Kennelijk kreeg minister Van Engelshoven het vorige week benauwd, en is ze samen met haar ambtenaren bij de drie kopstukken van WO in Actie (Rens Bod, Ingrid Robeyns en Remco Breuker) langs is gegaan. Zo graag wilde ze die opstandige hoogleraren spreken dat ze zelfs in persoon naar Bods kantoor op de universiteit is getogen. Maar dan wel met lege handen, zodat ze met lege handen ook weer terugkeerde.

Vandaag is de dag dat alles nog ten goede kan keren. Minister Van Engelshoven kan zelf ineens een ingeving krijgen, als ze daar voor de halflege Pieterskerk staat met de door haar ambtenaren geschreven tekst in de hand. Ze kan dan van het podium aflopen en zich naar Het Gerecht begeven, waar wij haar zullen toejuichen als ze de microfoon neemt en zegt dat het inderdaad allemaal een vergissing was.

Verplichtingen

Dat je natuurlijk geen maatregelen neemt waarvan je de gevolgen niet eens kunt voorzien, dat je je eigen rijke land niet ineens berooft van enorme happen wetenschap. Dat ze eens met serieuze betrokkenen – zoals Bod, Robeyns en Breuker – om de tafel gaat mét een serieus voorstel.

Ik ben bang dat de minister het inzicht noch de moed heeft om zo’n stap te zetten. Maar haar wonderlijke bezoek aan de initiatiefnemers vorige week laat zien dat er in ieder geval iemand op het ministerie door heeft dat er wat broeit en dat de krankzinnige maatregelen die er nu zo onbezonnen worden genomen weleens tot veel meer dan het huidige gemor kunnen leiden. Dat het misschien niet blijft bij zo’n nog altijd gemoedelijke Ware Opening (vanmiddag, 15.00-17.00, Het Gerecht te Leiden), maar dat de sfeer grimmiger wordt als dat jaar eenmaal geopend wordt.

Daarvoor moeten we er wel zijn, en moeten we er met zoveel mogelijk mensen zijn. Ja, er zijn allerlei andere verplichtingen, maar nee, vrijwel niets is zo belangrijk als dit. Tot vanmiddag!