Neerlandistiek

Online tijdschrift voor taal- en letterkundig onderzoek

20e eeuw

Gedicht: D. Hillenius – Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek

door Reageer

Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek (I.S.C.M. Festival) de viool in haar schoot springt als een sprinkhaan open dor, knappend een verheugd doosje laat oude sleutels, een horloge dat nog gelopen heeft de val van erwtjes vergroot door zware toeter engelszieke vingers met brede koothoudende ringen sompend zoeken over de kleppen kaartenbakkenvol … [Lees meer...] overGedicht: D. Hillenius – Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek

Gedicht: Bertus Aafjes – Gekleed of naakt

door Reageer

Gekleed of naakt Je bent zo mooi in je volmaakte wezen; gekleed of naakt, je bent altijd zo mooi. ik zie je het liefste naakt en uitgelezen, maar ook zo graag in je gepaste tooi. Een vogel is ook mooi in al zijn veedren, jij bent gekleed als alle vogels saam: roodborstjes, gaaien, kleine, kloeke, teedre, duizenden. Ook die ‘k niet ken bij de naam. … [Lees meer...] overGedicht: Bertus Aafjes – Gekleed of naakt

Gedicht: Aart van der Leeuw – Het zonnespel

door 1 Reactie

Het zonnespel Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint, En voor mij rees, het groene veld omzomend, Een berg van beuken, wuivend op de wind. Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker, In vlammen opgaand en weer uitgeblust, Zich tot dit spel van schaduw en geflonker Alle gewillig lenen, onbewust. Doch ik, de … [Lees meer...] overGedicht: Aart van der Leeuw – Het zonnespel

Ik ben der dingen liefhebbend berover

door Reageer

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (172) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Ik ben der dingen liefhebbend berover En steel van hen de smet van hun vergaan, En zet hen als een kroonluchter in tover En steek de eeuwge lampen in hen aan. En zie, zij worden blinkend in mijn … [Lees meer...] overIk ben der dingen liefhebbend berover

Gedicht: Gerrit Komrij – Jong & Ultiem geluk

door Reageer

• Onlangs verscheen Alle gedichten van Gerrit Komrij. Daaruit het eerste gedicht (‘Jong’) en het laatste (‘Ultiem geluk’). Jong Negen jaar. Een hoofdje zonder mensen. Twee jongens die wat verder staan. Sterkere ogen volgen intens een Kikvors met een opgesperde mond. En ze zijn groot. Je kan ze niet verwensen. Ze blazen dan de kikvors rond. Hun spriet wordt … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Komrij – Jong & Ultiem geluk

Gedicht: Aleidis Dierick – Priester schiet duiven in kathedraal

door Reageer

Priester schiet duiven in kathedraal Heel even staat hij in een bui van veren een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen. De lichte buit begeerd de vogel weerloos als room geschept gelegd tegen zijn huid aanspoelend in een golf van bloed ontroering de kerk zet in de zon haar … [Lees meer...] overGedicht: Aleidis Dierick – Priester schiet duiven in kathedraal

Gedicht: Rutger Kopland – Geen gezicht, geen handen

door Reageer

Geen gezicht, geen handen … Geen gezicht, geen handen, geen haar, en altijd een ander. Het is weer de geur van een vreemde mantel, zo dichtbij als die geur, maar ook zo onzichtbaar, ook zo voorbij. Ik kijk naar de hei, naar de mistige, eenzame berkjes en denk hoe ik het moet zeggen, hoe moet ik het zeggen dat, ik ben weer gelukkig, weer net zo alleen als vroeger, ik … [Lees meer...] overGedicht: Rutger Kopland – Geen gezicht, geen handen

Gedicht: Theo Sontrop – vier kwatrijnen

door 1 Reactie

Uit Het alfabet, een boekje van Theo Sontrop met tekeningen van Joost Roelofsz. F 'Fuck flowers,' sprak de man die de natuur verachtte, maar als het sappig ooft hem later tegenlachte, ontging hem hoe er op zijn wenken was gevlogen, wijl hommel, bij en dar zich weerden naar vermogen H Huilen? Te laat, en voor straf nog gespleten. In het Huis hokt de Baas, Hij heeft … [Lees meer...] overGedicht: Theo Sontrop – vier kwatrijnen

