De regen en de regen Op een huisje in Nederlandregende het haast constant. Ook op zijn beide populieren.Die wuifden daar dan in als wieren. Op zondag, twintig over negen,viel er een regen op de regen, en de twee regens weefden daargriezelig van in elkaar. Zo werd de hele grijze buieen weke, dichtgebreide trui, die neerzeeg in vermoeide vouwen.De bomen staken … [Lees meer...] overGedicht: Leo Vroman • De regen en de regen

Uit Nergens anders, de nieuwe bundel van Hans Tentije. De hazenVoor Irene Grijzenhout Stel je de hazen voor die elkaar nazitten op de randvan een uit een Etruskische tombeopgedolven bronzen schaal, in deze gesloten cirkelgang, een volkomenbewegingloos perpetuum en wie achtervolgt wie en wie vlucht er voor wie, stilgezetblijft de snelheid een illusievan begin noch … [Lees meer...] overGedicht: Hans Tentije • De hazen

Wat is er meer? mijn lief mijn lief wat is er meerje weet nooit meer dan je gelooftnu lig ik naast je en ik leerik zag zoveel over het hoofd je leven kent het oude zeerwaarvoor het lichaam bloeden moetmijn lief mijn lief wat is er meerde schade is door hoop vergoed ik weet de liefde is het meestben je er niet ik zie je weerik ben bij jou nu je dit leestmijn lief mijn … [Lees meer...] overGedicht: Arie Visser • Wat is er meer?

Uit Nachtlus, de debuutbundel van recensent Jeroen Messely. Habijt Er speelt een ononderbroken hond op je erfopdat je behoudt wat je hebt omheind. Hij blaft elk uur honderd keer opdat de ander,die wil, die klept, die geilt, gemuilkorfd blijft. Zijn tanden zijn de kantelen van je mond.Zijn keelgeluid het lid van je moordkuil. Je beseft, het zelf is een … [Lees meer...] overGedicht: Jeroen Messely • Habijt

Liedeken Terwijl u oogh noch somtijdts Vrienlijck stondt,En ick een kus mocht krygen van u mondt,Was niemand so geluckigh hier in ’t landt,Als ick mijn selven vandt. Dat is voorbij, en nu voel ick mijn hertAllenckxkens in een ander net verwert,Dat sacht als sijd’, my aen een Zieltje bindt,’t Geen sijns ghelijck naeuw vindt. Doch of ’t gheviel dat d’uyt-gebluste … [Lees meer...] overGedicht: Johan van Heemskerck • Liedeken

Verlaten Nu, dat mijn blonde ster is heengegaan,Zien mij de straten zoo verlaten aan.Nu zij daar niet meer gaat, de liefste mijn,Schijnt het mij toe, dat daar geen menschen zijn.En droomend dwaal ik door die schimmen heen,En zoek altoos naar haar, naar haar alleen,Waar ik toch weet, dat ik haar nooit meer vind,Mijn stralend schoone, blonde sterrenkind. P.A.M. Boele van … [Lees meer...] overGedicht: P.A.M. Boele van Hensbroek • Verlaten