Iemand is een voorloper van de mindfulness-beweging in De verleden tijd van lijken

Door Marc van Oostendorp

Rie Veld, de specialiste in Geschiedenis van de neerlandistiek tot 1800 die door een wrede speling van het lot nooit in een manager was veranderd, boog zich over het bonsaiboompje dat op haar bureau stond, er zaten wat herfstblaadjes in, toen er op de deur geklopt werd. Snel schoof ze het boompje opzij en opende Brightspace in haar browser. “Come in!” riep ze.

Het was inderdaad Maribella, haar nieuwe baas. Ze had een paars pak aan dat bijna dezelfde kleur had als haar haren. “Rie!” riep ze verbaasd. “Ik krijg iedere vrijdagmiddag formulieren van de secretaresse via de e-mail die ik dan voor maandagochtend ingevuld moet retourneren. En als ik dat doe, krijg ik een autoreply dat die secretaresse pas weer op donderdag aan het werk is!”

Rie haalde haar wenkbrauwen op.

“Van de secretaresse!” riep Maribella ter verduidelijking. “Ben ik de secretaresse van mijn secretaresse! Wie wordt hier eigenlijk geacht wie een opdracht te geven!”

“Welkom op onze universiteit”, zei Rie enigszins zuur. “Ik kom al jaren niet meer aan mijn eigenlijke werk toe omdat ik de hele tijd ons ondersteunend personeel moet ondersteunen.”

“Maar vul jij die formulieren dan in?” Maribella wist haar ongeduld niet te verbergen. “Ik ben daar meteen mee opgehouden. Maar ik krijg ze nog steeds! Wat ben jij toch een ontzettend goed mens.” Ze aaide Rie even over haar arm. “Heb ik je al een exemplaar gegeven van mijn nieuwe boek?” Uit de lichtpaarse tas die ze bij zich bleek te dragen, haalde ze een klein boekje. Introduction to Arie de Jager. A Grievance Studies Perspective stond erop. “Hier”, zei ze glimlachend tegen Rie. “As a token of my gratitude”.

Ineens zag Rie dat Maribella op haar paarse pak een klein rood vilten vierkantje had gespeld. “Ben jij ook al aan het protesteren?” vroeg ze nieuwsgierig.

“Oh dat,” zei Maribella luchtig. “Sophie vroeg me om dat op te spelden. Ik heb geen idee waar dat over gaat. Werkdruk, of zoiets. De jeugd moet je altijd ondersteunen in hun kritische houding, vind ik. Sophie wilde ook op een mindfulness cursus, dus dat heb ik meteen goedgekeurd.”

“Ik heb ook weleens geprobeerd een mindfulnesscursus te doen”, zei Rie, “via een podcast. Maar ik kon mijn gedachten er niet bij houden.”

“Misschien moeten wij samen een keer een boek schrijven!” riep Maribella enthousiast. “Arie de Jager as a Precursor to the Mindfulness Movement.”