Duurzaam materiaal Ik zou me wel willen ontworstelenaan het stof, de geur van de kattebaken de invloed van het hondeweerop mijn humeur, het gezeur van het kindom haar flesje. Ik zou wel iets willen schrijvendat na decennia nog eetbaar is, zoalshet blik spinazie in de tent van Scott, ietsdat niet direct verrot, woorden,als dood, god, adem, liefde — Maar de dood ken ik … [Lees meer...] overHans Vlek • Duurzaam materiaal

Langs de vaart Verwelkend esschenloof danst langs de huid,glimmend van zweet, van ’t uitgemergeld paard,dat aan het strakke touw de oude schuitzachtjes doet glijden op de groene vaart. Rondom is gansch de wereld als een gaardvol wondre boomen t’ allen kant, waaruiteen vreemde geur stijgt en een zoet geluidvan blijde vogels die men niet ontwaart. De zonne zinkt — o, … [Lees meer...] overJan van Nijlen • Langs de vaart

Ik schrijf je neer Mijn vrouw, mijn heidens altaar,Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,Mijn jonge bos dat ik doorwinter,Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,Ik schrijf je adem en je lichaam neerOp gelijnd muziekpapier. En tegen je oor beloof ik je splinternieuwe horoscopenEn maak je weer voor wereldreizen klaarEn voor een oponthoud in een of ander … [Lees meer...] overHugo Claus • Ik schrijf je neer

Boerenzondag Hier ligt de zondag in de bijbel open:de tafel met het boek, de vrouw die leest,de boer – die onverhoedse regens vreest –bij ’t raam, in blauwe kiel met witte knopen. De vrouw bij God, de man steeds bij het werk,elkander vreemd en toch elkaar genegen,zoals door ’t raam de vrome, kleine wegen:elk komt van ver en eindigt bij de kerk. En later, vóór de lamp … [Lees meer...] overMax Dendermonde • Boerenzondag

Angst Weer speurt, zich spiegelend, mijn kleine blonde— hoog op de tenen, naakt van hals tot hiel —of ergens reeds de eerste rimpel viel,maar alles is — zij knikt — nog strak en ronde. Dat mij eens niet die droefheid overviel …,dit speuren maakt mij triestig vóór de zonde.Zij weet het niet, maar plant mij kleine wonden,angst-anemonen, zeediep in de ziel. Angst (niet om … [Lees meer...] overMax Dendermonde • Angst

Kleine vriendinnen Denkt gij, kleine vriendinnen van mijn jeugd,nog wel eens aan die winterwandelnachten?Weet gij nog van de maan en hoe wij vaag verheugdons deze wereld als een ijsbaan dachten? Hoe meer de dagen nu aan droom verkrachten,zoveel te sterker is het, wat mij heugt:uw ongerepte speelsheid en uw lachen.Weet gij het nog, vriendinnen van mijn jeugd? Ik vrees … [Lees meer...] overMax Dendermonde • Kleine vriendinnen