Uit Kokanje, de nieuwe bundel van Hannah van Binsbergen. Dolen De rotgang der geschiedenis begonmet bouw. Arm land, wat dacht jedat ze murw en nietig in het bivak zouden blijvenelke dood een schok en honger dagelijkssoms dodelijk? Breek af dit doolhofzeiden zij en maak een kavel zo begon ons dolen. Helderte verscheen.De kleinste streep schoot naar de verteeen zang … [Lees meer...] overHannah van Binsbergen • Dolen
Alara Adilow • Veld
Uit Mythen en stoplichten, de debuutbundel van Alara Adilow. Plus recensie. Veld Wanneer mijn wekker gaat, trek ik mijn laarzen aanbetreed het veld en oogst augustus' graan.Mijn vaders botten rusten in het veld, naast moeders rib.Een bronzen klok ligt begraven in het slib. Het veld zwelt van vuisten, roestend staal, arbeideen vossenstaart, fantasie van een kindeen oud … [Lees meer...] overAlara Adilow • Veld
Fritzi Harmsen van Beek • Mollade
Mollade Op een dag verdwaalde in een hutjeeen dom klein molletje. De kat namhet dadelijk te pakken, en verdiendezo een schop voor z'n niet wat u denkt:voor z'n kont. Het was een kater. Nadien als een dolleman zoekenin de hoeken van die hut. Wantmol was op de vlucht geslagen,wijl men nog wel zijn bestwil wou. ‘Ha daar zit hij,’ zag de bewoner vande hut ‘maar help, wat … [Lees meer...] overFritzi Harmsen van Beek • Mollade
Maria Barnas • Houd je van zmazonka?
•• Twee gedichten uit Diamant zonder r, de nieuwe bundel van Maria Barnas, waarin haar Poolse afkomst en Poolse grootmoeder centraal staan. Houd je van zmazonka? vraagt mijn moederaan haar Poolse fysiotherapeut.Ze heeft er nooit van gehoord. Is ze wel Pools? vragen we ons af.Misschien komt ze niet uit Silezië overwegen wemaar ook Radek en zijn vriendendie ’s zomers … [Lees meer...] overMaria Barnas • Houd je van zmazonka?
P.C. Boutens • Ik ben Slaaps slaaf
Sonnet XXXVI Ik ben Slaaps slaaf: hij is mijn enig heer.Want al mijn werken in ’t schel daglicht isOm dat één gaaf goudstuk vermoeienis,Dat, als ik nederzit aan avondveer, Ver over effen schemering bezweer'Zijn riemloossnelle boot die lijngewisMij door veel vreemder dromen wildernisStuur’ tot Uw levend-dood ver-na verkeer. Ik bied hem willig ogen beî te bindenMet … [Lees meer...] overP.C. Boutens • Ik ben Slaaps slaaf
P.C. Boutens • Sonnet
SonnetSponsae aeternae* Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,Zo zeker als de bloemen wederkomen:Der dingen dove dek hebt gij genomen,Het donkre leven dat de steden vult, De winterwind die klaagt door dorre bomen,Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult…Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduldDe slaap kon vinden om van u te dromen… Een prins, te vroeg ontwaakt in … [Lees meer...] overP.C. Boutens • Sonnet
P.C. Boutens • Nacht-stilte
Nacht-stilte Stil, wees stil: op zilvren voetenSchrijdt de stilte door de nacht,Stilte die der goden groetenOverbrengt naar lage wacht …Wat niet ziel tot ziel kon spreken,Door der dagen ijl gegons,Spreekt uit overluchtsche streken,Klaar als ster in licht zoû breken,Zonder smet van taal of teekenGod in elk van ons. P. C. Boutens (1870-1943)Uit: Vergeten liedjes … [Lees meer...] overP.C. Boutens • Nacht-stilte
Hélène Swarth • Mijn dag heb ik verdroomd
Mijn dag heb ik verdroomd; zoo doe ik met mijn leven.De vogels zongen luid hun Julimorgen-zangen,Mijn eigen hart zong mee, vol weemoed en verlangen.Ik heb geluisterd — en mijn blad is wit gebleven. Wel heb ik in mijn ziel de klanken opgevangen,Nog zie ik op het, gras de zonnestralen zweven,Nog hoor ik melodie, — maar ’k heb geen woord geschreven.Ik laat, mijn droeve harp aan … [Lees meer...] overHélène Swarth • Mijn dag heb ik verdroomd
Adriaan Krabbendam • Kennistheorie
