Voor de groslijst van de Jonge Jury las ik Zolang iemand aan je denkt van Luc Hanegreefs. De intrigerende titel trok mijn aandacht en was voor mij de reden om dit boek uit de lijst te kiezen. Het telt 259 pagina’s en is bedoeld voor lezers vanaf 14 jaar.
Oorlogsherinneringen
Zolang iemand aan je denkt wordt omschreven als een jeugdroman met de kernthema’s oorlogsherinneringen, familiemysterie en misdaadverhaal – een combinatie die nieuwsgierig maakt. Het verhaal is opgebouwd uit 24 hoofdstukken, waarin telkens een van de hoofdpersonages centraal staat. Deze opzet zorgt voor afwisseling en bied je als lezer de kans om de gebeurtenissen vanuit verschillende perspectieven te beleven.
Het boek wordt gepresenteerd als een spannende en gevoelige roman, en die typering is wat mij betreft terecht. De personages worden zorgvuldig uitgewerkt en komen echt tot leven. Naast beschrijvingen in de derde persoon, waarin je wordt meegenomen in hun gedachten en ervaringen, spelen ook brieven een belangrijke rol. Deze zijn geschreven in de eerste persoon en zorgen ervoor dat je nóg dichter bij de personages komt. Ze vormen een waardevolle en effectieve toevoeging aan de opbouw van het verhaal.
Bijbehorende rauwheid
Hoewel het verhaal zich voor een groot deel afspeelt in oorlogstijd en de bijbehorende rauwheid en thema’s als angst en onzekerheid niet schuwt, is het vooral een verhaal over vriendschap tussen jongeren, over relaties door diverse generaties heen, over familiebanden en over gevoelens van verlies en rouw.
De hoofdpersonages komen uit diverse generaties. Naast Laura en haar ouders, speelt de vriendschap tussen diverse jongeren in oorlogstijd een rol en er zijn ook 2 hoofdpersonages die in de loop van het verhaal op leeftijd zijn.
De opbouw van het verhaal vraagt in het begin wat geduld, maar gaandeweg vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plek, vooral rondom het mysterie- en misdaadelement. De auteur weet de verbinding tussen heden en verleden en tussen verschillende verhaallijnen en thema’s op een mooie en bijzondere manier met elkaar te verweven. Er is sprake van een duidelijke spanningsboog en het verhaal blijft tegelijkertijd persoonlijk en gevoelig.
Toegankelijk en beeldend
Dat het boek geschikt is voor lezers vanaf 14 jaar sluit aan bij mijn beleving. Het is wat mij betreft goed inzetbaar in leerjaar 2 en daarboven. De hoofdpersoon bevindt zich in dezelfde leeftijdscategorie en ook het taalgebruik past daar grotendeels bij. Hier en daar had dat taalgebruik wat eigentijdser mogen zijn, woorden en formuleringen als ‘een tweetal keer’, ontgoocheld, tot dusver en wellicht lezen wat minder vlot. Tegelijkertijd passen ze misschien juist goed bij de passages die zich in de oorlogstijd afspelen.
Het boek is niet makkelijk, maar zeker ook niet te uitdagend. De schrijfstijl is grotendeels toegankelijk en beeldend, waardoor je in het verhaal wordt gezogen.
De thema’s in het boek lenen zich goed voor gebruik tijdens een themaweek of project, maar ook voor een klassikale bespreking of individuele boekbespreking. Ze nodigen uit tot doorpraten, discussiëren en het uitwisselen van ervaringen, wat het boek geschikt maakt voor gebruik in het onderwijs.
Doorpraten
Samenvattend: Zolang iemand aan je denkt is een mooi en gevoelig boek, dat zwaardere thema’s niet schuwt, maar mede door de aspecten mysterie en misdaad wegblijft van een ‘zware roman’.
Er zijn heftige gebeurtenissen, maar ook ontroerende en mooie passages.
Het boek is een aanrader voor jongeren die van geschiedenis en oorlogsverhalen houden, van verhalen over vriendschap, van persoonlijke verhalen en ervaringen als familiebanden, herinneringen, rauw en verlies.
Een boek dat zich zeker leent om over door te praten.
Laat een reactie achter