Met bevende transgressie naar zijn trans

door Reageer

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (171) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Son-net Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht in 't lichaam stort, blind van gestolde glans, met bevende transgressie naar zijn trans, doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht op … [Lees meer...] overMet bevende transgressie naar zijn trans

Klaarkomen met Hugo Claus

door 1 Reactie

Door Marc van Oostendorp Ieder jaar neemt mijn bewondering voor Paul Claes toe. Er verschijnen dan ook voortdurend boeken van hem: romans, vertalingen, essays en wat niet al.  Allemaal zijn ze geschreven met een grote vaardigheid, allemaal getuigen ze van spitsvondigheid en verbluffende eruditie. Hij gaat tegen de keer in, dat maakt hem ook interessant, zelfs als je … [Lees meer...] overKlaarkomen met Hugo Claus

Gedicht: J.C. Bloem – Vroege voorjaarsavond

door Reageer

Vroege voorjaarsavond Het ongelezen boek viel naast hem neder; Hij streek langs de ogen met een vage hand, En keek naar buiten: 't eerste lenteweder Betoverde het schemerende land. Er was een waas van het aanvanklijk lover Om het afzonderlijke, zwarte hout, En iets als zoelte zweemde de avond over, Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud. De lenten … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem – Vroege voorjaarsavond

Gedicht: Hanny Michaelis – Het meisje

door Reageer

Het meisje Ben ik na jaren nog het kind gebleven dat zich, door lentes toverlicht verblind, liet vangen door de speelse voorjaarswind als hoog boven haar hoofd de wolken dreven? Ben ik nog steeds het argeloze kind dat zich aan zon en wind kan overgeven? Is het dezelfde band waarmee dit leven mij aan een wereld vol geheimen bindt? Weer laat ik door de voorjaarswind mij … [Lees meer...] overGedicht: Hanny Michaelis – Het meisje

Gedicht: Jan Eijkelboom – Een haan kraait

door Reageer

Een van de nieuwe titels in de DBNL: Wat blijft komt nooit terug, de debuutbundel uit 1979 van Jan Eijkelboom. Een haan kraait De schreeuw van wie de zon doet opgaan helemaal in z'n, met prachtvolle veren bedekte, eentje. Triomf die als doodskreet kan worden verstaan. Zoals, andersom, de schreeuw van wie heelhuids ter wereld komt: in woede en pijn je moeder … [Lees meer...] overGedicht: Jan Eijkelboom – Een haan kraait

Gedicht: Fritzi Harmsen van Beek – Bij het weerzien zei de impertinente prinses

door Reageer

Vandaag in 2009 overleed Fritzi Harmsen van Beek. In de DBNL is sinds gister haar indertijd zo succesvolle bundel Geachte muizenpoot te lezen. Bij het weerzien zei de impertinente prinses: - Droomopwaarts heb ik een klein grauw vogeltje tam gemaakt dat mij slechts ritseling berokkent, liegt, verstopt en treurt. Ik ken alleen zijn nachtelijk gesnavel, later, … [Lees meer...] overGedicht: Fritzi Harmsen van Beek – Bij het weerzien zei de impertinente prinses

Bloemen leven licht-zinnig in hun bladen

door 1 Reactie

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (169) Het Nederlandse sonnet bestaat 453 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Bloemen leven licht-zinnig in hun bladen. Dieren lopen vanzelfsprekend; ze zwijgen van wat ze zouden kunnen zijn; hun daden gebeuren altijd nu; dieren zijn eigen. Mensen doen alsof. Bestaan in … [Lees meer...] overBloemen leven licht-zinnig in hun bladen

Promotie: Leven en schrijverschap van Diet Kramer

door 3 Reacties

De schrijfster Diet (Dina Maria) Kramer (1907-1965) groeide op in een Nederlands-Hervormd middenstandsgezin in Amsterdam. In haar romans spelen jonge mensen die worstelen met zichzelf en hun plaats in de samenleving een grote rol. Haar boeken laten tevens zien wat er speelde in die tijd en welke waarden en normen er werden gehanteerd. Janneke van der Veer, promovenda bij de … [Lees meer...] overPromotie: Leven en schrijverschap van Diet Kramer