Hoe Martijn te Tours vande trappen viel.[23]    Martijn, die een van Helenen kinderen was, [was] een devoot jonghelinck, so dat hy des nachts metten bisschop te metten ginck. Soo gevielt op eenen tijt als Martijn de trappen met haesten soude af gaen, soo hadde den vyant, die alle deucht benijt, erweten geleyt op de trappen. Ende als Martijn afgaen soude, soo viel hy … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 23

Hoe Helena te Romen in des paus’ hof quam, daer sy den paus aensprack.[22]    Daer nae is Helena al heymelijck uyt Graffes gegaen sonder Playsantens wete om den coninck van Graffes diese wilde verfortseren, ende is doen nae Romen ghegaen voor des paus’ palleys, daer den paus quam gewandelt. Ende als Helena den paus, haren oom, sach, vielse op haer knien ende badt om … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 22

Hoe Helena van Tours reysde nae Roomen.[21]    Als de schoone Helena een langhe wijl te Tours ghewoont hadde, soo hoordese segghen hoe dat coninc Anthonis van Constantinopolen, haer vader, ende coninck Henric van Engelant, haer man, vande Turcken verslaghen waren, ende dat hun lichamen te Roomen waren ghebracht. Doen reysde sy terstondt nae Roomen. Maer als sy in … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 21

Hoe coninck Anthonis ende Amaris te Tours quamen, daer coninck Henrick sijn twee sonen vont.[20]    Na veel strijdens dat de drie koninghen hadden ghehadt, soo quamen sy te Tours, Helena al omme zoecken[de]. Ende als sy voor Tours waren, zonden sy boden aen den bisschop oft sy daer binnen logeren mochten, dat den bisschop geerne consenteerde, by alsoo dat sy de mannen … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 20

Hoe dese twee tot Amiens quaemen, daer sy kersten gedaen worden.[19]    Hier na quamen sy in de stadt van Amiens, daer doen ter tijdt binnen was de bisschop van Tours, daer sy doen gingen int hof vanden bisschop ende baden datmen hunlieden kersten maecken wilde. Doe vraechde de bisschop van waer sy waren. Doen vertelden sy al hun avontueren, ende soo worden sy … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 19

Hoe de kinderen van Helena scheyden vanden heremijt ende quamen te Beyeren.[18]    Op een tijt als dese twee kinderkens sestien jaer lanck by den heremijt ghewoont hadden, soo ginck hy wandelen met hun int bosch ende seyde: “Kinderkens, daer is de plaetse daer ick u eerstwerf vant ende u de beesten ontnam ende verloste vander doot.”     Doen seyden de … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 18

Hoe de coninck raet hielt, daer hem de hertoghe verontschuldighde.[17]    Doen dese coningen binnen Londen waren, soo is daer raet gehouden metten heeren, daer de hertoghe van Clocestre voortbracht de neghen boden, elck met sijn brieve inde hant die hy gebracht hadde, want hy hadse al t’samen gevangen geset, ’t welck wijsheyt was. Doe dede de hertoge den coninc alle … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 17

Hoe coninck Hendrick weder te lande quam, daer hem sijn moeder willekome hiete.[16]    Nu is coninck Hendric van Engelandt gekomen tot Bolonien ende sont een bode totten hertoge van Clocestre, hem seggende dat de coninck quame, ende dat hy hem seer geboot tot Helena, die hy boven alle dinck ter werelt lief hadde. “Waerom,” seyde de hertoge, “indien hyse so seer … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 16

Hoe coninck Henrick oorlof badt aenden p[a]us.[15]    Als coninck Henrick te Romen was, so dede hy so veel dat hy Romen van den ongeloovigen verloste, ende hy versloegh hunnen coninck Butor, daer hy het Engelsch[e] wapen wan, te weten drie lupaerden die Butor te voeren plach. Ende is dae[r] na aen den paus gegaen ende nam oorlof. Ende de paus seyde hem dat hy w[el] … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 15

Hoe Helena te Nantes in Brittangien quam t’schepe met lieden diese om Godts wille t’schepe namen.[14]    Als Helena ontwaeckte, waren haer kinderen wech, des sy doen seer weende ende klaechde: “Ach armen, waer sijn mijn kinderen!? Eylacen, waerom en hebben my de beesten oock niet verbeten, die mijn kinderen verslonden hebben? Want ick weet wel datse my geen mensche … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 14

Hoe Maria van Clocestre, des hertogen susters dochter, sijn nichte, voor Helena verbrant wert.[13]    Doen de heeren dit totten hertoghe gheseyt hadden, ginck hy tot Helena metten lesten brief, dien hy haer al heel uyt las met weenende ooghen ende seyde: “Ick wilde dat ick niet gebooren en ware, so en soude ick dit felle werck niet volbrenghen dat my de co[n]inck … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 13

Hoe Helena twee soonen baerde, ende hoe sy van d’oude coninginne verraden wert, dewelcke den coninck schreef datse gelegen was van twee jonge honden.[12]    Na dat den tijt der natueren vervult was, soo baerde Helena twee schoone sonen. Dies de ruwaert seer blijde was ende seyde tot d’oude coninginne dat hy dat den coninck schrijven soude. Ende h[e]eft eenen bode … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 12

Hoe d’oude coninginne Helenaes zegel stal ende deden na conterfeyten.[11]    Als coninc Hendric gereyst was, soo quam d’oude coninginne, sijn moeder, dickwils int hof om Helena te besoecken, wantse groot ginck van kinde. Soo gevielt op een tijt dat d’oude coninginne by Helena gheseten was ende leyde Helenen hooft in haren schoot, soo dat Helena in slape viel, ende doe … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 11

Hoe de paus brieven sont aen de kersten princen ende aen coninck Henrick van Engelant om bystant.[10]    Op een tijt is ghekomen de coninck Butor van Armenien met grooter heyr kracht ende heeft beleyt de stadt van Romen. Als de paus sach dat hy soo seer overlast was, soo sont hy boden aen allen kersten princen om bystant, ende oock schreef hy sonderlinghe aen coninck … [Lees meer...] overHelena van Constantinopel, hoofdstuk 10