Door Marc Kregting Geen vrees – niet nog een mening over de scoop dat Lucebert op 19-jarige leeftijd verregaande nazisympathieën koesterde. Wel toonde het bericht, en de ontvangst ervan, op meer manieren dat de orde der dingen nogal ingrijpend is veranderd. Om te beginnen onderstreepte het een maatschappelijke verdeeldheid, die lang met het begrip ‘polarisatie’ is … [Lees meer...] overMeelynchen
21e eeuw
‘Iets nieuws, iets nieuws’
C.O. Jellema’s verlangen naar oorspronkelijkheid in poëzie van Menno Wigman Door Louisa van der Pol “Had ik maar iets nieuws, iets nieuws te zeggen.” Met deze regel uit zijn gedicht ‘Tot besluit’, uit: Dit is mijn dag 2004, lijkt Menno Wigman een verlangen naar originaliteit uit te drukken. Een originaliteit die onbereikbaar lijkt want, zo begint en eindigt het gedicht, “Ik … [Lees meer...] over‘Iets nieuws, iets nieuws’
Gedicht: Daniël Vis – O (I-III)
Uit Insect redux, de nieuwe bundel van Daniël Vis. O (I-III) I ik zet het beeld op tv stil, precies op het moment dat iemand begint te praten. de mond. het gezicht, het lichaam: alles staat op pauze. de spieren zitten vast in de vorm die ze maken net voordat het geluid naar buiten komt. de ogen iets wijder open dan normaal. ik pak een zwarte stift en … [Lees meer...] overGedicht: Daniël Vis – O (I-III)
Zonder auteur geen bundel
Door Marc van Oostendorp Wat is een dichtbundel? Volgens de bloemlezers Chrétien Breukers en Dieuwertje Mertens is het iets dat 'dood' is: "poëzie leeft buiten de bundels", schrijven zij in de inleiding van hun bloemlezing Dichters uit de bundel (2016), "online op Facebook en weblog, op straat, in bloemlezingen en bovenal op podia". Jeroen Dera en Carl De Strycker stelden … [Lees meer...] overZonder auteur geen bundel
Gedicht: Kira Wuck – We nemen ons voor te vertrekken
Uit De zee heeft honger, de nieuwe bundel van Kira Wuck. . We nemen ons voor te vertrekken 1 Soms lijkt het alsof ik wind mee heb de doden mij vooruit helpen ik staar naar mensen die dichtbij staan alsof ze na het knipperen van mijn ogen verdwenen kunnen zijn ik wil dat er dingen aan mij blijven kleven … [Lees meer...] overGedicht: Kira Wuck – We nemen ons voor te vertrekken
Gedicht: Ingo de Moor – Tuinkamer
Tuinkamer Deze kamer is een wilde tuin Met rijp fruit, late vlinders In je buik, en een lege schommel Die lusteloos zich verhangt Aan het onmogelijke moment Van jouw uitgestelde bezoek. … [Lees meer...] overGedicht: Ingo de Moor – Tuinkamer
Gedicht: Menno Wigman – Afscheid van mijn lichaam
• Menno Wigman is gister overleden. . Afscheid van mijn lichaam Waarom, mijn lichaam, was je mij zo weinig waard? Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd en woonde ik mezelf zo hevig uit? O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten, lucide katers en oneindig gulle lakens. Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken. … [Lees meer...] overGedicht: Menno Wigman – Afscheid van mijn lichaam
Gedicht: Maarten Inghels – Ars poetica
Uit Contact, de nieuwe bundel van Maarten Inghels. Ars poetica Het gewicht van de wereld? Poëzie. De lekkende kraan in mijn keel? Poëzie. Poëzie. Poëzie. Wanneer ik mij verslik in mijn slaap en hoestend wakker word? Poëzie. Het zwijgen tussen twee hartslagen? Poëzie. De papiersnee in mijn middelvinger? Godverdomse poëzie. De ballon opblazen tot zijn maximale … [Lees meer...] overGedicht: Maarten Inghels – Ars poetica
Gedicht: Victor Vroomkoning – Anamnese in M.
Uit Gebroken wit, de nieuwe bundel van Victor Vroomkoning Anamnese in M. Broos en gemankeerd als ik zelf, heft hij mij bruisend welkom. ‘Gezondheid’ galmt hij tegen de lucide middaghitte. Slalommend door de dagen die wij een halve eeuw onthielden, slaat hij een blad- zij om waarop hij trouw juicht aan zijn bruid, nog immer naast hem, sneeuwen schoonheid … [Lees meer...] overGedicht: Victor Vroomkoning – Anamnese in M.
