Het Rood van het Joodse Bruidje Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief,van toen ik het zag voor het eersten ik nog niet begreep,welk een verkering ik die dag begon.Ik kwam er ook op dagen zonder zon,of dat haar licht zich even maar verhiefen vloeide weg in een wankele streep,dan zocht ik de nuance, die het teersten toch nooit diep genoegmij lang te blijven vroeg.Ik zag … [Lees meer...] overPierre Kemp • Het Rood van het Joodse bruidje
Harriet Laurey • Koffie zetten bijvoorbeeld
Koffie zetten bijvoorbeeld Zo is men soms alleen in huis: de dingenverliezen binding met de werkelijkheid.Wegglijdend in een slaap buiten de tijdhouden zij op te glanzen en te zingen. En zij ontkennen hun herinneringenen raken langzaam hun geheugen kwijt.En men wordt roerloos als hun roerloosheid.Een vreemdeling onder de vreemdelingen. Dan moet men heel gewone … [Lees meer...] overHarriet Laurey • Koffie zetten bijvoorbeeld
Willem Kloos • Ik had zoo gaarn dit Boek in vreugd geschreven
Ik had zoo gaarn dit Boek in vreugd geschreven,Een Boek voor U, mijn Lief, die 't Lief niet zijt,'t Met zoete woordjes tot een krans geweven,Een krans van licht, om Uw schoon hoofd geleid. O, 't waar zoo schoon geweest, dat Lied van 't Leven,Bloemen van Passie, met een hand gespreid,Zóó teêr, dat zij van teêrheid zacht ging beven, -En 'k had mijn liefste Zelf ééns … [Lees meer...] overWillem Kloos • Ik had zoo gaarn dit Boek in vreugd geschreven
Willem Kloos • Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,'t Vervlóekte Boék van laffen deémoed, klein,Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein,Of Hij die ménschjes niet verdérven kónde. Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,Eén matelóoze, toégeschroeide wonde,Dat alles had zóó anders kunnen zijn. -Zijn Zijn…. Mysterie, maar zijn Schijn…. Dood-zonde. Want ook Ik viel, … [Lees meer...] overWillem Kloos • Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
Gerrit Komrij • Contragewicht
Contragewicht Er is een land dat ik met pijn verliet,Er is een land dat ik met pijn bewoon.Een derde land daartussen is er niet.Mijn leven volgt een zonderling patroon: Want waar ik heenga voel ik me niet thuisEn waar ik thuis ben wil ik telkens weg.De grens wordt smal tussen geluk en kruis,Steeds minder denk ik wat ik hardop zeg. Ik heb, om aan dit noodlot te … [Lees meer...] overGerrit Komrij • Contragewicht
Hans Dekkers • De nacht van Bai Li
Uit Sparagmos, de nieuwe bundel van Hans Dekkers. (Wie was Li Bai?) De nacht van Li Bai (geschreven op de achterkant van de maan) de oude Li Bai krabbelt op uit zijn braaksel en kraaktde code van het maanlicht, dronken schreef hij die nacht‘ik droom dat ik thuis ben’, de rijp op de grond naast zijn bedis een blauwe kus, een vaal lichtMoeder Heimwee klopt aan de … [Lees meer...] overHans Dekkers • De nacht van Bai Li
Jan Arends • twee gedichten
Ikben niet bangvoor wat erzal gebeuren. Er zullenwitte dierendoor het veldgaan lopenen datzal alles zijn. •• Ikkan er nietsaan doenmaarikzie alleen maareen grotegrauwe troepnaarhet eindevluchten. Jan Arends (1925-1974) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overJan Arends • twee gedichten
Lizzy Sara May • Blues van het te schelle licht
Blues van het te schelle licht de luidede gillende trom vooropkleden zich vele waarhedenin uniformvan de sportclubvan de pelgrimsvan de politievan de verpleegstersenzovoortsmet z'n allenen overal ter wereldwaar de voet vaste vorm krijgtschopt hij en de dageraadhangt de verschoppelingenen de nachtbrengt het verraadaan de geschoptenen in de middag schoppenmet raad en daad … [Lees meer...] overLizzy Sara May • Blues van het te schelle licht
Hans Lodeizen • al die dingen gebeuren
