De (gecursiveerde) openingszin van Hersenschimmen (1984) van J. Bernlef betreft een overdenking. [Lees meer...] over Misschien komt het door de sneeuw dat ik me ’s morgens al zo moe voel.

Jongeman van 26 jaar, die niet lang meer te leven heeft vanwege jong-alzheimer, wil op pad gaan voor een laatste reis. Reisgeno(o)t(e) gezocht om dit laatste avontuur met mij aan te gaan. De openingszin van deze week komt uit het boek Al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa. De vertaling van dit […] [Lees meer...] over Jongeman van 26 jaar, die niet lang meer te leven heeft vanwege jong-alzheimer, wil op pad gaan voor een laatste reis.

Bachelor- en masterstudenten Nederlands uit Groningen schrijven in de blogserie Uit de collegebank geklapt over hun ervaringen met de studie Nederlands. Waarom lopen we een blauwtje als we worden afgewezen, maar zitten we op een roze wolk na een geslaagde date? Mag je jezelf een groentje noemen als je ergens een blauwe maandag hebt gewerkt? En haalt een […] [Lees meer...] over Zwart op wit: kleursymboliek in het Nederlands

Studenten Nederlands uit Groningen schrijven over hun ervaringen met de studie Nederlands. [Lees meer...] over Reize door het Menschenland

De lucht lag laag morsig roetig. Novemberochtend. [Lees meer...] over De Bree zijn denken was hoekig en nors.

'Men zegt wel eens dat de liefde door de maag gaat. Ik zie dat net iets anders.' Een prijswinnende column van de Taalunie-schrijfwedstrijd. [Lees meer...] over Liefde gaat door…

De openingszin van deze week komt uit Maak de wereld beter. Het verhaal van mijn moeder (2023) van Robert Vuijsje. [Lees meer...] over Op de laatste dag dat mijn moeder kon praten, stelde ik haar een vraag. Als er een meaning of life bestaat, wat is die dan?

"Mijn oma zegt nooit ‘vaarwel’." Een prijswinnende column voor de schrijfwedstrijd van de Taalunie. [Lees meer...] over Omhelzende taal

Hoe de schrijver van De avonden zichzelf opnieuw uitvindt als Campkunstenaar [Lees meer...] over Gerard Reve besluit ze bruiner te bakken

De openingszin van deze week komt uit Dagen van glas (2023) van Eva Meijer. Het is een uitwerking van diens eerder verschenen novelle Haar vertrouwde gedaante (2021). Het boek vormt een collage van drie gezinsleden, moeder, vader en dochter, die zich alle drie niet echt thuis voelen. Hoewel de moeder de special van een filosofisch […] [Lees meer...] over Ik zag haar voor het eerst op een vroege decembermorgen.