Gedicht: Peter Verhelst – Souffleur
Uit Wat ons het had kunnen zijn van Peter Verhelst, de bundel die u cadeau krijgt als u in de boekhandel € 12,50 aan gedichten uitgeeft. Souffleur Wat ons had kunnen zijn: onder al ons roepen zwijgt de man die hier niet was over de vrouw die hij heeft gekend, en roept onder al ons zwijgen de vrouw die hier is geweest met de man die ze nooit heeft ontmoet. … [Lees meer...] overGedicht: Peter Verhelst – Souffleur
Jeroen Dera: Waarom gedichten lezen?
Omdat het poëzieweek is en omdat hij net een nieuw boek heeft uitgebracht ('Bundels van het nieuwe millennium') sprak ik met mijn collega Jeroen Dera van de Radboud Universiteit Nijmegen over de vraag waarom het juist nu belangrijk is om poëzie te lezen. Bekijk deze video op YouTube. Besproken boek: Bundels van het nieuwe millennium (red. Jeroen Dera en Carl De … [Lees meer...] overJeroen Dera: Waarom gedichten lezen?
Gedicht: Joost Baars – Het groeien van de ruimte
De laatste VSB-prijs is gegaan naar Joost Baars’ bundel Binnenplaats. Nog een gedicht uit de bundel. Het groeien van de ruimte voor Thomas Blondeau dat de sterren gemiddeld tweehonderd lichtjaar ver zijn weet ik, maar wat betekent dat? die lengtemaat is voor niet-natuurkundigen een mystieke demystificatie. ik wil zeggen: ik weet … [Lees meer...] overGedicht: Joost Baars – Het groeien van de ruimte
Gedicht: Bart Chabot – De zaken gingen weer eens voor het meisje
• Uit Bart Chabots nieuwe bundel Hosanna dagen. De zaken gingen weer eens voor het meisje – kom je mee naar boven? – riep ze – ik ben moe en moet morgen weer vroeg op om naar mijn werk te gaan ik heb mijn eerste afspraak al om halfacht – … [Lees meer...] overGedicht: Bart Chabot – De zaken gingen weer eens voor het meisje
Gedicht: Remco Campert – Hebniks
• Uit Remco Camperts nieuwe bundel Open ogen, met veel gedichten over "hen die uit verre streken komen". Hebniks Deze wereld is een warboel weinigen zijn nog goed bij hun hoofd angst regeert hen angst voor de ander angst voor hen die uit vreemde streken komen dat ze je veilige huizen zullen betreden je dochter verkrachten je hond zullen eten angst voor mensen … [Lees meer...] overGedicht: Remco Campert – Hebniks
Gedicht: Remco Campert – Poëzie (zoveelste poging)
Poëzie (zoveelste poging) Poëzie is de toon die de muziek maakt die terwijl je luistert spoorloos raakt poëzie is een woord je schrijft het op en de inkt wordt onzichtbaar … [Lees meer...] overGedicht: Remco Campert – Poëzie (zoveelste poging)
Gedicht: Frank Koenegracht – Epigram
Sinds deze maand staan de eerste jaargangen van het poëzietijdschrift Awater online bij de DBNL. Dit gedicht van Frank Koenegracht komt uit jaargang 2. Epigram Glas, zegt men, is visceus zodat het na eeuwen in een raam uitzakt. Maar de mens zakt al op school uit omdat geen dier hem uitfluit. Een vraagstuk, de mens dat het liefst op een keukenstoel in de zon … [Lees meer...] overGedicht: Frank Koenegracht – Epigram
Gedicht: Serge van Duijnhoven – Mirakel
Nieuw in de DBNL: 9 jaargangen Awater, en bundels van onder anderen Jules Deelder en Serge van Duijnhoven – en meer. Mirakel je dacht dat je het weg kon dragen zoals anderen hun huisdier begraven ergens in de tuin achter je huis na een tijdje begin je het te voelen als behorend tot je bestaan. Uit een traan groeit een wezen. De holte wordt weefsel het verlies … [Lees meer...] overGedicht: Serge van Duijnhoven – Mirakel
Gedicht: Kreek Daey Ouwens – Als ik groot ben
