Arthur Lava, een van de voormannen van de Maximalen, is overleden. Toekomstmuziek Geef mij de ballade uit de Hadesof een opgewekte blues, ik swing op elkehiphopversie van Vivaldi, mijn smaak kent geen limiet, dus leve het licht ontvlambaargeuzenlied, de wals voor weduwen en wezen,de bloedeloze stierenvechtersrapsodie. En vanzelfsprekend zweer ik bij de alchemievan … [Lees meer...] overGedicht: Arthur Lava • Toekomstmuziek
Gedicht: Kees Ouwens • wees op mijn hand
wees op mijn hand, doorwandeld goed alsuw suizeling huivert van zichzelf en deontvolking wijkt tot in de instincten hoe golft uw bodem als de huid op hethart des lichaams dat zijn kloppingboort tot in de grotten hun angsten en de drenkplaatsen en uitspanningen hunnotie verdringend en aanklampendhun opluchting, vrezend hun overmoed — ver uit het midden van de wegen en … [Lees meer...] overGedicht: Kees Ouwens • wees op mijn hand
Gedicht: Tom Van de Voorde • Een kwestie van uitdrukking
Uit Jouw zwaartekracht mijn veer, de nieuwe bundel van Tom Van de Voorde. Een kwestie van uitdrukking Op het punt iets te zeggenvraag je me waaromik niets zeg Ik vermijdde vergelijkende trapen doe ietsmet mijn eerste zin Je zwijgtwanneer me ontgaatwat eerder is gezegd Het duurt langvoor de dag weer lijktop de vorige Tom Van de Voorde (1974)uit: Jouw … [Lees meer...] overGedicht: Tom Van de Voorde • Een kwestie van uitdrukking
Gedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • In diepe genotsvoldaanheid
In diepe genotsvoldaanheid In diepe genotsvoldaanheidoverschouw ik uw blonde naaktheid:inwendig straalt de gloed van uw bloed;mijn mond raakt uw schouder: de huid is honigzoet. Want achter u sta ik, tegen u aan,van stille na-betrachting aangedaan:onder uw oksels, mijn handen dorst ikte strijken onder 't malsche wicht uwer borsten. Diep in hun weelde trillen ze nog,lijk … [Lees meer...] overGedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • In diepe genotsvoldaanheid
Gedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • ‘k Heb u ontkleed
- La maja desnuda 'k Heb u ontkleed, en naakt zijt gij gerezenals, in 't eerstë ochtenduur, een roos's nachts op den struik ontbloeid.Met, van den paarlemoeren nagel van uw voettot de donkre kroon van uw haarboshonigzoete glanzingen van goud;met het zachte palmhout van uw schouders,de ronde tepels - vogel-aas! - der zoete borsten;uw lenden, die in ruime welving … [Lees meer...] overGedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • ‘k Heb u ontkleed
Gedicht: P.C. Boutens • Oud liedje
Oud liedje - Ik hoorde uw zingen komenVan over de stille kreek…Wat hebt ge op den weg vernomen?:Gij ziet tot sterven bleek… Ik dacht dat gij beminden Als dooven gingt en blinden - Gij zult uw … [Lees meer...] overGedicht: P.C. Boutens • Oud liedje
Gedicht: Victor dela Montagne • Een oudt liedeken
Een oudt liedeken Tsagh eens een cnape stervensgeerneen valsche, vreede, boose deern. Sei totten cnape: "hael mi terstontdin moeders herte voor minen hont". Hi ging en sloech sin moeder dooten vluchtte mettet herte root. Mer twyl hi loopt, stuict oppen steenen valt, - dat erme hert meteen. Al botsen op de harde baen,vingh plots dat herte te spreken aen. Al … [Lees meer...] overGedicht: Victor dela Montagne • Een oudt liedeken
Gedicht: Gaston Burssens • Oud liedje
Oud liedje in een roze zeepbelin een blauwe zeepbel- meisje wat zijn je wangen rozemeisje wat zijn je ogen blauw -staat een broze roos te blozenstaat een blauwe star te starenwaar de star bleef stille staan als de … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens • Oud liedje
Van Cruijff tot Cicero: zes taalboeken genomineerd
Dit najaar zal voor de tweede maal de Onze Taal/ANV-taalboekenprijs worden toegekend – een onderscheiding voor het beste boek over (de Nederlandse) taal. De prijs, een geldbedrag van € 3000,–, wordt uitgereikt op 10 oktober bij de afsluiting van de Week van het Nederlands. De drie initiatiefnemers – het Genootschap Onze Taal, het Algemeen-Nederlands Verbond en … [Lees meer...] overVan Cruijff tot Cicero: zes taalboeken genomineerd
