: werken van o.a. Van Bruggen, Campert, Buysse en Boutens. Avondwandeling Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tusschen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zóo zijn wij thuis. Wij zien de lamp In looveren warande... … [Lees meer...] overGedicht: P.C. Boutens – Avondwandeling
Gedicht: Eddy van Vliet – Aardappelen
Aardappelen Wij zijn vrouwen, ons vruchtvlees openend op de wijze die de meester wil. Glad en langwerpig is Charlotte, tongvormig Rosa en eens bereid, heten we Anna of hertogin. Kleine meisjes als ze, onrijp geoogst, ons tot in de mond blijven omhullen met dunne huid, geborsteld en gespoeld: de zoete opening laten vullen met olie en kruidenboter. … [Lees meer...] overGedicht: Eddy van Vliet – Aardappelen
Te verschijnen: Parelduiker over ‘verboden vruchten’
De nieuwe Parelduiker staat op het punt te verschijnen en bevat deze keer vier artikelen die inspelen op het Boekenweekthema (Verboden vruchten). Verboden boeken Boeken en kunstwerken kunnen om uiteenlopende redenen verboden vruchten worden. Wegens hun scabreuze karakter natuurlijk. Of om politiek ongewenste c.q. verwerpelijk geachte elementen. In deze speciale … [Lees meer...] overTe verschijnen: Parelduiker over ‘verboden vruchten’
Gedicht: Frans Boermans – Twië bein
Twië bein (De veuroetgank ) Ik heb allang gezwege, ik heb 't noeëts gezag. Ik woel d'r neet um lège. maar ik had 't waal verwach. Nao jaore lang studere kwaam ik d'r nog neet oeët. Ik bleef maar prakkezere. wie kóm ik toch veuroeët? Mien linker bein en mien rechter bein. die laupe nów al jaore naevenein. Det ein geit op en det ander neer. En as ze dao mit vaerdig … [Lees meer...] overGedicht: Frans Boermans – Twië bein
4 maart W.F. Hermans en Multatuli
Op zaterdagmiddag 4 maart houdt Marc van Zoggel een lezing over W.F. Hermans' bemoeienis met Multatuli. Hermans schreef de biografie De Raadselachtige Multatuli (1987) eerste druk 1976. Van Zoggel zal ingaan op de totstandkoming daarvan. Hij is onderzoeksmedewerker aan de Volledige Werken van Hermans bij het Huygens ING Instituut. Locatie: Doelenzaal Universiteitsbibliotheek … [Lees meer...] over4 maart W.F. Hermans en Multatuli
Gedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
Mien, waar is mijn feestneus Een overspannen bakker, een brave man uit Tiel Ging naar een psychiater met een splinter in z'n ziel Maar ziet, de psychiater, was ook niet al te fris Die riep ineens: "M'n hemel, nou weet ik wat ik mis M'n neus, m'n neus, Mien waar is m'n neus?" Mien waar is m'n feestneus, Mien waar is m'n neus? Waar is m'n feestneus gebleven? Ik mot 'm … [Lees meer...] overGedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
En eischt mijn God mijn hart voor zich alleen?
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (112) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Wat betekent het woord en? En dan vooral aan het begin van een zin, waar je het vaak kunt weglaten? Waarom zou je het dan gebruiken? Waarom zou een vakkundig dichter als Hélène Swarth het aan het eind van … [Lees meer...] overEn eischt mijn God mijn hart voor zich alleen?
Gedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gister 3 jaar geleden overleed Leo Vroman. Een echtpaar In het Stedelijk zag ik Vroman en Tineke zijn vrouw. Ze snelden langs de Appels voort. Voor slaapwandelen ging het te gauw, voor zich verdiepen was het ongehoord. Hij had over zijn arm een jas of iets anders, zij liep voorop, hij riep weer dingen, misschien sterke strofen. Zij verdwenen als snel … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gedicht: Koos Schuur – Poëzie
Poëzie J’écris ton nom - Paul Éluard Tussen de krommen, kreupelen en manken, tussen die meesmuilen, blind met één oog, tussen de jabroers en die altijd janken kras ik haar naam in bomen, boeken, banken, in kelderraamkozijnen en dakplanken, in de corsages en de al te ranke polsen en enkels van hen om wier slanke lichamen ik liefde voorgaf en loog. … [Lees meer...] overGedicht: Koos Schuur – Poëzie
Gedicht: Gaston Burssens – Zelfportret
Leefde Gaston Burssens nog, dan was hij vandaag 121 geworden. Zelfportret De dood, zegt men, is een ontsporing, fantastisch, om er door bekoord te zijn. Ik weet het nu, de dood is een bekoring zoals men door een moord - of een halsstarrig woord - bekoord kan zijn. Maar eerst moet ik vertellen hoe eens een trein mij zozeer ongenadig heeft ontspoord dat … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens – Zelfportret
En scheurde’ aan flarden ’t hijgend lijf zijn eigen honden
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (111) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Hoewel minder bekend dan haar sonnetten vol gevoelige mijmeringen en al dan niet vage klachten over het leven, bestond misschien het sterkste deel van het oeuvre van Hélène Swarth wel uit haar gedichten … [Lees meer...] overEn scheurde’ aan flarden ’t hijgend lijf zijn eigen honden
Gedicht: Nico van Suchtelen – Hoogste liefde
Uit een onechte sonnettenkrans van Nico van Suchtelen. Hoogste liefde Heet mij niet valsch en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. … [Lees meer...] overGedicht: Nico van Suchtelen – Hoogste liefde
Gedicht: Willem de Mérode — Ik kus uw lippen en uw oogen
Ik kus uw lippen en uw oogen, Ik kus uw haren en uw mond, Ik kus mij moede en gezond; Kussende ben ik rondgetogen. Gij glimlacht en gij wilt gedoogen Dat ik uw hand kus en uw voet. Ik eet uw vleesch en drink uw bloed Ik kus uw lippen en uw oogen. … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode — Ik kus uw lippen en uw oogen
Gedicht: Hendrik Marsman – Herman Gorter
Herman Gorter Hij was van vuur. een golf, een vlam, een stroomend stuk natuur, blinkend als water in den zomerdag. nooit, sinds ik hem zag, zag ik nog een man wiens wezen zoo bezielend overkwam tot in zijn blik, zijn praten en zijn gang. een rechte beuk, ook toen zijn einde kwam. de bliksem sloeg en van de bergen dreunde het naar zee, … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik Marsman – Herman Gorter
Gedicht: Ed Leeflang – Gorter
Gorter Gorters mensbeeld van werkers schrijdend langs het strand was van muurverf en wanbegrip, monumentaal en bedacht, maar je geneert je als je lacht of glimlacht. Wel trokken we in joppers en op klompen met kijkers uit, maar hopend op een Jan van Gent, een Brilduiker, een Alk. Marsman schreef ooit de overdreven, goedbedoelde frase: Hij was van vuur, een … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang – Gorter
