Goedemorgen, beste vrienden van de verscheiden neerlandici! Het wordt weer een mooie week, al is dat natuurlijk maar betrekkelijk omdat wij ook enkele sterfdagen te betreuren hebben. Echter, maar liefst twaalf neerlandici zullen deze week weer even opduiken in de kolommen van Neerlandistiek (de rechterkolom om precies te zijn). Onder hen natuurlijk weer diverse markante persoonlijkheden, en anderen die weliswaar minder markant, maar dan toch niet minder verdienstelijk waren.

Een van hen, van wie we later in de week de geboortedag gedenken, nam het zelfs ooit op tegen de grote Van Haeringen. Die had beweerd dat er bijvoeglijke naamwoorden zijn die eruit zien als een voltooid deelwoord, maar toch rechtstreeks afgeleid lijken van een zelfstandig naamwoord. Die voltooide deelwoorden leiden dan later weer tot het ontstaan van een echt werkwoord. In een artikel in De Nieuwe Taalgids werd deze bewering vakkundig gefileerd en genuanceerd.

Van Haeringen leek daar overigens niet verbolgen over. Hij schreef later een levensbericht en merkte daarin op: “Maar de kleine wereld van de Neerlandici betreurt […] heengaan niet alleen omdat die wereld een mens met grote verstands- en gemoedsgaven armer is geworden, maar ook en vooral om de ledige plaats die de overledene laat in de onderneming, die voor de vaderlandse taalstudie van zo uitnemende waarde is.” Deze bewering kunnen wij veilig toepassen op alle neerlandici in onze verzameling, maar toch.

De vraag van deze week is dan ook: Wie was deze neerlandistische geleerde, en waar ging dat artikel over?