Uit een andere traditie, maar toch: een hoedjesgedicht, van Anne Schipper. Hoedje wip De ‘macht op het hoofd om der engelen wil’ isgewoon een hoedje, sjaal, muts of alpientje. Vaak van vilt, maar ook van bont, zijde of wol,met of zonder veren, pluim, linten of strik. Meestal in gedekt grijs, beige of zwart. Somsook helrood en hemelsblauw, slap of gesteven, met … [Lees meer...] overAnne Schipper • Hoedje wip
Leo Ross • Kleine ballade
Kleine ballade Ik liep met de zon als een vurige koolop m’n hoofd, de terrassen overhoophalendmaar ik kon je niet vinden het regende van ’s ochtends tot ’s avondsik scheurde alle gordijnen van de regenmaar ik kon je niet vinden in de nacht, donkerder dan een zonnebrilkeerde ik kroegen om als een broekzakmaar ik kon je niet vinden ik zette mij op het grasveld van … [Lees meer...] overLeo Ross • Kleine ballade
Joost van den Vondel • Dootshoofd
Dootshoofd Arme mensch! wat zijt ghy trotsch?Ziet ghy 't zwaard niet opgehevenVan den strengen Engel Gods,Dreigende u den slagh te geven?Schat noch rijckdom kan u nietVan een snelle Doot bevryden,Die ghy voor uw oogen ziet,In dees droeve en vege tijden.Nu u Godt noch leven gunt,Beter u, terwijl gij kunt. Joost van den Vondel (1587-1679) Abonnees van Laurens Jz. … [Lees meer...] overJoost van den Vondel • Dootshoofd
Joost van den Vondel • Op het uitmalen van ’t Haarlemmer Meer
Aan de leeuw van Holland Uitheemse vijanden te zitten in de veren,Te slingeren de staart grootmoedig over zee,Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,Inwendig vast vergaat en gij met harteweeZo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokkenHet rottend ingewand de keel uit, in de golf.Wat baat het met uw klauw heel 't oost en west te plokken,Indien u bijt in 't hart … [Lees meer...] overJoost van den Vondel • Op het uitmalen van ’t Haarlemmer Meer
Jan Willem Schulte Nordholt • Totdat Hij komt
Totdat Hij komt Totdat Hij komt, zal het hier zo gebeuren:’s morgens de melkboer tweemaal bellen, dangordijnen open en met grauwe kleurenbreekt ’t eerste licht de nachtelijke ban. Het heldere ontbijt iedere morgendan naar de stad, de tram zingt langs de randheen van je dromen en je kleine zorgenen ’s avonds staan de grote in de krant. Zo zal het eindeloos zich hier … [Lees meer...] overJan Willem Schulte Nordholt • Totdat Hij komt
Marijke Hanegraaf • De gestapelde tijd
Uit Bestaansbegeerte, de vijfde bundel van Marijke Hanegraaf. De gestapelde tijd [1] Terwijl iemand me vertelde dat deze lijn is opgeheven, sta ik naast mijn fietste wachten voor de gesloten overweg, een afgestapt persoon. Dit toevallig ontstane wezen had hier niet zullen zijnis er omdat het verkeerd reed. Bijna geruisloos glijdt een boemel voorbij, deinend op zijn … [Lees meer...] overMarijke Hanegraaf • De gestapelde tijd
Jotie T’Hooft • Niet voor mij
Niet voor mij Enkel de schade maakt ons wijzer,Niet de schande, die komt van anderen.Wij, machines van God, zijn van ijzerEn enkel wat in ons zit kan veranderen. Men vond vissen en kevers in kleiGestopt, in dozen van doods glas.Hars. Versteende varanen. De ijstijd voorbijEn mammoets ontdooiden, bewogen hun slurf: Er is alleen geen schimmelveld voor mijOm in te verzuren … [Lees meer...] overJotie T’Hooft • Niet voor mij
Laura Broekhuysen • Mensuren
• Uit Wij capabelen, de debuutbundel van schrijver-violist Laura Broekhuysen. Mensuren De winkel is je vertrouwd, monter koers je tussen de schappen.Je bent vergeten dat het een ander filiaal is: alles ligt waar het hoort,maar centimeters uit het lood, je blijft misgrijpen, zoals je valsspeelt op een viool met een afwijkende mensuur, je wankelt als de muureen fractie … [Lees meer...] overLaura Broekhuysen • Mensuren
Aad Nuis • Ameland
