Risquons tout

Ik weet dat die paarden geen paarden zijn
een reis geen reis geen vrede vrede
kome wat komt mij rukt gij mede
het hachelijk besef ten spijt en spijt de vrede

herkauwend grotendeels en voor de rest onzeker
wantrouwig en verblind en zadelvast in schijn
de zaligheid op zak de zege in de schede
zijn mijn gezellen voos en voos de Rede

hoe bult de waan uit hun verwende nek
en barst de wijn uit hun verwarde reden
de dood is geen bezwaar en uit hun luchtig heden
slaan zij zich trots te paard in eeuwigheid bereden

in dit bestaan bereisd onkwetsbaar in gemoede
want wie zijn hart vergeet vergeet te bloeden

Fernand Handtpoorter (1933-2007)

• Fernand Handtpoorter:  wikipedia • dbnl • literair gent • gedicht
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.