Ons managersfeuilleton De verleden tijd van lijken neemt een ijzingwekkende wending

“Wouter”, snikte de boomlange promovenda Sophie toen ze haar promotor, de hooggeleerde Pieterse, lijkbleek achter zijn tablet-laptop zag zitten. “Wat is er aan de hand met je!”

“Het is met me gedaan, Sophie!” stamelde de hoogleraar Financiële Letterkunde (ooit auteur van het roemruchte artikel ‘Het salaris van Wiel Kusters in vergelijking met dat van Kees Fens. Een historische analyse’, waarover hij zelfs nog in Vrij Nederland was geïnterviewd). “Mijn carrière is ten einde. Ik heb zoiets doms gedaan, en nu kan ik niet meer terug!”

“Wouter!” Sophie noemde haar ooit beoogde promotor sinds ze allebei in managers veranderd waren nooit meer bij zijn voornaam. Maar de nood van een carrière die ten einde was brak wet. Wat doet een manager na het einde van zijn carrière?

De geplaagde financieel letterkundige wees op zijn aanraakscherm. “Ze hebben me een baan aangeboden, met een veel hoger salaris. Ik kan dit niet weigeren!” Tranen biggelden over zijn wangen. “Als hoogleraar kan ik nooit zoveel verdienen.”

“Maar dat is toch fantastisch!” Inmiddels had ook de postdoc Femke, die eveneens al enige tijd geleden in een manager was veranderd, zich bij het gezelschap gevoegd. “Een veel betere baan!”

“Maar kijk dan!” krijste Wouter. “Dit was de personeelsadvertentie! Ik heb in een vlaag van verstandsverbijstering gereageerd, en toen hebben ze me razendsnel aangenomen, en nu kan ik niet meer terug met goed fatsoen!” Verontrust namen Femke en Sophie de uitgeprinte advertentie aan.

“HR Director is dan ook vooral een strateeg met:”, begon de profielschets zonder enige zorg over samenhang of syntaxis, “een duidelijke visie op HR, vervalt niet in de operationele uitvoering maar weet in co-creatie het HR-domein steviger op de kaart te zetten, in verbondenheid met het Instellingsplan en de beleidsnotitie HR Beleidsstrategie 2015-2020. Vervult de voortrekkersrol op het gebied van duurzaam universitair HR-beleid met verve.”

En: “De HR-director is eindverantwoordelijk voor het organisatie brede HR-beleid en zorgt er voor dat dit goed aansluit op de visie, ambitie en verdere ontwikkeling van de UvA. Bouwt, professionaliseert en positioneert HR verder binnen de organisatie. Boegbeeld van HR, binnen en buiten de organisatie. Allround en stevig adviserend over het te voeren HR-beleid. Zorgt voor beweging en energie enerzijds en richting, focus, vertrouwen en draagvlak anderzijds.”

En: “Voor deze positie ligt het accent in aanvang op de ontwikkeling, inrichting en besturing van een effectieve HR-keten, de positionering van HR binnen de organisatie op diverse niveaus en de ontwikkeling van samenwerkingsrelaties binnen de matrix organisatie om gericht en in verbondenheid invulling te kunnen geven aan de operationalisering van gekozen thema’s op het gebied van HRM en talentmanagement.”

Enzovoort, en zo verder, in een proza dat niet alleen iedere vorm van structuur vermeed, maar dat elk verlangen naar dergelijke structuur zelfs uitdoofde in het hoofd van de lezer.

“Mijn God,” mompelde Sophie. “Wat heb je gedaan?”