Uit Oefening in het alleenlopen, de nieuwe bundel van Kreek Daey Ouwens. gedic Als ik groot ben ga ik hardop praten. Ik ga praten als we eten. Ik ga praten buiten op straat. Ik ga praten als ik in bed lig. Mijn zusje en ik liggen doodstil. Buiten zwiepen de bomen tegen elkaar. Ik hoor ze door de muren heen. Ik moet plassen, maar ik durf mijn bed niet uit, ik durf … [Lees meer...] overGedicht: Kreek Daey Ouwens – Als ik groot ben
Gedicht: Freek de Jonge – Blijf Het Verhaal vertellen
Freek de Jonge schreef dit gedicht voor Trouw. Op de website van de krant vertelt hij er meer over. Blijf Het Verhaal vertellen We trekken Het Verhaal als ooit de Vlaamse primitieven niet langer vol verlangen naar ons toe We kunnen het redelijkerwijs niet meer geloven Laten de oren hangen naar het consumptieve Zijn de strekking moe … [Lees meer...] overGedicht: Freek de Jonge – Blijf Het Verhaal vertellen
Gedicht: drie kerstsnelsonnetten
Op Gedichten.nl wordt iedere dag een snelsonnet (ook wel 'sonnettette') geplaatst, dat aanhaakt bij de actualiteit. De laatste drie gingen over Kerstmis. Kerst Als kind herinner ik de late mis Met de mystiek van wierook en de psalmen De broodjes die vers uit de oven walmen Het uitgestelde slapen na de dis De kerk staat nu wat verder van mijn huis Wel heb ik heel de … [Lees meer...] overGedicht: drie kerstsnelsonnetten
Gedicht: Ingmar Heytze – Tweedehands regen
• Onderstaande liedtekst werd door Ingmar Heytze geschreven voor performer Sven Ratzke. Fay Lovsky zette de tekst op muziek. Haar eigen demo-uitvoering is hier te beluisteren. Ziet uw browser de link (vlak onder het plaatje van het meisje) niet, dan kunt u het nummer ook hier beluisteren, te beginnen op minuut 39:04. Tweedehands regen Er valt geen sneeuw met kerst, dit … [Lees meer...] overGedicht: Ingmar Heytze – Tweedehands regen
Gedicht: Dirk Vekemans – Lijfsbehoud
Lijfsbehoud Tulpen te tuimelen op de verte staan zo wil ik je nog raken bij het zwermen van verhevigde duiven waarop de zon sprenkelt zijn vette vingers lentelicht. Drijfluchten donkeren. Gedrum is er, en droefte. Plens ik bloesem op dit rode blad, het is een pad wég van mijn bloedbevlekte hand. Moedwillig ik ruk je de maan en de man en de letters van het bordkarton … [Lees meer...] overGedicht: Dirk Vekemans – Lijfsbehoud
Gedicht: Nachoem Wijnberg – Mijn vader gaat naar Amerika
Nachoem Wijnberg krijgt de P.C. Hooftprijs. Mijn vader gaat naar Amerika Mijn vader gaat naar Amerika, mijn moeder wordt niet oud. dat kan ook moeilijk anders met het werk dat zij doet. Zij maakt schoon in de huizen van anderen en aan het einde van de dag krijgt zij een bord soep om mee naar huis te nemen. Op school hoef ik niets op te schrijven, één keer … [Lees meer...] overGedicht: Nachoem Wijnberg – Mijn vader gaat naar Amerika
Gedicht: Benno Barnard – Hé hond
Uit Het trouwservies, de nieuwe bundel van Benno Barnard. Hé hond Op een dag in de Gouden Eeuw tekent Gerbrand van den Eeckhout (geb. 1621) met penseel en bruine inkt zijn jonge hond uit de losse pols, waaraan een vaste hand. De man glimlacht even om de bastaard, half labrador, half asvat. De kop zinkt op de voorpoten: nog voor de stroeve kurk … [Lees meer...] overGedicht: Benno Barnard – Hé hond
Gedicht: Ester Naomi Perquin – Een of andere hoek
Een of andere hoek De wereld was één huis, wat straten en de buren. De dagen gingen traag. Je telde af. Kruiste wensen in de folders aan alsof je invloed had. Wie de koek krijgt, wie de gard. Soms zocht je naar een hint, naar pakjes in de voorraadkast. Je trof er nooit iets aan. Je moeder maakte chocolademelk uit lege dozen. … [Lees meer...] overGedicht: Ester Naomi Perquin – Een of andere hoek
