Hoera, het Jeugdjournaal was op zoek naar het Kinderwoord van het Jaar! Kijk, zo vis je als taalkundige op leeftijd nog eens op wat er leeft onder Generatie Alfa. En al helemaal doordat ik het bekeek met Nene, de vertegenwoordiger van die generatie in ons huishouden.

In het item dat het programma eind november uitzond om de wedstrijd te introduceren bij de kijkertjes waren er allerlei klassiekers die ik als verstokte generatiealfawatcher natuurlijk allang kende: sigma, yo, en slay. Natuurlijk, dat zijn woorden die sommige mensen zich nog 80 jaar gaan herinneren omdat het ze zo aan hun jeugd doet denken, terwijl hun kleinkinderen in 2094 met hun ogen rollen: daar heb je opoe ook weer, met alle sterke verhalen over langstudeerboetes (’toen moest je nog betalen om iets te mogen leren!’) en ChatGPT (‘dat vonden wij toen heel bijzonder, dat je telefoon een essay kon schrijven’).

Maar Nene veerde op bij één woord dat ik nog nooit eerder gehoord had. Een jongetje zei dat voor hem het jaar 2024 werd samengevat door bie laai. Ja! riep mijn dochter, ‘bie laai!’

Wat betekent het? ‘Nou, gewoon,’ zei ze, met de subtiliteit waarmee kinderen hun gevoelens altijd onder woorden weten te brengen. ‘Als iemand iets heel grappigs ziet, dan laat die dat zien en zegt ‘bie laai!’. Wat leuk, dacht ik, zo zie je maar hoe woorden uit allerlei andere culturen ons komen verrijken. Het hoeft heus niet alleen maar Engels te zijn, het kan ook een Aziatische taal zijn. Wie weet is het wel Koreaans! Want wie die jonger is dan 25 is er niet gefascineerd door de Koreaanse cultuur?

Ik kon het in eerste instantie nergens vinden op internet. Hoe spel je zoiets dan ook? Bilei? Byly? Gelukkig wist Nene het ook: b-e l-i-k-e. Oh, be like!

Ik wist dat het een tijdje deel was van de wereldwijde jongerentaal om memes rond te sturen over British people be like, Cats be like, Tattas be like. Nog eerder had dat be like ook een lijdend voorwerp nodig gehad ‘British people be like “I don’t like that”‘. Maar op zeker moment hoefde dat lijdend voorwerp niet meer en inmiddels is zelfs een onderwerp kennelijk niet meer nodig. En dan hoef je bij dat alles ook niet eens meer een heel duidelijke k aan het einde te zeggen. In taal wordt altijd alles korter en beter. Bie laai!

De winnaar van de verkiezing werd overigens Bruh.