Tuinkamer

Deze kamer is een wilde tuin
Met rijp fruit, late vlinders
In je buik, en een lege schommel
Die lusteloos zich verhangt
Aan het onmogelijke moment
Van jouw uitgestelde bezoek.
Uitzichtloos het raam dat
Staart op uitgebloeide bloesem
En de verloren voetstappen
Die schuifelen in de schaduw
Van diepgeworteld verlangen.
Het behang met eenzame motieven
Hangt nu aan flarden verdriet.
En wie zich waagt over de drempel
Van dit vertrouwde droomgebied,
Stelt zich de vraag: hoe, hoe
Zal de dag aflopen? Hier,
In deze tuinkamer van het hart.

Ingo de Moor
uit: Het gerucht van de stilte (2017)

———————————–

• Ingo de Moor: liverse • recensie
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.