Ameland Dat was een dag!Een springende hond van een dagdie nu goedig en moe met de kop op de potenligt te slapen tussen ons in. Ik graaf mijn hand in zijn vacht. Denken doe ik met mijn hand vanavond,beter is dat, zachter en helder, bovendienwe liepen zo lang en aandachtig de afstandlangs de zee, over het zandvlak, meeuwen trokkener fladderende zeilen wind over ons … [Lees meer...] overAad Nuis • Ameland
Aad Nuis • Zondagmorgen
Zondagmorgen De morgen ligt aan mijn ogen te knagenals een grijs hardnekkig konijn maar ik grijp in het nekvelgooi het weg met tien losse vingerso wat een nacht wat heb ik gedronkendat is niet de wijn dat moet jij zijn die de vrolijke binnenbrand aanstakop zeer ongepaste ogenblikken zal ikdeze week in de lach schieten ook om je grote woorden laterdie nu nog wel als … [Lees meer...] overAad Nuis • Zondagmorgen
Aad Nuis • Lezing
Lezing De overste, cultuurmens, houdt een lezingvoor officieren van het militair transport.Waar ligt het onderwerp? Na aan zijn hart.Drie dagen zat hij ermee in zijn hut:de menselijke verho, de menselijke verhu,de menselijke verhoudingen in dienst. De heren zijn er: een beleefdheiddie de dienst meebrengt.Hij spreekt bij hoog, bij laag,met een geoefend timbre.Het is … [Lees meer...] overAad Nuis • Lezing
Gerard van het Reve • Een jongen
Een jongen Hij is mooi in zijn grijze broek.Hij klimt in lantarenpalen en in bomenin de hoop dat iemand kijkt.Ik kijk, elke dag, vele malen, lang achtereen,geknield achter de voordeur van mijn late huis,en tuur door de liefdesperiscoop van het smalle deurvizier,mijn gelaat tot veilige onzichtbaarheid schuw afgewend.Hoe oud is hij? Hoe mag hij heten?Gaat hij iets leren? … [Lees meer...] overGerard van het Reve • Een jongen
Joost Zwagerman • Die achternacht kwam ik mij tegen
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plekwaar ik mij gewoonlijk niet vertoon.Ik stelde mij teleur. Sprak te luidtegen mensen die mij zichtbaar niet vertrouwden.Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wildeen sprak mij aan om hiervandaan te gaanmaar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mijin gesprekken die ik al zo vaak gevoerd hadzonder zicht op toonzaamheidof … [Lees meer...] overJoost Zwagerman • Die achternacht kwam ik mij tegen
Theo van Baaren • Mozart moet je in september spelen
Mozart moet je in september spelenin het voorgevoel van herfst en winter.Het is nog warm en zonnig in de tuin,nog vol van bloemen die insecten lokken,maar de nachten zijn allang gaan lengen.En het eerste blad begint te kleuren,al staat de kamperfoelie (tweede bloei)nog bedwelmend in de haag te geuren. Mozart moet je in september spelen(het klinkt naar lente, maar het is al … [Lees meer...] overTheo van Baaren • Mozart moet je in september spelen
Ida Gerhardt • Een Hollands onweer
Een Hollands onweer Ik sta te schuilen onder het wagenkot;het rommelt nog, maar is haast afgebuid. De boer verschijnt, kijkt of het al wat wordten zet de emmers voor het melken uit. ‘Volk op het erf, ik hèb het er niet op’lees ik uit het verzetten van zijn pet. Roepend alvast ‘we hebben het gehad’rep ik mij langs de plassen van het erf en wring mij zijdelings … [Lees meer...] overIda Gerhardt • Een Hollands onweer
Miek Smilde • Werken
Uit de cyclus ‘De vier edele waarheden en het achtvoudige pad’ uit De dingen, de nieuwe bundel van Miek Smilde. Werken* Sinds september bak ik taarten,kruimel hazelnoot en parmezaan,meng oregano en tijm tot smaakverwarring. Dat we dit vergeten waren. Dat we truien kunnen breien,steken laten vallen,dat we kunnen proeven en snoeien,een verwaarloosde tuin waren … [Lees meer...] overMiek Smilde • Werken
Henri Bruning • Mijn lager deel bleef onvernederd stréven
Mijn lager deel bleef onvernederd stréven,standvastig toegedaan wat onvolkomen is:het leefde slechts zijn scheppend wederstrevenaan tegenkrachten waaraan geen ontkomen is,zijn helder vechten, vormen, zijn vermetel wórdendat, ver van somberheid of duisternisom wat nooit werd of wordt,van mijn mens-zijn de schone luister,de drift, vormkracht en diepe orde is. Henri Bruning … [Lees meer...] overHenri Bruning • Mijn lager deel bleef onvernederd stréven
