Uit De zoete versie, de nieuwe bundel van Leo Hermens. Over het persoonlijke Met Marianne in de rij bedankte ik de buurman voor een oogopener over eigenheid toen hij zei ik herkende je niet met een ongebruikelijke vrouw. Op de supermarktradio rapte een man. Rapte wat je niet doodt maakt je sterker en rijmde het met harde werker en ik wist ruis verschilt niet van … [Lees meer...] overGedicht: Leo Hermens – Over het persoonlijke

Uit Parachute, de nieuwe bundel van Floor Buschenhenke. Vies, kapot en lelijk gebed Zie mijn dijen, kuilig als een crossbaan, harig en onrein, dan die aderen, die rollen als vette wormen langs mijn kuiten. Het is dat ik al bloedstolsels verlies anders had ik mezelf moeten geselen. Aanschouw die opgezwollen pens, het is toch godgeklaagd? Vanaf nu zal ik nog minder … [Lees meer...] overGedicht: Floor Buschenhenke – Vies, kapot en lelijk gebed

Uit Zusterstad 2.0, de nieuwe bundel van Astrid Lampe. de levensverhalen van geknakte bloemen zijn in de bonus de antecedenten van suïcidepoëten liggen op straat hoeveel roem hoeveel bij elkaar verzonnen levens wil je sterven wij lezen met veel ruis toondoof in de echokamer van de romantiek besteed ik het roeptoeteren uit … [Lees meer...] overGedicht: Astrid Lampe – de levensverhalen van geknakte bloemen

Uit Door alle honderd harten wit te kalken, de nieuwe bundel van Henk van der Waal. Liefdesgemoed Niets ten nadele van de kraai, de ransuil of de ekster, maar soms grijpt hun kreet je naar de keel en word je somber als hun herhaalde krassende gekrijs je duidelijk maakt dat geen geluid hen los kan koppelen van hun gevederd lijf jij produceert eenzelfde grijze … [Lees meer...] overGedicht: Henk van der Waal – Liefdesgemoed

• Dean Bowen is een van de vier genomineerden voor de C. Buddingh'-debuutprijs. .roest Littekens roesten niet; het leek een kleine traditie, hoe wij elkaar verdichtten tot trofeeën. Sokkels uit binaire algoritmen op- getrokken, er is te veel wat breken kan. … [Lees meer...] overGedicht: Dean Bowen – .roest

• Radna Fabias is een van de vier genomineerden voor de C. Buddingh'-debuutprijs. adam spoelt aan op zondagochtend op het kerkplein in de stad – het is herfst er ligt blad het toeval is van overheidswege afgeschaft – ik raap hem op ik dep hem droog ik houd hem om hem om hem heen schrijf ik een zin waarin zijn knapzak past … [Lees meer...] overGedicht: Radna Fabias – adam spoelt aan

• Elisabeth Tonnard is een van de vier genomineerden voor de C. Buddingh'-debuutprijs. Ik vaar in een boot alleen op het water. Er kabbelen golfjes, er is nauwelijks wind. Geen wolken. De zon zeilt neer, hemel en water zijn velden van zon. In de verte een kerf minimalistisch, … [Lees meer...] overGedicht: Elisabeth Tonnard – Ik vaar in een boot

• Arno Van Vlierberghe is een van de vier genomineerden voor de C. Buddingh'-debuutprijs. De methode iv. Hoe vinden we elkaar? Neem een vorm aan, en wijk ervan af. Grijp een toeschouwer, en vermaak de afstand als ondenkbaar. Spuw een streep op straat, en maak het veilige ridicuul. Bots op de nuance, alle nuances, drijf ze op de klippen. … [Lees meer...] overGedicht: Arno Van Vlierberghe – De methode (iv)

