Wie a-tal zegt, zegt a-lipogram. Het een kan niet zonder het ander, het ander vraagt om het een. Geen a’s is eenvoudiger dan alleen maar a’s, maar de uitdaging is nog steeds zo dicht mogelijk bij het origineel blijven. Hoe dan ook: er verschijnen nieuwe woorden en met de nieuwe woorden nieuwe inzichten, nieuwe beelden. Het gedicht muteert, groeit, vertakt zich. Hier krijgen we er bedauwde, benevelde, beparelde spinnewebben bij. Steeds krijgen we nieuwe puzzelstukjes toegeworpen uit de donkere kamer naast ons.
Nul uur nul. Drogisterij. Trottoir –
En licht, stompzinnig vies en voos.
De tijd, het leven: illusoir.
Dit blijft zo. Uitzicht-, uitwegloos.Sterf – en weer moet je beginnen,
Weer omringd door kille mist,
Licht, geweven door de spinnen.
Nul uur nul. Trottoir. Drogist._____
Dit stuk verscheen eerder op VandaagsVertaalProbleem
In de donkere kamer van homunculis gaat het er om dat je bewijst dat het géén verzinsel is maar een systeem van woorden. Selectie door je hersens te gebruiken. Op de plaats van de gronddoorzaak is de dader niet te vinden, enkel een spel van zingende neuronen.
Geen a? O…
O doornboom, hondsroos, bosolm, hop:
loof oogt nog jong, vol hoop, doorzond,
doch vlot wordt ’t grosso modo bont,
brons gloort, hoogschoon, pomposo. Top!
Kortom, loof toont oktoborshow.
Hoor: woord voor woord gonst grondtoon O.
Inge Boulonois, uit Puntig licht (2022)