al die dingen gebeuren en zijnnetjes geordend: de kinderenspelend aan de vijverrandhet paard ploegend de aardeen de trein in het landschap. zelfs het water dat in welbespraakteonrust deint tussen zijn twee oeverswaar de huizen glimlachen terwijleen bootje als een wijsheid wegdrijftis verloren in de werkelijkheid. zo staan wij vissers naarontraadselingen tot denacht uit … [Lees meer...] overHans Lodeizen • al die dingen gebeuren
Margaretha van Oostenrijk • Minnelied
Minnelied Mijn hertken heeft altijds verlangenNaer u, die alderliefste mijn!U liefde heeft my so ser bevanghen!U vrij eigene willic sijnVoor al die de werelt alghemeineZo wie dat horet ofte siet,Hebdy mijn hertken geheel alleineDaerom, lief, begheeft mij niet! Margaretha van Oostenrijk (1479-1530) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een … [Lees meer...] overMargaretha van Oostenrijk • Minnelied
Cornelis Crul • Zonne, mane ende tfirmament
Zonne, mane ende tfirmament,Looft hem, ghij sterren ende alle planeten;Blicxem, dondre, uuten wolcken ghesent,Doen ons die moghentheit des Heeren weten.Dlicht, duysternisse, alle hooghe secreten,Reghen, wint, dau, mist, haghel, sneu, ijs,Berghen, dalen, dafgronden om meten,Vier, water, lucht, aerde gheeft lof en prijs;Cruyden, vruchten, elcken boom oft rijs,Alle metalen, … [Lees meer...] overCornelis Crul • Zonne, mane ende tfirmament
Nine van der Schaaf • Het geluk ligt bezijden alle wegen
Het geluk ligt bezijden alle wegen, is nooitAan het einde te vinden, want aan het eindeDe landen der toekomst verrijzen, die zijn steedsVerder bij de nadering, ook is aan het eindeDe afgrond waarin alle kracht neerstort, maar bezijdenIs meer, daar is de glimlach van die verpoost en schouwtEn het zoet woord van de liefde wordt daar gesproken. Nine van der Schaaf … [Lees meer...] overNine van der Schaaf • Het geluk ligt bezijden alle wegen
Maurits Mok • Woning
Woning In een hoek van de wind woonden wij,achter een open gevel van geluid.Wolken stegen op trage voetenboven de zee en liepen hemelhoogover ons leven heen. Ik stak mijn vinger door de grijze morgenen veegde ogen in een raamdat door het zand was blindgeslagen.Helmbossen riepen met hun armen.De wind reed gierend op de leidingdraden.Lege huizen stonden vastgevrorenaan hun … [Lees meer...] overMaurits Mok • Woning
Jac. Schreurs • Compiègne
Compiègne Ik had gedroomd, ik zat met Jeanne te paard;Wij reden door de bossen van Compiègne;Het duister glom in ’t handvest van haar zwaard.En voor haar, met haar standaard en insigneReed stram Le Hire, de duivel in zijn baard;Ik rook de geur der paarden in de regen. —Ik had gedroomd. Ik had een schim ontwaardMet blik en bezem bezig stof te vegen.Op ’t stadhuis van … [Lees meer...] overJac. Schreurs • Compiègne
J.J. Klant • Monument voor Bart Visse
Monument voor Bart Visse Zij streelt pianoPinkwuivend naar de afwezige,Pedaalt de kamer volMet lichtgroen waterVoor MozartvissenWieren van DebussyEn elektrieke lichtjesVan Bart VisseDe eksentrieke komponistDie zij persoonlijk kent. Zij speelt zich naaktEn slikt zichzelve inMaar duikt weer opBij elk hachelijk akkoord.Schelle vissen knabbelen onderwijlHaar knoetje los:‘Moet … [Lees meer...] overJ.J. Klant • Monument voor Bart Visse
Gerrit Achterberg • Code
Code De levenskracht die gij eenmaal bezatverdeelt zich nu over het abc.Ik combineer er sleutelwoorden meeen open naar uw dood het zware slot. Het is, in ’t vers, de figuratie: God,te vinden in de letters g, o, d,in deze volgorde, maar niet per se,ook ander formaties kunnen dat. Iedere serie, elke schakeling,uit welke taal genomen, is geschikt,zolang ze in de juiste … [Lees meer...] overGerrit Achterberg • Code
Gerrit Achterberg • Ajalon
Ajalon De steendeuk zit nog in de vloer.Sedert is het hier maan geweestals in het dal van Ajalon.Een kever kruipt zijn vlugge toervan hoek tot hoek. - Haar witte geeststaat in een lange nachtjaponmet blote voeten op het zeilen wolken liggen in het raamgebeeldhouwd voor een hard azuur. Er hangt een omgekeerde teilvan zink op het zinken balkon.Als ik er tegen tikken … [Lees meer...] overGerrit Achterberg • Ajalon
