Met de reeks ‘woorden temmen’ geef je in een handomdraai een nieuwe impuls aan je poëzieonderwijs. Ter gelegenheid van de tweede druk van ‘Van kop tot teen met Charlotte Van den Broeck en Jeroen Dera’ publiceert Neerlandistiek ervaringsverhalen van docenten die de reeks inzetten in hun klas. Vandaag: het verhaal van Wendela de Raat, docent Nederlands op het Leidsche Rijn College in Utrecht.

Kutje

In mijn 6-vwo-klas wordt om de haverklap gescholden, liefst met lichaamsdelen. Lul, klootzak… Maar met name het woord kut is populair. Als ik tijdens een les een jongen voor de derde keer ‘kut’ hoor zeggen, zeg ik: “het valt me op dat je nogal fan bent van het woord kut. Nu is er toevallig een prachtig gedicht waarin dat woord voorkomt. Aan jou de taak om dit gedicht voor te lezen aan de klas en daarna de vraag te stellen: Wat doet het woord kutje met jullie?”

Stoer als ie is, leest deze leerling Rozalie Hirs’ gedicht ‘In bad’ uit Woorden temmen: van kop tot teen met Charlotte Van den Broeck en Jeroen Dera voor aan de hele klas. Na de regel ‘Janneke wijst naar ons kutje’ kijken leerlingen elkaar met grote ogen aan. “OMG!” zegt het meisje met de lange bruine krullen.  “Gadver!”,  reageert haar buurvrouw.” Als het gedicht klaar is, pakt de voordrager al zijn moed bij elkaar. “En”,  vraagt hij de klas – met wat blikken en blozen-  “Wat doet het woord ‘kutje’ met jullie?”

De klas reageert: “Dat zeg je toch niet! Dat is echt een goor woord!”

Ik vraag: “Wat is dan het verschil met het woord ‘kut’? En waarom ‘voelt’ het zo anders om dat te gebruiken?”

Er ontspint zich een boeiend gesprek over verschillende woorden voor ‘kut’ en de verschillende betekenissen die leerlingen hieraan toekennen. 

Als de leerlingen aan het eind van de les vertrekken, hebben ze het er onderling nog steeds over. 

De volgende les zegt dezelfde jongen weer ‘kut’. Ik moet lachen en corrigeer hem: “Pardon, je bedoelt ‘kut-je’.” 

Sindsdien zeggen we bij ons in de klas altijd ‘kutje’.