De prinses mét erwt kennen we allemaal: het sprookje waarin adellijke afkomst wordt bewezen door een minuscuul erwtje onder een berg van matrassen te voelen. In Prinses zonder erwt draait het in zekere zin ook om sociale verschillen, maar eigenlijk om een zomerliefde die de afstand tussen twee jongeren juist overbrugt.
Lang verhaal
Kort:
kakmeisje Claire (uit Noord)
Wordt verliefd op Wes (van Zuid).
En hij
Ook op haar,
(on)gelukkig. (p. 25)
Vanuit het ik-perspectief van de zeventienjarige Claire word je vanaf de eerste pagina van deze verse novel meegenomen in het verhaal van een ongeplande zwangerschap. Claire is met haar moeder onderweg naar ‘de kliniek’ en vertelt aan haar ‘erwtje’ hoe dit zo is gekomen. Ze kondigt aan te vertellen ‘waar het begon / en hoe / het eindigde.’ (p. 11).
Het beeld van de erwt werkt goed om tastbaar te maken waar Claire mee worstelt. Wat doe je als je op je zeventiende zwanger raakt van een zomerliefde? Bij wie zoek je steun? En uiteindelijk: hoe bepaal je welke keuze de juiste is? Claire koopt en pak diepvrieserwten om haarzelf eraan te herinneren hoe klein het erwtje in haar buik is. Tegelijkertijd spelen de woorden van de vader van Wes, die van mening is dat ze geen abortus moet ondergaan, door haar hoofd. De moeder van Claire is juist voorstander van de abortus. En Wes? Die steunt de keuze van Claire, welke dat ook is.
De vrije versvorm brengt de lezer dicht bij Claires gedachtewereld en de speelse typografie past mooi bij de denkwijze van een adolescent. Voor lezers vanaf 14 jaar is de directe toon dan ook heel toegankelijk, ondanks het indringende thema. Deze versroman valt op door de zogenaamde flow en leest bij vlagen alsof je naar een spoken-wordoptreden kijkt. Opvallend zijn de passages waarin Rotterdam een expliciete rol speelt. In die stukken krijgt de stad een bijna tastbare aanwezigheid met beelden die blijven hangen. De scènes rondom de zwangerschap zijn juist soberder van taal, daar had Astrid Boonstoppel best meer poëtische ingrepen kunnen doen. Al kan je ook beargumenteren dat juist die passages vanwege de zwaarte van het onderwerp niet meer nodig hebben.
Met iets meer dan 10.000 woorden schetst Boonstoppel een zomer die warm begint en toch koel eindigt. Een verhaal over een meisje dat tussen verschillende stemmen, verwachtingen en eigen verlangens door laveert. Over een meisje dat ondertussen probeert te bepalen wat het betekent om te kiezen en voor wie.
Laat een reactie achter