Door Marc van Oostendorp
Voor mijn zondagochtendminicollege sprak ik deze week met mijn collega Frans Hinskens, die dit jaar het nieuwjaarsgeschenkje van het Meertens Instituut schreef: Wijdvertakte wortels. Frans legt onder andere uit in welk opzicht Turkse en Marokkaanse jongeren het traditionele dialect behouden. In hun taal vind je er soms meer van terug dan in die van hun ‘autochtone’ leeftijdgenoten.
Besproken boekje: Frans Hinskens. Wijdvertakte wortels. Over etnolectisch Nederlands. Amsterdam: Amsterdam University Press, 2015. Bestelinformatie bij de uitgever.
bedankt voor dit prachtige interview (en het leuke boekje!).
Het is interessant om de "typisch" Marokkaanse uitspraak van de ij, die overeenkomt met het Amsterdams/Nijmeegs, te vergelijken met die van de ee. In Hollandse dialecten wordt die meestal als een tweeklank uitgesproken (ej of zelfs aj), maar in een Marokkaans jongeren-accent is het nogal eens een vrij hoge monoftong (soms zo hoog als de i van pit), tenminste in Zuid-Holland/Utrecht. Zou er een tendens tot monoftongisering zijn in Marokkaans Nederlands, die soms het dialect "redt", en soms daar tegenin gaat?