Op de groslijst van de Jonge Jury 2027 staat Verscheurd van Gerard van Gemert, deel acht in de serie Eilandgeheimen, waarin, volgens het omslag, ‘vrienden en vijanden van niet van elkaar te onderscheiden zijn’. Dat is inderdaad een treffende omschrijving van deze jeugdroman voor lezers van twaalf jaar en ouder. Het verhaal begint waar, zo vermoed ik, deel 7 eindigde. ‘Vermoed’, want de eerdere delen heb ik niet gelezen. Dat leverde in het begin wat onduidelijkheden op, maar al snel is duidelijk dat de plot draait om een drugsbende uit Rotterdam die actief is op Texel en daar ook slachtoffers maakt – soms zelfs dodelijke. Geen lichte, maar wel spannende kost dus en ook te lezen zonder de voorgaande delen te kennen.
Texelaar Tristan is de hoofdpersoon en hij is vastberaden de Rotterdamse drugsbende te ontmaskeren. De jonge criminelen in die bende zijn verantwoordelijk voor de dood van Tristans broer en voor de coma waarin zijn vriendin Lisa is beland na wat een ongeluk in Safaripark Beekse Bergen leek. In het boek lopen vriendschap en verliefdheid, waarheid en leugen voortdurend door elkaar en dat levert een spannend verhaal vol intriges op. Zowel de thematiek als het taalgebruik van Van Gemert is hedendaags; drugssmokkel is ook in het echte leven aan de orde van de dag en dit boek laat zien hoe gevaarlijk het kan zijn je daarmee, ook of misschien vooral als jongere, in te laten. Net als in het leven van scholieren van nu spelen mobiele telefoons en sociale media een rol, maar niet een overdreven grote; een min of meer tijdloos verhaal over vriendschap en misdaad enerzijds en tijdsgebonden verschijnselen zijn naar mijn idee mooi in balans. Ook het taalgebruik past goed bij de huidige tijd en bevat veel vrij soepel ogende dialogen, zonder overdreven ‘van nu’ te zijn:
Terrasje pakken? […] Is goed. (p. 39)
Soms is de woordkeuze wat vreemd, zoals in het vaak terugkerende kilogram in plaats van het zeker in spreektaal gebruikelijkere kilo:
Dus als ik je goed begrijp, denken de Rotterdammers dt die vijf kilogram cocaïne bij iemand thuis ligt. (p. 90)
Dit blijft echter tot een aantal frasen beperkt en stoort niet te veel.
Zoals gezegd is dit boek geschikt vanaf een jaar of 12 en zeker voor de onderbouw biedt het een spannende vertelling over misdaad, vriendschap en liefde. Leerlingen die graag een meeslepend verhaal lezen, met een ontknoping waar zorgvuldig naartoe wordt gewerkt zonder dat snel duidelijk is hoe de vork in de steel zit, zullen dit boek, zeker als zij de eerdere delen uit de reeks hebben gelezen, kunnen waarderen. Aangezien het nieuws de laatste tijd meer dan eens berichtte over jongeren van soms 13, 14 jaar die worden geronseld voor onder andere cocaïnehandel, kan dit boek voor docenten een ingang vormen om hierover met leerlingen in gesprek te gaan.
Laat een reactie achter