Laf is een populistisch woord. Iemand anders zo noemen suggereert dat jij heel moedig bent, en bovendien is het voor de tegenstander moeilijk zich tegen zo’n aantijging te verweren. “Nietes! Ik durf wel heel veel!” Iedere poging tot matiging kan zo makkelijk opzij worden gezet.
Wie “Wilders vindt * laf” intikt op Google vindt vele pagina’s van dingen die de PVV-leider in de loop van zijn carrière laf heeft genoemd: anoniem klagen. Balkenende. Vitesse. Tegelijkertijd is op het hele internet slechts één zaak te vinden die door Alexander Pechtold laf wordt genoemd: Wilders.
Het was in 2009 waarschijnlijk al zo. Wilders had toen getwitterd dat Turkije “een ondemocratisch, bang en laf land” was. De tweet kan ik niet meer vinden, maar Paulien Cornelisse schreef erover in een column en ontrukte het zo aan de vergetelheid.
En zo kunnen we van het gebruik van laf een goede graadmeter maken van het populisme. Hoe vaker iemand laf gebruikt, hoe populistischer. Dat valt gemakkelijk te kwantificeren.
We googlen om te beginnen hoe vaak laf wordt gebruikt op de website van een politieke partij, door bijvoorbeeld “laf site:pvv” in te tikken in Google. Dat levert in dit geval 97 op, terwijl de SP 498 keer dat woord heeft heeft gebruikt. Nu zegt dat nog niet zoveel, want de site van de SP is uitgebreider dan die van de PVV. We hebben dus een maat nodig om te schatten hoeveel woorden er in totaal op die site staan.
Gelukkig bestaat daarvoor de Van der Wouden-maat. De taalkundige Ton van der Wouden heeft in 1998 vastgesteld dat het woord eens een van de meest regelmatig gebruikte woorden is van het Nederlands: waar desalniettemin vooral in ambtelijke brieven wordt gebruikt en tjonge in gesproken taal, daar wordt eens in alle soorten taaluitingen ongeveer even vaak gebruikt: één op de duizend woorden is eens. Door nu “eens site:pvv” te googlen, krijgen we dus een aardige indicatie van hoeveel woorden Google precies op de site van de PVV telt. Door nu het aantal keer laf te delen door het aantal keer eens, krijgen we een maat voor de relatieve frequentie van laf. Dit noemen we de laf-maat voor populisme.
Wanneer we deze operatie uitvoeren op de vijf grootste politieke partijen, krijgen we de volgende rangschikking. De PVV heeft de hoogste laf-maat, op de voet gevolgd door de SP. De andere partijen gebruiken de term veel minder, en D66 sluit de rijen:
| laf | eens | laf / eens | |
| PVV | 97 | 3.680 | 0.026 |
| SP | 498 | 25.900 | 0.019 |
| PvdA | 54 | 9.660 | 0.006 |
| VVD | 24 | 6.300 | 0.004 |
| D66 | 9 | 4.240 | 0.002 |
Een soortgelijk beeld krijgen we als we GeenStijl vergelijken met de Nederlandse kranten (Geen Stijl gebruikt vijf keer zoveel laf als de PVV), met als aardig extra’tje dat NRC Handelsblad er bij de kranten bovenuitsteekt: de laf-maat van die krant komt in de buurt van die van de SP. De website van De Telegraaf heeft opvallend genoeg juist de laagste laf-maat:
| laf | eens | laf / eens | |
| GeenStijl | 6.170 | 51.200 | 0.12 |
| NRC Handelsblad | 2.440 | 173.000 | 0.014 |
| Trouw | 1.590 | 206.000 | 0.008 |
| Neder-L | 11 | 1260 | 0.008 |
| de Volkskrant | 1.280 | 249.000 | 0.005 |
| Telegraaf | 446 | 97.800 | 0.004 |
"Ontrukte het aan de eeuwigheid"?
Ha, dat ontrukken dreigde de verkeerde kant op te gaan! Dank u wel voor de tijdige correctie!
Leuheuk!
Hebben al die sites commentaar dat je hebt betrokken bij de telling?
En hoe verklaar je die scores van NRC en Telegraaf?
Met je eerste vraag bedoel je: of lezerscommentaar is meegeteld? Ik geloof het wel. (Dit is maar een heel grof instrument dat ik gebruikt heb, he.
Het verschil tussen NRC en De Telegraaf is niet zo groot; ze zitten in dezelfde categorie en ik vraag me af of je het significant zou krijgen als je er statistiek op doet. Het verbaast me anderzijds wel, ik was eigenlijk tot dit onderzoekje geraakt doordat iemand opmerkte dat De Telegraaf de laatste tijd zo vaak het woord 'laf' gebruikte.
Juist. Vraagt om meer onderzoek. Ook benieuwd of het gaat om citaten waarin 'laf' voorkomt, of om redactionele tekst.
Het gaat om alle tekst op een (web)pagina, of het nu redactionele tekst is of niet: zelfs advertenties worden evt. meegeteld ('kom onze laffe soep proeven!') Je zou natuurlijk een meer uitgebreid onderzoek moeten doen naar een zorgvuldiger samengesteld corpus om e.e.a. echt vast te kunnen stellen.
heee, er ging iets fout. Nogmaals: misschien heeft de Telegraaf veel meer tekst over domeinen waar 'laf' geen issue is (Financien, mode, autos), waardoor de verhoudingen worden scheefgetrokken.
Paai
Heel juist. Of misschien citeert de NRC wel vaak een van de boeken met iets als "laffe moord" in de titel. Kortom, zonder nadere en preciezere gegevens zegt zo'n "onderzoek" niets.
In mijn ogen is het eerder zo dat het verschil tussen NRC Handelsblad en De Telegraaf zo klein is dat het niets betekent. Het kan behalve aan het relatieve gebruik van 'laf' ook liggen aan het relatieve gebruik van 'eens'. De grote verschillen uit dit – inderdaad – heel kleine onderzoekje lijken me wel degelijk indicatief.