Top Naeff Top Naeff* was mijn beroemdste stadgenote. Maar wat ze schreef, vond Du Perron maar niks. En ik dus ook. Pas in de oorlog kwam ik via mijn verzen toch met haar in contact. Misschien wel onze laatste ‘grande dame’. Zo af en toe vroeg ze mij op de thee. En toen 'k ziek thuis lag kwam ze mij opzoeken en bracht dan vaak een pakje boter mee. … [Lees meer...] overGedicht: C. Buddingh’ – Top Naeff
20e eeuw
God zou de ziel vergodlijken door smart?
Door Marc van Oostendorp In het nawoord van zijn onlangs verschenen bloemlezing 'Mijn taalorkest' uit het werk van Johan Andreas Dèr Mouw wijst Jan Kuijper terecht op het vaak veronachtzaamde muzikale aspect van het werk van deze dichter, die juist vaak om zijn inhoud wordt geprezen. Kuijper wijst erop dat met Dèr Mouw eindelijk de saaie regelmaat uit de Nederlandse jambe … [Lees meer...] overGod zou de ziel vergodlijken door smart?
Gedicht: Gerrit Kouwenaar – Zomergedicht
Zomergedicht Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten onder een verbazingwekkend roerloze zon terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen op hun blinkende brommers, terwijl de hemel ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl men woorden laat drijven en zinken hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen men herkent zich, staat op om te … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Kouwenaar – Zomergedicht
Met taal gaat hij naar bed
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (175) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp De taalsmid De klinker en de medeklinker zijn De weke onderbuik en het korset. Dichter is hij die, schijnbaar zonder pijn, Het vormeloze in de steigers zet. Zijn woorden, corpulent of slank van … [Lees meer...] overMet taal gaat hij naar bed
Gedicht: Nico Verhoeven – Na een natuurramp
Na een natuurramp Koel Karpathië bemint met handopsteken: zie, mijn lief, de nieuwe dageraad breekt baan, nu moet alles wat vannacht verschaald, breken; zie de dageraad, mijn lief, het is verkeken, zie de dageraad, mijn lief, het is gedaan. Drooggevallen is het water in de kreken, drooggevallen is de grond van dit bestaan, liefdes berg en dal zijn aan elkaar … [Lees meer...] overGedicht: Nico Verhoeven – Na een natuurramp
Met toe-eigening begon het verderf
Door Marc van Oostendorp "Natuurlijk," schrijft Jaap Goedegebuure op de laatste bladzijde van zijn recent verschenen Couperus Cahier, "je mag een schrijver nooit vereenzelvigen met zijn personage, zoals we braaf hebben geleerd toen we onze lessen in literatuur kregen". Het is een wat curieuze zin voor een emeritus hoogleraar in de literatuurwetenschap. Hoezo hebben we dat … [Lees meer...] overMet toe-eigening begon het verderf
Gedicht: Hélène Swarth – Meibloesems
Meibloesems O lang en bang was Liefdes Lijdensweek En droef haar dood aan Twijfels martelkruis! Maar prachtvol rees de Paasdag, met geruis Van engelvleuglen - en de schijndood week. Ik kwam getogen uit mijn donker huis, De lippen zwijgend en het aanschijn bleek, En stond bij 't graf en weende... en zie! daar bleek: Zij was verrezen uit haar dodenkluis. … [Lees meer...] overGedicht: Hélène Swarth – Meibloesems
Gedicht: J.A. dèr Mouw – Al wat ik dacht – geloofde je – was waar
• Pas verschenen: Mijn taalorkest, een ruime keuze uit de gedichten van J.A. dèr Mouw; samenstelling en nawoord door Jan Kuijper. Al wat ik dacht - geloofde je - was waar, en goed was alles - vond je - wat ik dee. At Merlin's feet the weary Vivien lay: jij zag in mij de Wijze Toovenaar, en 'k aaide, zelf al grijs, je roodblond haar, en 't leek dan, ik werd jong weer, … [Lees meer...] overGedicht: J.A. dèr Mouw – Al wat ik dacht – geloofde je – was waar
Gedicht: J.C. Bloem – Na de bevrijding