Gedicht: Agatha Seger • Oud liedje
Oud liedje Uit lieven groeit groot lijdeneen lijden zonder end,maar voor den ingewijde,hij die de liefde kent,wordt wonder elke smerteen zalig elke pijnzoolang het eene herteaan ’t andre maar mag zijn. ••• Verlaten, verlaten,verlaten, o kind,moet ieder op aardewat meest hij bemint…Wat meest hij beminten wat adem hem zij.Verlaten, verlaten…o God, sta ons bij… Agatha … [Lees meer...] overGedicht: Agatha Seger • Oud liedje
Gedicht: Jac. van Looy • Oud liedje
Oud liedje Het licht is bleek en traag,De dag is arm en kort.Wat leeft beweegt zoo vaag …’t Is of geleefd niet wordt. Een ondoorzicht’ge hang …Een leeftijd arm en kort …Maar ’t oogenbliks-leven is langEn stilkens eindeloos wordt. December 1900 Jac. van Looy (1855-1930) Portretten: Willem Witsen (1891), zelfportret (1927) Abonnees van Laurens Jz. … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy • Oud liedje
Gedicht: Jac. van Looy • De dood van den ouden Triton
De dood van den ouden Triton Naast zijnen horen lag hij aan de zee.- Het ebbe-strand beschimd van bekkeneelen**Wat wind ging door zijn wier-baard, over veleVerharde krinkels en gepekeld wee.Zijn groenige oogen bràken naar de zee,Hij aêmde 't al nog in 't wriemlen der deelen,Hij hoorde verre, vochte liedren spelenOp 't momplen der verduisterende zee…Stil lag daar d'oude … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy • De dood van den ouden Triton
Gedicht: Jac. van Looy • Café
Café Waar, vlam-rood, rozen in de rooie zalenBloeien in kronen en 't goud rommedomt,In spiegel-wanden duizendvoud weêrómt,Komen we, nachtvolk, op het licht aandwalen.Dan in geroes van vele vale talen,In spraak-gewar dat Babylonisch gromt,We hurken om tafels, naar elkaâr gekromd,Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen.Daar zitten we onder zuilen als in dag,Stoer lijf bij … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy • Café
Gedicht: Jacqueline van der Waals • Heb mij lief, gelijk ik ben
Heb mij lief, gelijk ik ben. Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan– Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn –En vragen: Heb mij lief, gelijk ik benEn stel aan mij geen eischen. Zie, ik kanNiet onderhoudend praten, niet gevatOf geestig zijn, en niet vertrouwelijkVertellen van mij zelf of van mijn ziel….Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar? Laat mij maar zwijgend … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Heb mij lief, gelijk ik ben
Gedicht: Kreek Daey Ouwens • Dit is zoiets als wind
Uit Guillaume, de nieuwe bundel van Kreek Daey Ouwens, over haar verstandelijk gehandicapte broer: “Guillaume is anders. Of beter, Guillaume is bijzonder. Hij beantwoordt misschien niet aan de hoge verwachtingen van zijn vader, maar in het leven van menig ander is Guillaume een baken van inspiratie.” Interview. Dit is zoiets als windZuurstof op wieltjesGuillaume midden in … [Lees meer...] overGedicht: Kreek Daey Ouwens • Dit is zoiets als wind
Gedicht: Albrecht Rodenbach • Macte Animo
De strijdbare dichter Albrecht Rodenbach overleed op jonge leeftijd aan een longziekte. Dit is een van de laatste gedichten die hij schreef. Macte Animo* Ik moet er niet van weten, van die zuidsche vrouwenzielen,die, voelend het noodlottig leed hun longeren vernielen,te midden het ontbladeren van de boomen kneuteren gaandat ’t jammer is van hen en van hun lief en van de … [Lees meer...] overGedicht: Albrecht Rodenbach • Macte Animo
Gedicht: Cees Nooteboom • Hoor de muziek maar de woorden niet
Uit Afscheid. Gedicht uit de tijd van het virus, de nieuwe bundel van Cees Nooteboom. Hoor de muziek maar de woorden niet,dansbeweging, maar met niemand erbij.Gedicht, maar zonder een lezer.Tijd, maar zonder de cijfers. Hoeveel raadsels kun je verdragen?De vriend die stierf maar niet meer kon praten,de andere vriend die in zijn laatste bedeen cirkel tekende met zijn … [Lees meer...] overGedicht: Cees Nooteboom • Hoor de muziek maar de woorden niet