•• Dichter Adriaan Krabbendam is overleden. Nog pas vorige maand verscheen zijn laatste bundel. Kennistheorie o ziel magere ontsnappingssprookvluchtweg van de blote feiten o zielbestrijder van molens in der blinde smookha lach om uw bibbertong boos & infantielo zetel vol ongeloof warwaan der dode varaanhoe oncomfortabel voor de billen van uw tastzinuw spreekgestoelt’ … [Lees meer...] overAdriaan Krabbendam • Kennistheorie
Daniël Labruyère • Moeder elektriciteit in onze aderen
Uit elektrobloem van Daniël Labruyère, met niet alleen gedichten maar ook tekeningen en schema’s. Moeder elektriciteit in onze aderen.Pulsars puls pulserend aan supernova’s, eenneuraal netwerk, fractalen die stationair ronkenals een slaperig brein.Voor een splitseconde tussen de secondesduizelen de nummers,maar maak je geen zorgen! Het zijn net dieren,een transitiemodulatie … [Lees meer...] overDaniël Labruyère • Moeder elektriciteit in onze aderen
Jan G. Elburg • Zomer
Zomer Met twee linkerhanden boetseert de zonde aarde. alles gaat scheef door het lachender lichamen. ik ben veel te blauwvan binnen. mijn ingewand zamelt te veelliefde en luide kreten.o de snaakse waardigheid van de dagen.de aardigheden van het aambeeld water.wij moeten wel jongen. van grote liefdeeen huis werpen uit schelpen en zand.een naakt klateren.nu dommelt de grote … [Lees meer...] overJan G. Elburg • Zomer
J.J.L. ten Kate • Oorlog
Oorlog Dàt is de vloek des krijgs — niet, dat hij VorstentronenOmverstoot, half vermolmd, of dollen VolkrentrotsMet roeden geselt als een Eumenide Gods,Of glorie’s naakt schudt, om heur kanker aan te tonen. Wat is de wisseling van kronen, steeds voor kronen?Een ruil van klatergoud — de jakhals na den vos!Een ruwe ontwaking windt uit leugendromen los:De louterende tucht … [Lees meer...] overJ.J.L. ten Kate • Oorlog
J.J.L. ten Kate • Ik was gestorven
Ik was gestorvenVan minneweelde;En lag begravenIn liefjes armen;En ziet, daar wektenMe op eens haar kusjes,En in haar oogjesZag ik de hemel. J.J.L. ten Kate (1819-1889) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overJ.J.L. ten Kate • Ik was gestorven
J.J.L. ten Kate • Ontwaken
Ontwaken Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden,Half licht, half duisternis, half waar, half waan,Nu Profecij, dan Echo van ’t verleden,Vaak beide in eens, en immer – half verstaan. ’k Greep schimmen, die mij door de vingren gleden;Ik vloog, of kroop, maar niets werd afgedaan;’k Heb in één uur genoten en geleden,Heel ’t bonte lot eens Levens ondergaan. Daar … [Lees meer...] overJ.J.L. ten Kate • Ontwaken
Bert Voeten • Verheugde stad
Verheugde stad Kinderen en vrouwen lopenmet mei in het haar met meide bomen kunnen niet stilstaanen het water is van de wijsje hoort het aan de fluitketels. Op een melkwagen rijdt de zonde oostlijke straten binnende zon de malle bezorgerbrengt overal flessen licht. Vandaag zullen alle rietenstoelen ervan genietende tafeltjes niet te vergetenen het vollemiddaggezichthet … [Lees meer...] overBert Voeten • Verheugde stad
J.C. van Schagen • Werkelijkheid
Werkelijkheid Ik doe zakenik heb een heel grote schrijftafelen mijn gezicht staat moeilijkik praat in een telefoonen ik heb een mijnheerdie juffrouwtjes kan laten werkenen nog meer mijnherende juffrouwtjes ruiken zo lekkerze ruiken allemaal verschillendde mijnheren zijn in grote jassenik bloos er wel vanhet lijken wel Engelsenen ik begrijp niet waarom ze doen wat ik … [Lees meer...] overJ.C. van Schagen • Werkelijkheid
Sybren Polet • Woord gevonden (bij toeval) in de buik van een Univac
Woord gevonden (bij toeval) in de buik van een Univac Ik heb een nieuw woord voor je,zei ze,thuiskomend uit de buik van een Univac.(Als een mus klein en rondlag het in haar hand.)Ik heb het een vingertopje water gegevenen een broodkruimel groot als een letter.Nu is het nog een vogeltje, zei ze, maarhet is ook een nieuw soort plantdie koffie drinkt en praat over zijn vaderdie … [Lees meer...] overSybren Polet • Woord gevonden (bij toeval) in de buik van een Univac