Na de bevrijding I Schoon en stralend is, gelijk toen, het voorjaar, Koud des morgens, maar als de dagen verder Opengaan, is de eeuwige lucht een wonder Voor de geredden. In ’t doorzichtig waas over al de brake Landen ploegen weder de trage paarden Als altijd, wijl nog de nabije verten Dreunen van oorlog. … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem – Na de bevrijding
Gedicht: Muus Jacobse – Het teken van het beest
Het teken van het beest Dit is geen zelfmoord van een gek, hij doet ook na zijn dood een volk zijn teken dragen: door duizend duizend in de dood te jagen sticht hij zijn eeuwig rijk van wraak, voorgoed gegrondvest op de mythe van het bloed. Een grond die eens bloed dronk blijft om bloed vragen en voedt de droom die tot het eind der dagen tot steeds nieuwe oorlogen … [Lees meer...] overGedicht: Muus Jacobse – Het teken van het beest
Gedicht: Muus Jacobse – In de schaduw van morgen
In de schaduw van morgen Voorop verscheen de leugenaar die hinkte, en achter hem marcheerden, dichtgedromd, de groenen en de grijzen, willoos, prompt zich dronken zingend aan bevolen flinkte. En daarachter weer, bruut en onvermomd, de beulen, de cipiers, die ons verminkten, neerdrukten in de modder der instincten, tot alle geest voorgoed zou zijn verstomd... … [Lees meer...] overGedicht: Muus Jacobse – In de schaduw van morgen
We krijgen dus een pop rondom een gat.
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (174) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp de tombe van jan van der noot Armpjes massief, en welgemaakte schenen zijn opgestapeld in ons arsenaal. Albasten borsten, lippen van koraal, citroenen haren van de zon doorschenen waar ebben … [Lees meer...] overWe krijgen dus een pop rondom een gat.
Gedicht: J. Bernlef – Vrede
Vrede Eigenlijk zouden wij deze foto's hier willen begraven Onder de kale kinderhoofdjes afdalen om het Dagelijks leven terug te leggen waar het eens bestond En waar zijn camera hen vond, verstrikt in Overleven, als konijnen in het licht verstijfd, Verstomd, al half gestikt in het verkeer Van handen, van eindeloos repareren Gaten dichten, verwikkeld in een … [Lees meer...] overGedicht: J. Bernlef – Vrede
Gedicht: Willem de Mérode – Ik heb u lief
Nieuw in de DBNL, Nieuwe geluiden, de destijds (1924) veelbesproken en goedverkochte bloemlezing van Dirk Coster, met daarin ook gedichten van Willem de Mérode, Ik heb u lief Ik heb u lief, gij zult gelukkig zijn! Zo fluister ik, alleen, in staag herhalen, En door mijn denken komt met vlagen dwalen Van liefdes volkslied het oeroude refrein. De meisjes zingen 't in … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode – Ik heb u lief
Gedicht: Eddy van Vliet – Geheugen
Geheugen Geheugen zwijg. Sla mij de pen uit de hand. Herstel de schade die je berokkende aan landwegen, boomgaarden en dorpsstraten. Ontneem de haan de septemberochtenden, de lakens het parfum van Yves Saint Laurent. Blijf weg uit de pianosonates die eens de buren wakker maakten. Leg je niet achteloos neer op mijn tong telkens als ik wat honing oplik. … [Lees meer...] overGedicht: Eddy van Vliet – Geheugen
Gedicht: D. Hillenius – Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek
Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek (I.S.C.M. Festival) de viool in haar schoot springt als een sprinkhaan open dor, knappend een verheugd doosje laat oude sleutels, een horloge dat nog gelopen heeft de val van erwtjes vergroot door zware toeter engelszieke vingers met brede koothoudende ringen sompend zoeken over de kleppen kaartenbakkenvol … [Lees meer...] overGedicht: D. Hillenius – Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek
Gedicht: D. Hillenius – Wensdroompje
