Geschiedenis van een tijdschrift

Ik ben altijd overal te laat. Ik loop bijvoorbeeld nu in het Erasmusgebouw in Nijmegen rond, en niet midden jaren tachtig, toen Chrétien Breukers, Rob van Erkelens en Jack van der Weide er het tijdschrift Tristan oprichtten. Vier nummers zijn er verschenen van dat blad, voordat het ten onderging. Van der Weide maakte nu, zo’n vijfendertig jaar na dato, een herdenkingsboek: Dossier Tristan. (We publiceerden hier onlangs al de inleiding die Jos Joosten schreef, iemand die zowel toen als nu in het Erasmusgebouw is.)

Dossier Tristan is een boek vol liefde. Het blad zelf werd gemaakt met het grote enthousiasme van studenten die de wereld bestormen. Het waren mannen, die redacteuren, die precies wisten hoe het allemaal moest, hoewel dat tegelijkertijd uit hun teksten (bijvoorbeeld de redactionelen) voor de lezer volkomen onduidelijk werd. Zelfs of ze nu post-modern of post-punk waren, allebei toch labels waarmee je je tot niets verplicht, wilden ze niet zeggen. Het waren de jaren tachtig: de wereld moest bestormd worden maar niet meer, zoals in eerdere generaties, met een programma. (Inmiddels worden er sowieso geen tijdschriften meer opgericht, of in ieder geval komen die mij niet onder ogen, of ze gaan binnen één nummer ter ziele.)

Er was geen programma, er waren alleen liefde en ambitie.

Die ambitie is er misschien dertig jaar later wat minder, althans wat minder voorwaarts gerichte ambitie. In plaats daarvan zijn de herinneringen gekomen aan de mooie tijd die de mannen moeten hebben gehad. Het boek Dossier Tristan documenteert die uiterst zorgvuldig: notulen van de redactievergaderingen worden integraal afgedrukt, een interview dat twee redacteuren indertijd gaven aan een krakerstijdschriftje wordt helemaal uitgeschreven. Van allerlei medewerkers proberen ze te achterhalen wat er van die man geworden is. (De beroemdste van allemaal is Menno Wigman en die is dood.) Over een wat nare recensie van nummer 1 maken de schrijvers zich nog steeds druk. Goedmoedig druk, maar toch druk.

Misschien is het omdat ik een generatiegenoot van de drie ben, maar al die zorgvuldigheid heeft iets ontroerends. Het laat zien dat het tijdschrift belangrijk was. Al was het alleen maar belangrijk voor deze drie, dan was het nóg steeds belangrijk. Dat ze notulen maakten! Dat Jack, de notulist, onder die notulen schreef “Met excuses voor spel- en typefouten; ik heb slecht geslapen”. Dat ze die notulen al die tijd bewaarden! Dat ze die nu in een boek zetten!

Ik heb uit die tijd niks bewaard, niets om een eventueel boek van te maken.

Gelukkig hebben de heren van Tristan dat gedaan.

Dossier Tristan kost € 29,95 (inclusief verzendkosten) en is te bestellen door een e-mail te sturen naar jackvanderweide64@gmail.com.