Uit Genadeklap, de nieuwe bundel van Willem Jan Otten.

Bij het vernemen dat de esdoorn door de nieuwe eigenaar toch is gerooid

In het midden van herinnering, verschreven tuin,
daar stond een boom. Hij hoorde bij ’t verkochte huis
waar zonen zijn geboren, dummies vol geschreven,
mosselen in wijn gekookt, klepper kattenluik.
Hij stond er toen we onze intrek namen,
niemands eigendom een wachter als de maan.

Wij lieten hem staan, hij zou ons bewaren.

Spoelt per gelukszoeker een esdoorn aan,
een nachtelijk geruis door het slaapkamerraam,
een koerend duivenpaar elk jaar,
een wemeling van blad recht boven de kinderwagen,
een grote gons eind mei om bloesem van myriaden bij,
een vogelhuisje zonder mezen gespijkerd in de stam,

staat er een boom in iedereen die verder moest,
is hij wat nooit mee mee het graf in gaat,
als de maan staat hij niemands eigendom op wacht.

Willem Jan Otten (1951)
uit: Genadeklap (2018)

———————————-

• Willem Jan Otten:  wikipedia • kb • dbnl • leestafel • bespreking gedicht • youtube
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.