Voor De Jonge Jury 2027 las ik het boek De Kriegels are Back 2; Het bed van Dracula van jeugdboekenschrijver Marc de Bel, dat op de groslijst staat. Ik had er nog nooit van gehoord, maar in Vlaanderen zijn De Kriegels blijkbaar een begrip. Dertig jaar geleden verschenen de eerste delen van deze populaire serie en nu is er een nieuwe lijn opgestart, waarvan dit alweer het tweede deel is: De Kriegels zijn dus terug! De verhalen zijn enigszins te vergelijken met de in Nederland bekendere reeksen Kippenvel en De Griezelbus.
Het boek van buiten
Net als in de jaren negentig draait het in de recente Kriegels om de avonturen van een drieling: de zusjes Lien, Sien en Fien Kriegel. De tieners staan afgebeeld op een flitsende back to the future-achtige kaft, in een stoere, dreigende vechthouding met een stok, honkbalknuppel en een loden pijp in de aanslag. Een kaft die actie belooft! “Bekijk of de kaft je bevalt” is vaak een opdracht die ik, als mediathecaris, aan leerlingen verstrek als ze een leesboek zoeken. Ik schat zo in dat deze kaft bij veel leerlingen aanslaat. Op de achtergrond van de meiden zie je een donkere maan en een verlaten pretpark, ingrediënten die goed passen bij het genre van het boek: een griezelverhaal. Ook de ondertitel Het bed van Dracula zal jongeren aanspreken, vanwege de naamsbekendheid van dit personage. Ik denk echter niet dat ze precies weten wat daarmee bedoeld wordt (Google vooral).
“Kijk goed naar het niveau van het boek”, is de volgende instructie die ik vaak geef. Dit boekje is officieel een B-boek voor startende lezers van 9 t/m 12 jaar. Maar, let op: het taalgebruik is absoluut niet eenvoudig! Ik kwam woorden tegen als: naar verluidt, eerstdaags, volksverlakkerij, entiteiten, extatisch, vol ornaat, charlatan, machtsgeile staatshoofden, criticasters, onfortuinlijke slachtoffers, en eenzaat (?!). Bovendien kan het Vlaams een struikelblok zijn: een kompaan in plaats van vriend, rap in plaats van snel en straf in plaats van gaaf. Lastig! “Blader door het boek en lees een stukje…” is dan ook niet voor niets de belangrijke volgende stap in het proces van het zoeken naar een geschikt boek.
Het boek van binnen
De inhoudsopgave schotelt de leerling die dat doet vervolgens drie mysterieuze hoofdstuktitels voor: Egovias, Paradisium Stella Piramidum en Swami Wami Kirwieth. Al lezende wordt duidelijk waar ze voor staan. Lang verhaal kort: Egovias is een goeroe die met zijn volgelingen in het Karpatengebergte van Roemenië onder de grond aan de Stella Piramidium bouwt, een ontvangsthal voor aliens en Swami Wami Kirwieth is de grote leider, maar eigenlijk een wereldwijd gezochte crimineel.
De ouders van de superslimme zusjes Kriegel zijn eerder het tegenovergestelde: een soort tokkies. Vader drinkt de hele dag bier en hangt voor de buis, moeder zit aan een depressiedrankje. Samen met een spirituele tante geraken ze in de ban van de sekte van Egovias. Marc de Bel houdt de vaart erin: de familie reist al snel af naar het megalomane buitenlandse bouwproject en start met de zoektocht naar hun Hogere Zelf. Het duurt even voordat ze doorhebben dat ze eigenlijk slavenarbeid verrichten en dagenlang moeten sjouwen met zware stenen. Vader blijft ondertussen hopen op een glaasje champagne.
De inhoud van dit nieuwste Kriegelboek is inderdaad helemaal van nu. Het 158 bladzijden tellende verhaal zit vol rechtstreekse verwijzingen naar Trump, Musk, corona, woke en wappies. Hoewel sprake is van een droge, humoristische, ironische ondertoon, klinkt af en toe ook maatschappijkritiek door: klimaatverandering, kolonialisme, genetische manipulatie… Of jonge lezers dat alles oppikken? Misschien als een docent er klassikaal mee werkt en de actualiteit er voor ze uit vist.
Doldwaze avonturen
Irritant zijn de doorzichtige, dwingende en onduidelijke opmerkingen over personen en gebeurtenissen uit eerdere delen. Wie is Spickey Spike en Professor “Snootman” uit de Congolese jungle precies? Het veelbelovende verlaten pretpark van de kaft van het boek komt helaas pas op het allerlaatst heel even langs. Flauw! Als, nagenoeg op het einde, na een confrontatie met achtereenvolgens zombies, vleermuizen, een wolf en een beer een kwieke pastoor ten tonele wordt gevoerd, haak ik definitief af. Het boek kan mij persoonlijk dus niet bekoren door al die karikaturen, clichés en over elkaar buitelende ongeloofwaardigheden. De Bel’s humor is ook al niet mijn humor. Maar… smaken verschillen. Fanatieke jeugdjournaalkijkers met een levendige fantasie die van doldwaze avonturen en van series houden, kunnen hun lol ermee op.
Laat een reactie achter