Gerrit Achterberg • Autoclaaf
Autoclaaf Diep in de kelders van het onbekendegaat een reuzin de muren in het rond,groter naarmate zij geen uitweg vond;de ruimte etend met haar lange tanden. Waar zal zij door de gangen heen belanden? -weer bij zichzelve waar zij eenmaal stond.Zij groeit, de tijd wordt vlees, een open wondvan 't schuren langs de rauw-cementen wanden. Tegen elkander opgestaan en … [Lees meer...] overGerrit Achterberg • Autoclaaf
Mark van Tongele • De kreeftengang gaan
Uit Roeivlucht, de nieuwe bundel van Mark van Tongele. De kreeftengang gaan In de storm slingerend in woelige zee.Zware regen. Het roer in het ongerede.Allerellendigst in oliejas en zuidwester zonder reddingsboei op weg naar de bar-biesjes. De radar moedeloos. De sireneloeit. Ik krijg geen been aan de grond. Tot overmaat van ramp: huiskeukentafel-springvloed en … [Lees meer...] overMark van Tongele • De kreeftengang gaan
Daan Zonderland • Weemoed
Weemoed O, weemoed waaraan Waspik lijdt,Westhem, Westhoek en Waterscheid,Weemoed van Woensel, Windeweer,Van Wilsum, Wouw en Westermeer,Van Wapenveld en Wemeldinge,Van Wedde, Weel en Wageningen.O, weemoed om de waterschuwen,om jongens die geen meisjes huwen,Om ’t hoofd waarop geen haar gekamd wordt,De woning waar geen wig gewamd wordt.O, weemoed om het weerberichtOm alles … [Lees meer...] overDaan Zonderland • Weemoed
Marie Cremers • Herinnering
Herinnering Het was voorjaar, een grijze, geurige avondde lucht koel en fijn.Je speelde piano zoals alleen jij kunt,onpersoonlijk, hevig en rein.De tover nam mij. Ik ging naar buiten,’t was koud, maar ik gloeide in strakke extase,en op het grijze kiezel in den tuin met eikenhout en larixzonder bloemen, legde ik me als een dwazeen voelde me als een beeld. In den schemerzag ’k … [Lees meer...] overMarie Cremers • Herinnering
Hans Warren • Landschap
Na de dood van zijn moeder schreef Hans Warren een krans van acht gedichten, die nooit gepubliceerd werd — maar die nu is verschenen bij Artistiek Bureau, onder de titel Grafkrans, met een nawoord van Warrens partner Mario Molegraaf. Landschap De hemel bleek van zon, en hoge vloedkaatst licht van onder op; het ijle zingenvan vogelwieken en de brandingsgroetwaaien langs … [Lees meer...] overHans Warren • Landschap
J.B. Charles • Nacht in juli
Nacht in juli De sterren aan de hemel geven toedat ik vannacht de juiste stappen doe,ik heb het bed, de kamer en het huis verlatenen spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,ik laat mijn dagdroom die het niet kan latennog na te blijven gonzen laat ik praten,ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,ik ga naar gras en water, naar niets en niemand toe. J.B. Charles … [Lees meer...] overJ.B. Charles • Nacht in juli
Willem Bilderdijk • Geestbedaardheid
uit: Lijkkransje uit fraaije bloemen (op den Nederlandschen Helikon geplukt) zamen gevlochten, neergelegd op het graf van Henriette Wilhelmina Rojer (1850). Geestbedaardheid Hier alreeds bestaat de Hemel in eene effenheid van geest,Die, in 's Hoogsten wil gelaten, niets op aarde wenscht of vreest.God is eeuwig en volkomen, God is steeds zich-zelv' gelijk,Daarom maakt in … [Lees meer...] overWillem Bilderdijk • Geestbedaardheid
Sijbrand Edes Feitama • Des stervenden afscheid van zijne vrienden en magen
uit: Lijkkransje uit fraaije bloemen (op den Nederlandschen Helikon geplukt) zamen gevlochten, neergelegd op het graf van Henriette Wilhelmina Rojer (1850). Des stervenden afscheid van zijne vrienden en magen Vaart wel, mijn magen, en mijn vrienden, mij zoo waard!Ik ga nu onzen God en onzen Vader vinden:Mijn strijd heeft uit; niets kan me aan de ijdelheden binden;Ik … [Lees meer...] overSijbrand Edes Feitama • Des stervenden afscheid van zijne vrienden en magen
