De kerstspecial van ons managershorrorfeuilleton De verleden tijd van lijken (2)

Trots keek Femke de kring rond bij de cursus Ken jezelf. De cursusleidster had de anderen erop gewezen dat Femke de enige was die niet net deed alsof het onderzoek haar ook maar iets interesseerde, maar die in plaats daarvan haar tijd besteedde aan nuttige zaken zoals de midterm review.

“Nou, nou”, zei een van de twee aanwezige Sammen – de vrouwelijke. “Volgens mij is onderzoek naar het illegaal downloadgedrag van kijkers naar Borgen ook heel relevant. De Stichting Brein,” ze sprak die laatste woorden zo uit dat je de hyperlink als het ware hoorde, “heeft veel belangstalling voor mijn werk. De verwijzingen naar Slavoj Zizek nemen ze dan op de koop toe! Bovendien sluit een en ander uitstekend aan op de Wetenschapsagenda!”

“Wat een leuke vrouw,” dacht Sophie. “Ze is weliswaar nog niet in een manager veranderd, maar ze heeft wel een leuke broek met scheuren en gaten.”

Nu keek de cursusleidster naar haar. “En jij?”, vroeg ze. “Wie ben jij?”

“Ik ben Sophie,” zei Sophie. Ze legde uit dat ze ooit begonnen was aan een proefschrift naar de receptie van het Koningslied, maar dat ze gaandeweg had ontdekt dat dit onderzoek haar niet zo lag, en dat ze inmiddels onder andere in de progressieve promovendifractie van de universiteitsraad zat. “Ik zit in dezelfde groep als Femke,” besloot ze. “Bij Nederlands.”

“Jullie zijn goed bezig,” zei de onderzoekleidster. “Je blijft tenminste lekker dicht bij jezelf, op die manier. Je nuttig maken voor de maatschappij, en de Wetenschapsagenda!” Ook Sam (de vrouwelijke) keek bewonderend naar Sophie, merkte de laatste tot haar genoegen.

“Is het nog geen koffietijd?” vroeg de andere Sam, de mannelijke. “Ik vind dit allemaal eerlijk gezegd een beetje zonde van mijn tijd.”

“Nee,” zei de cursusleidster. “We gaan eerst een rollenspel doen, om jullie met jezelf te confronteren. Ik gebruik dat altijd. Dit is trouwens de eerste keer dat ik deze training op een universiteit geef, meestal doe ik het bij grote internationale bedrijven en banken. Vergeleken daarmee hebben jullie academici nog heel wat zelfkennis op te doen!