Jan Engelman • Arne Borg
Arne Borg ritornel en sirene visch vischplatte vischal wie in het water is Arne Borg zwemt duizend meterArne Borg doet alles beter visch vischwitte vischwitte witte watervischwitte zwemvischwaterlisch (waar het groene water is zwemt hij als het later is) Arne Borg zwemt duizend meterArne Borg doet alles beter visch vischgroene vischin de groene … [Lees meer...] overJan Engelman • Arne Borg
P.N. van Eyck • Brent Bridge
Brent Bridge Een vreemd man, in een vreemd land.En vaak is er niets dan dit:Water en loof en het witVan zwanen, dicht bij de randGras voor de bank waar hij zit,En straks aan de overkant. Een man die even leest,Het stil begin van een lied,Dan opkijkt en om zich ziet.En iets in hem denkt, bedeesd:Hoe vreemd, nog ken ik het niet,En toch is het altijd geweest. Vreemd, in … [Lees meer...] overP.N. van Eyck • Brent Bridge
P.N. van Eyck • Verwachting
Verwachting Ik heb de ganse avond stil gewacht,Want toen ik onder 't lamplicht zat te dromenWas een verwachting in mijn hart gekomenVan iets dat mij 't geluk bracht vóor de nacht. Maar 't werd dan laat en 'k voelde een vaag verlangen,Een weemoed daar mijn droom niet werd vervuld,En 'k voelde mij beklemd alsof een schuldVan vroeger mij voor altijd hield bevangen. En … [Lees meer...] overP.N. van Eyck • Verwachting
P.N. van Eyck • Begrafenis
Begrafenis Een voorjaarsmorgen werd zij heen gedragen,De lucht was blauw, de bomen teder-groen,En alles leek te stil om luid te klagen,En alles was te droef voor tranen toen. Het was zo zacht om zwijgend voort te treden,Zo vreemd om bij de windingen van 't padTe zien hoe achter 't zwart der lijkbaarkledenEen eenzaam-ene in stilte grafwaarts trad. Het milde licht der … [Lees meer...] overP.N. van Eyck • Begrafenis
Emma Crebolder • Hoe ik niet vergat
Uit Uitlichten, de nieuwe bundel van Emma Crebolder. Hoe ik niet vergat.Ik voelde mezelf terugkerennaar het herinnerde beginik wilde dat. Ik was nog klein, het bedte groot, de lakens altijdwit. En opgerold vergatik huid en haar en hingtussen bloed en slijmin een spelonk. Mijn speekselhield ik stil en in mijn mondmijn ogen puilden uit, mijnbenen lagen opgekromd.En nooit, … [Lees meer...] overEmma Crebolder • Hoe ik niet vergat
Anton van Duinkerken • Het lied van de gek in de regen
(‘Ze zeggen dat ik gek ben en het regent’) Het Lied van de Gek in de Regen Het regent en ze zeggen dat ik gek geworden ben.Ik ben alleen druipnaten alle wegen van de staddie lopen naar de polder zijn zo natdat ik de weg haast niet meer ken. Ik zou wel languit willen liggen slapen bij dat hekals het maar niet zo nat was op het land.Dus ben ik toch bij mijn verstandmaar … [Lees meer...] overAnton van Duinkerken • Het lied van de gek in de regen
Gerrit Komrij • Verplaatsing
•• Gister was het tien jaar geleden dat Gerrit Komrij overleed. Onlangs verscheen deel 1 van zijn biografie. Verplaatsing Ik ken een man die uit zijn stoel opstaat,Zich kalm verheft, zich bukt en met zijn handHet stof bedachtzaam van zijn broekspijp slaat,Voelt of zijn buikriem naar believen spant, Opnieuw zijn rug strekt, door een niemandslandVan meubelen en … [Lees meer...] overGerrit Komrij • Verplaatsing
Remco Campert • Zelfs morgen …
•• Remco Campert overleden. Zelfs morgen… Zelfs morgen leef ik nogzodat je niet hoeft te vertwijfelen;leef ik nog in mijn haar en nagelsdie ook groeien zonder hart. Zelfs morgen leef ik nogin bevingerde boeken en oude sokken,die je nu bent vergeten, onder in de kast,in mijn voetstappen van heden. Zelfs morgen leef ik nogglimlachend op de tong van een vriend;sierlijk … [Lees meer...] overRemco Campert • Zelfs morgen …