Uit Niemandslandnacht. Een crime poem, de nieuwe bundel van Annemarie Estor.  Global Underground Ik ben gegaan. Voorbij de Villersstraat, voorbij de Verbrande Brug Noord. Ergens hoorde ik tatoeëerders tatoeëren. Ik zag een man met een zonnebril in een nachtclub. Ik zag een man een mond vol witte vlokken kotsen. Ik zag de pestmeesters. Ik zag pijnlijke vrouwen op … [Lees meer...] overGedicht: Annemarie Estor – Global Underground

‘Hier en nu’ staat in Het wolkenreparatieatelier, de nieuwe bundel van Peter Swanborn. Hier en nu Langs de kade blaast een stel ganzeriken mij de weg op. Verderop zitten twee stadskonijnen opgesloten in een plantsoen tussen autoverkeer en mediterrane agaveplanten. Onder luid gejoel springen kinderen bommetje van de steiger bij de Jonkersbrug. Een gebouw met … [Lees meer...] overGedicht: Peter Swanborn – Hier en nu

Pas verschenen: Furunkel, de eerst dichtbundel van Atte Jongstra onder eigen naam. Die tragische wens Een huis, op droesembodem van klatergouden steen gemetseld en met purperslakkenverf bestreken, vol van in laaiende lust gloedheet gekitteld hoerenvlees – dit huis, die tragische woning. Een in krankheid ontloken, in bederf gebloeid, ongunstrijk verwelkt fysiek … [Lees meer...] overGedicht: Atte Jongstra – Die tragische wens

In zijn nieuwe bundel Onze kinderjaren verdicht Xavier Roelens de eerste herinneringen van 77 mensen, geboren tussen 1911 en 2004. 1975 DIKKIE DIK DIE malle kat draagt een witte trui en lacht gaat naar school zijn eerste dag op de kast achter in de klas staat een gefiguurzaagde kabouter en eronder liggen koetjesrepen mama dik die zet hem af legt zijn kuif maar snel … [Lees meer...] overGedicht: Xavier Roelens – 1975

Uit Niets = iets, de nieuwe bundel van Wouter Godijn. Over hemelse schoonheid Een beroemde dichter terroriseerde zijn gezin; het contrast tussen zijn gezin en zijn gedichten kon hij niet verdragen; de ‘prins der duisternis’: hij bracht de hemel naar de aarde en leidde kinderen en vrouwen naar de hel die hij rondom de hemel maakte als hij geen trompet speelde. Kun je … [Lees meer...] overGedicht: Wouter Godijn – Over hemelse schoonheid

• Onlangs verscheen Alle gedichten van Gerrit Komrij. Daaruit het eerste gedicht (‘Jong’) en het laatste (‘Ultiem geluk’). Jong Negen jaar. Een hoofdje zonder mensen. Twee jongens die wat verder staan. Sterkere ogen volgen intens een Kikvors met een opgesperde mond. En ze zijn groot. Je kan ze niet verwensen. Ze blazen dan de kikvors rond. Hun spriet wordt … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Komrij – Jong & Ultiem geluk

Uit Merkwaardige producten, de nieuwe bundel van Koenraad Goudeseune. Zelfportret met mijn vrouw Er is, in bed, altijd een moment, liefste — hoe zachtzinnig ook — waarop mijn teder gestreel vol overgave beslissend wordt. Een moment vol dood gewicht, klamme adem, eindeloosheid waaraan bij voorbaat een einde komt. Alles wat ik zeg, is dode letter. Je verdraagt me. O, … [Lees meer...] overGedicht: Koenraad Goudeseune – Zelfportret met mijn vrouw

Uit De jongenskamer, de nieuwe bundel van Willem van Toorn, waarin hij teruggaat naar de jaren tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. De andere school. De nieuwe talen sprakeloos van gretigheid horen ontstaan in de hoge oude lokalen, maman coupe le pain the cat is in the kitchen en jawel toch ook das Kind ist im Garten, alsof er nooit in die taal bevelen zijn … [Lees meer...] overGedicht: Willem van Toorn – De andere school