Een van de beste luisteraars van Nederland is Tom America. Die Tilburgse muzikant zet gesproken woord op muziek. Het begon vijftien jaar geleden met gedichten van Jan Hanlo, die hijzelf voordroeg. De mus werd beroemd doordat Van Kooten en De Bie het als de tune van hun programma gebruikten:

In de jaren erna verfijnde America zijn techniek en begon hij te werken met de gesproken taal van anderen. Hij ging muziek maken op het alledaagse Nederlands. Zoals bijvoorbeeld in aa, ee, ij waarin allerlei losse klinkers en medeklinkers geordend zijn:

Een ontroerend project waren de Vier Jaargetijden, waarin hij Tilburgers van allerlei leeftijden in hun dialect liet vertellen: de kinderen over hun jeugd en de bejaarden over de winter. Een bonustrack daarbij was die van een Tilburgse dame die de herderkes lagen bij nachte zong:

Tom America’s nieuwste cd Het lijkt me juist wel veilig op dat dak is gratis te downloaden op de website van het radioprogramma Kunststof. Het is ook op dat programma gebaseerd: America nam dertien interviews met schrijvers en kunstenaars, koos daar fragmenten uit en voorzag die van muziek. Het mooie is dat die muziek heel precies de toon en de stembuigingen van het gesproken woord volgt. Het lijkt daardoor net alsof de spreker zingt.

Mijn favoriet: het slotnummer, waar je alleen een oude, breekbare Jan Wolkers de zin hoort zingen:

want ook de pyramides
zullen eens
tot
gemalen nootmuskaat
ter aarde liggen
al is ‘t over tienduizend jaar
’t is jammer maar
‘t verdwijnt