Herman van den Bergh • Het woord
Een woord Zingen is niet beschrijven wat het oogwaarneemt ginder en hier in roerloosheiddoor 't onverschillig raam van een gezicht. 't Is zeggen wat onder je blik gebóren wordt. Ziehier 't geheim van 't ritmevan de spontane erectie naar het lied: tot ieder ding in volle klaarte aanschouwd,tot hen die wij beminnen,tot vacht en lichaam waar de hand in … [Lees meer...] overHerman van den Bergh • Het woord
George Kettmann jr • Zomerdag
Zomerdag De singels liggen breed om parken heen,waar koelte weldaad is in diepe lanen,op ’t zomerwater drijven statig zwanenen ’t oud kasteel schuilt in omwingerd steen. De dag is rust. Maar op de asfalt-banenbraveert de race-car — schelrood fenomeen —de schelle zon, wordt mens en motor één,om zich van alle grenzen vrij te wanen. Rood ronkend monster, is ’t geen … [Lees meer...] overGeorge Kettmann jr • Zomerdag
Michel van der Plas • Te koop
Te koop Te koop: Herinneringen; kort gedragen;zeldzame; stuk voor stuk in goede staat;bijzonder ruime keuze; te bevragenalhier, bij voorkeur deze avond laat. Eigenaar ziet zich door omstandighedenverplicht collectie spoedig van de handte doen; spotprijs; boek ‘Grote Wereldsteden’gratis erbij; betaling à contant. Te koop gevraagd (eventueel te ruilen):onbewoond … [Lees meer...] overMichel van der Plas • Te koop
Leonard Nolens • Nonchalante logica
•• De bloemlezing Straks gaat het jenever sneeuwen, samengesteld door René Smeets,bevat zowel lofzangen op de jenever als waarschuwingen ertegen. Nonchalante logica Frans zegt dat ik ’s ochtends schrijf en ’s avonds drinkOmdat ik geen goed huwelijk hebVan Apollo en Dionysus.Hij heeft gelijk. Ik kan niet schrijven als ik drink.Ik kan niet drinken als ik schrijf.Overdag … [Lees meer...] overLeonard Nolens • Nonchalante logica
Albert Verwey • Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon
Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon.Alles wat schoon is, is me een vreugd altijd.Mijn hart is menslijk, maar of 'k lach of lijd,Mijn lachen en mijn leed zijn beide schoon. Ik heb de macht dat ik wat schoon is toonAan andren, door de taal die ik belijd,Zodat wie leest bedroefd wordt of verblijd,Maar zich bedroevend vreugd smaakt van mijn schoon. En zó zal ik, die … [Lees meer...] overAlbert Verwey • Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon
Hans Vlek • Vruchtbare bladgrond
Vruchtbare bladgrond Vespasianus, Romeins keizer, etervan bij voorkeur tijgervleesstaart mij scheef aan vanaf eengoudstuk, goed voor één slaaf. Hij is dood, d.w.z. dat ik elke keerals ik naar lucht hap, twintig-duizend atomen binnenkrijg dieooit in zijn longen vertoefden. Op as en humus, langs heuvelswaar Clovis uitreed voor een bendeFranken en de dag verloorgroeien … [Lees meer...] overHans Vlek • Vruchtbare bladgrond
Hans Vlek • Profetie
Profetie Volgens de statistiekenis ons 70 jaar gegevenom te sterven en te leven. Prijs de Heer! Ook vandaagzijn z'n beste mensen in de weervoor een jaar of wat meer. Dus leven, leven, leven maar.Zingend liefst, vol vreugde.De zinnen overlopend van genot. Men kan genoegen nemen met een krot.wat rijst en verse groente.God erkent maar een gebod: liefde voor alle … [Lees meer...] overHans Vlek • Profetie
Hans Vlek • Duurzaam materiaal
Duurzaam materiaal Ik zou me wel willen ontworstelenaan het stof, de geur van de kattebaken de invloed van het hondeweerop mijn humeur, het gezeur van het kindom haar flesje. Ik zou wel iets willen schrijvendat na decennia nog eetbaar is, zoalshet blik spinazie in de tent van Scott, ietsdat niet direct verrot, woorden,als dood, god, adem, liefde — Maar de dood ken ik … [Lees meer...] overHans Vlek • Duurzaam materiaal