Gedicht: Fred Portegies Zwart • Vroege herfst
Vroege herfst Het lijkt geluid dat nooit afwezig was:de beurtval van de peren in het gras.De wind haalt nog maar adem, maar die zuchtvoorspelt de gang van kan niet op naar sober.'s Ochtends nog september, 's avonds diep oktobertrekt in augustus al het najaar door de lucht. Of 't blad nu is verzameld aan de voetof zich als dichte kroon verheft, voorgoedblijven de takken … [Lees meer...] overGedicht: Fred Portegies Zwart • Vroege herfst
Gedicht: anoniem • Een oudt liedeken
Een oudt liedeken(Ende den eersten reghel singhet altoos tweewerf) Dat ruyterken in der schueren lach:Die schuer was cout, den ruyter was nat. ‘Och lieve heer waert, decket mi!Die schuer is cout, seer vrieset mi.’ Die waert sprac zijnder dienstmaecht toe:‘Gaet, decket den ruyter met haverstroe.’ Dat meysken en dorstet laten niet,Si dede dat haer haer meester … [Lees meer...] overGedicht: anoniem • Een oudt liedeken
Gedicht: anoniem • Een out liedeken
Een out liedeken Het quamen drie ruyters geloopen.So verre int duytsche lantMet netten ende met knoopen, ja knoopen!Het waren die beste die men vant. Si quamen voor eender waerdinnen huys,Al daer men tapt den wijn:'Waerdinne, wi droncken so gaerne, ja gaerne!Wi hebben gheen gheldekijn.' 'Waer op soude ick u borghen?Ghi comt uyt vreemde landen,U cleederkens die zijn … [Lees meer...] overGedicht: anoniem • Een out liedeken
Gedicht: Gabriël Smit • Omschrijving van de liefste
IV Het was. Achter de verdere ramenrijst morgenlicht, over je oogledenbeginnen de vingers van de dag vredete strelen. Je knijpt je wimpers samen, weert af; geen eerste licht is zuiverals de gloed die je schoot behoedenwil: wonder dat brandend uitbloedenzal naar oerdiepten waarvan ik huiver. Licht van bergtoppen, sneeuwlicht, ijleverrukking van boven ademgrens … [Lees meer...] overGedicht: Gabriël Smit • Omschrijving van de liefste
Gedicht: Anna Enquist • Aanzegging
Uit Berichten van het front, de nieuwe bundel van Anna Enquist (plus interview). Aanzegging Verbeelding, oefening. Ook op het eindtraject.Een gladgeschoren Pythia kijkt op zijn schermen geeft je nog een maand of twee. je kan hemnauwelijks verstaan want in je oren bruist een zee.Je grijpt naar je agenda, schrijft het bijna op.Je durft niet op te staan. Zul je hem wurgen … [Lees meer...] overGedicht: Anna Enquist • Aanzegging
Gedicht: Nossis • gedichten
In Ik verlang en sta in brand is poëzie van acht vrouwen uit de Oudheid door Mieke de Vos verzameld, vertaald en toegelicht, van Sapfo tot Sulpicia. En Nossis. Niets is zoeter dan Eros. Alle andere zegeningenzijn minder, zelfs honing spuug ik uit.Dit zegt Nossis: wie niet bemind werd door Afroditeweet niets van haar bloemen, haar rozen. * Vereerde Hera, vaak kom je … [Lees meer...] overGedicht: Nossis • gedichten
Gedicht: Albert verwey • De Heerscher
De Heerscher Het leven is een schoone en bloedige strijdWaar alle om de oppermacht elkaar bevechten,Maar grootste zegen is een vast bestuur. Ik zie de woeling die zich wild verwijdt,Maar in een Hand die wijs en sterk zal rechtenHangt roerloos brandend de onafwendbare Uur. De Heerscher komt: zijn Vrede is niet de dood,Maar de ongerechtigheid van 't tweevoud … [Lees meer...] overGedicht: Albert verwey • De Heerscher
Gedicht: Albert Verwey • Rijpheid
Rijpheid ‘Eusebia, laat los!’ Die kreet van VondelToen hij vooraanging in het vast besluitVoortaan alleen te leven als gewijde En lust en leed, te lang gedragen bondel,Afwierp, opdat zijn geest, door niets gestuit,De klaarheid won waar hij zich heel bevrijdde, Die kreet klinkt weer wáár eedlen, rijp en ouder,De wereld weten, en hun liefst geloofVervolgen willen op … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • Rijpheid