Wensdroompje De duizenden platvoetjes van de mieren zijn over ons heen gegaan. Toen ze voorbij waren was er niets gebeurd. Sinds die dag groeten we de bomen anders, bijzonder en bijna met iets van vrolijkheid. zij groef haar handen in de grond om de wormen halt te roepen voor haar perken zij liep met bloemen om een lied uit te dagen Al deze dingen en de … [Lees meer...] overGedicht: D. Hillenius – Wensdroompje
Gedicht: Kees Stip – Het Hanengeschrei
Stip, geen punt. Over Kees Stip. Het Hanengeschrei* Ik heb haar gezoend in het Hanengeschrei bij de automaat aan de Choorstraat terwijl ze garnalencroquetjes at of wat daar gewoonlijk voor doorgaat. Er glommen lichtjes op haar lip van een eenzame oude lantaren In de verte knarste de Zeistertram en de avondwind woei door haar haren. … [Lees meer...] overGedicht: Kees Stip – Het Hanengeschrei
Gedicht: Julia Tulkens – Liederen voor de man
Mijn jonge lijf plooit als een wisse onder de macht van uw begeert, terwijl ge mij de heimenisse van nemen en van geven leert. Ge hebt in mij de laatste schaamte der vrouwe voor den man versmacht. Nu is mijn lichaam ene weelde die blij op uw bezitting wacht. … [Lees meer...] overGedicht: Julia Tulkens – Liederen voor de man
Gedicht: Bertus Aafjes – Gekleed of naakt
Gekleed of naakt Je bent zo mooi in je volmaakte wezen; gekleed of naakt, je bent altijd zo mooi. ik zie je het liefste naakt en uitgelezen, maar ook zo graag in je gepaste tooi. Een vogel is ook mooi in al zijn veedren, jij bent gekleed als alle vogels saam: roodborstjes, gaaien, kleine, kloeke, teedre, duizenden. Ook die ‘k niet ken bij de naam. … [Lees meer...] overGedicht: Bertus Aafjes – Gekleed of naakt
Gedicht: Alice Nahon – Uchtend-liefde
Uchtend-liefde Zilver zijn de wegen, Zilver zijn de weiden, Zilver van den peerlen-dauw, Dien de feeën schreiden. Zingen doet de stilte ... Zingen psalm-akkoorden ... Zingend naar elkander gaan Al ons liefdewoorden ... … [Lees meer...] overGedicht: Alice Nahon – Uchtend-liefde
Gedicht: Aart van der Leeuw – Het zonnespel
Het zonnespel Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint, En voor mij rees, het groene veld omzomend, Een berg van beuken, wuivend op de wind. Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker, In vlammen opgaand en weer uitgeblust, Zich tot dit spel van schaduw en geflonker Alle gewillig lenen, onbewust. Doch ik, de … [Lees meer...] overGedicht: Aart van der Leeuw – Het zonnespel
Ik ben der dingen liefhebbend berover
Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (172) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Ik ben der dingen liefhebbend berover En steel van hen de smet van hun vergaan, En zet hen als een kroonluchter in tover En steek de eeuwge lampen in hen aan. En zie, zij worden blinkend in mijn … [Lees meer...] overIk ben der dingen liefhebbend berover
Gedicht: Gerrit Komrij – Jong & Ultiem geluk
• Onlangs verscheen Alle gedichten van Gerrit Komrij. Daaruit het eerste gedicht (‘Jong’) en het laatste (‘Ultiem geluk’). Jong Negen jaar. Een hoofdje zonder mensen. Twee jongens die wat verder staan. Sterkere ogen volgen intens een Kikvors met een opgesperde mond. En ze zijn groot. Je kan ze niet verwensen. Ze blazen dan de kikvors rond. Hun spriet wordt … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Komrij – Jong & Ultiem geluk
Gedicht: Aleidis Dierick – Priester schiet duiven in kathedraal
Priester schiet duiven in kathedraal Heel even staat hij in een bui van veren een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen. De lichte buit begeerd de vogel weerloos als room geschept gelegd tegen zijn huid aanspoelend in een golf van bloed ontroering de kerk zet in de zon haar … [Lees meer...] overGedicht: Aleidis Dierick – Priester schiet duiven in kathedraal
