Six seven is een interessant taalfenomeen vanwege de enorme snelheid ervan. Het bestond niet voor 2025 en inmiddels kent een groot deel van de mensheid het – ook bijvoorbeeld de 75-jarige oom van mijn vrouw, een weduwnaar in een Italiaans dorp waar vorig jaar precies één (1) baby geboren is. Veel hilariteit, iedere keer als er tijdens de traditionele kerst-tomboloa dat nummer werd getrokken! Dus nu kent zelfs nonna het.

Niet alleen is denkelijk nooit eerder een zinsnede binnen zo korte tijd in zoveel landen bekend geraakt – het valt mij ook op dat het al binnenkort ook bekend is bij allerlei generaties, niet alleen bij jongeren.

Voor als je het gemist hebt: het zinnetje is six seven. Idealiter maak je tijdens het zeggen een gebaar met beide handen. Het heeft geen duidelijke betekenis.

Is iets nog wel taal als het geen betekenis heeft? Taal heeft minstens twee functies – iets zeggen over de werkelijkheid om ons heen én laten zien dat jij weet hoe je dingen zeggen moet in de kringen waartoe jij je rekent.6 7 laat zien dat taal soms ook best kan bestaan met alleen die tweede functie.

Er wordt over het algemeen aangenomen (de Engelse Wikipedia heeft een goede pagina) dat het begonnen is met een rap, begin 2025, waarin de frase voorkomt – niemand weet al wat hij daar betekent, en de rapper in kwestie ontkent dat hij er iets mee bedoeld heeft. Vervolgens werd hij gebruikt door een basketballer, die ermee een beoordeling gaf van een drankje (zo-zo), en daarna ging de frase viraal.

Dat jongeren en kinderen woorden van elkaar overnemen, en dat dit soms ook woorden en frasen zijn die nauwelijks iets betekenen, is niets nieuws. Alleen verspreidden zulke woorden en zinnen zich tot niet eens zo heel lang geleden vooral van schoolplein tot schoolplein, daarbij eventueel geholpen door de media.Toen ik, diep in de twintigste eeuw, zelf op de middelbare school, waren soms een tijdje volkomen wezenloze spreuken van tv-reclames populair. ‘Stom hè, ik vind het gewoon lekker?’ Dat hoefde op geen enkele manier op de situatie in kwestie te slaan. Door het te zeggen liet je zien dat je wist hoe het hoorde.

Maar wat er op schoolpleinen in de Verenigde Staten of andere coole plaatsen gezegd werd, daar hadden wij vijfenveertig jaar geleden geen toegang toe. Ik zou nog steeds niet kunnen zeggen wat daar indertijd en vogue was. Dat verschilde mogelijk ook nog van de ene Amerikaanse stad naar de andere.

Maar nu grijpt zo’n virus dus razendsnel om zich heen en bereikt het binnen de kortste keren een groot deel van de wereldbevolking. Wat trouwens ook tot gevolg heeft dat het al even razendsnel weer opduikt.

Een kenmerk van taalgebruik dat moet laten zien dat jij weet hoe het hoort, is dat het ook weer verdwijnt als mensen van buiten jouw groep die taal ook blijken te kennen. Als oudere mensen jongerentaal kennen, is het meestal geen bona fide jongerentaal meer. Zodra de hele wereld six seven kent, is het einde nabij. Vorig jaar hebben we zoiets gezien met skibedi – dat is alweer bijna weg. Ook 6 7 zal naar mijn gevoel het einde van 2026/7 niet halen.