Groslijst Jonge Jury: Mel Wallis de Vries, Obsessed

Informatie

• Uitgegeven door: De Fontijn
• Publicatiedatum: 21 oktober 2025
• Bladzijden: 232
• ISBN: 9789026180583
• Genre: Thriller (Jeugd)
• Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld

Obsessed is het zevenentwintigste boek van de succesvolle jeugd thriller auteur Mel Wallis de Vries. Al sinds 2005 geeft De Vries jaarlijks ten minste één boek uit, waardoor haar naam vast bekend is bij een grote groep mensen. Als je een boekenwinkel of bibliotheek binnenwandelt dan kom je waarschijnlijk al snel een boek van haar tegen en ook worden haar boeken vaak aangeraden voor leesactiviteiten zoals het lezen voor de lijst rond de examenperioden.

De boeken zijn snel te herkennen aan de covers die, met uitzondering van wat oudere exemplaren, in dezelfde stijl zijn gemaakt. De covers hebben vaak een donkere achtergrond met tienermeisjes. Deze meiden zijn door de auteur gekozen doormiddel van modelwedstrijden die aan het begin van de boeken ook vaak wordt gepromoot. 

Dit verslag bevat spoilers.

Leeftijd en onderwerpen

De aangeraden leeftijd verschilt bij waar je kijkt. Als je het boekt koopt via Libris, Bruna of Bol.com, dat staat er dat het boek 13+ is en ook de uitgeverij heeft dit in de beschrijving staan. Bij de bibliotheek begint het verwarrend te worden. Zo is het boek gemarkeerd met twee leeftijdscategorieën, 12-15 en 15-18, maar als je in de beschrijving kijkt dan staat er ‘vanaf ca. 15+’. De auteur heeft op haar eigen website zo ver ik kan zien geen leeftijd aangegeven voor dit boek, maar als je op de link klikt om dit boek te komen dat kom je wederom op een site dat 13+ aangeeft.

Zelf ben ik het hier niet mee eens en vind ik dit boek niet geschikt voor de gemiddelde 13-jarige lezer. Er komen onderwerpen voor in dit boek die, naar mijn mening, te heftig zijn voor deze doelgroep. Natuurlijk zullen er vast 13-jarigen zijn die dit boek gerust kunnen lezen, maar dit ligt compleet aan de lezer. Soms ligt het niet eens zozeer aan het onderwerp maar de manier hoe het onderwerp behandeld wordt. Ik ga dan zelf ook liever mee met de 15+ van de bibliotheek, al zou ik het persoonlijk nog hebben verhoogd naar 16+.

Zoals benoemd zijn er best wat heftige dingen in dit boek. Zelf ben ik tweeëntwintig en kan ik zeker tegen veel van deze onderwerpen, maar toch ben ik geschrokken en had ik best van tevoren een waarschuwing willen zien in het boek. Ik hoop ook dat in de toekomst boeken zoals dit vaker deze waarschuwing hebben, dit komt in de Engelse boekenwereld al steeds vaker voor. Of dit ook echt een lijstje op papier is of een QR-code is om te scannen maakt dan niet veel uit, maar met deze leeftijdsgroep vind ik het belangrijk dat lezers comfortabel kunnen lezen en zelf kunnen beslissen waar ze aan toe zijn, of zich ten minste hiervoor kunnen voorbereiden. 

Ik zal een aantal dingen beschrijven die in dit boek voorkomen. Dit is zeker niet een veroordeling (of beoordeling) maar simpelweg alleen informatie zodat iemand zelf kan beslissen of dit boek passend is voor zichzelf of een lezer die ze kennen.

Alcohol en drugsgebruik

Alcohol komt regelmatig in dit boek voor en speelt ook een grote rol in het verhaal. Alcohol wordt zowel door meerderjarige als minderjarige gedronken op huisfeesten of stiekem in de slaapkamer. Er wordt gereden onder invloed, met gevolgen, en er is ook een moment dat er iemand steeds alcohol stopt in de frisdrank van een meisje zonder dat ze dit doorheeft, ze drinkt bewust geen alcohol omdat ze nog moet autorijden.Drugs wordt af en toe benoemd maar speelt amper een rol. Eenmalig wordt er benoemd dat er iemand onder invloed van alcohol en drugs autorijdt. 

Bloed en verwondingen

In het boek wordt gedetailleerd verteld over verwondingen. Het komt herhaaldelijk voor, al is het soms meerdere keren een herhaling van hetzelfde moment. Voor lezers met een zwakke maag is dit misschien minder geschikt hierdoor. Voorbeelden van verwondingen in het boek zijn het zien van een schedel of losse stukken huid die van een lichaam afhangen. Ook zijn er beschrijvingen van intense pijn.

Seksuele inhoud

Alhoewel er meerdere keren gesuggereerd wordt naar het feit dat personages seks hebben is dit niet gedetailleerd, bij een jonge lezer vliegt dit misschien ook boven het hoofd. Wat wel gedetailleerd is, en naar mijn mening zeker een waarschuwing had mogen zijn, is dat een personage meerdere keren denkt dat ze verkracht wordt. Ze is verlamd en kan niks zien, waardoor ze de situatie niet door heeft. Haar paniek is zeer gedetailleerd en als lezer weet je zelf ook niet wat er gebeurt. Pas aan het einde van het boek komt de lezer erachter dat er geen verkrachting plaats vond. Dit kan als zeer schokkend overkomen voor jonge lezers en dit is een van de redenen dat ik vind dat het boek eerder 15+ of 16+ zou moeten zijn.

Mentale gezondheid

Personages in dit boek vertonen slechte mentale gezondheid, al wordt er niet veel aan gedaan. De moeder van het hoofdpersonage heeft depressie, maar dit wordt eigenlijk alleen gebruikt als reden waarom ze niet veel aanwezig is in het verhaal of het leven van Rosa. Rosa en haar vriendinnen maken meerdere traumatische gebeurtenissen mee waarvan je zeker merkt dat ze er PTSS van over hebben gehouden, zo wordt er gesuggereerd naar het feit dan een vriendin van Rosa een eetstoornis heeft. Hier wordt ook niks mee gedaan en is voornamelijk een achtergrond detail voor het verhaal.

Gevaarlijk psychologisch spel

In het boek komt het spel ‘Red Door Yellow Door’ voor, in het Nederlands bekend als ‘rode deur gele deur’. Zelf beleefde ik dit als het heftigste en kon ik me alleen maar inbeelden hoe beïnvloedbare jonge lezers hierdoor geïnspireerd konden raken. Nou is het zeker niet zo dat onderwerpen zoals dit niet voorkunnen komen in een verhaal, maar gezien de leeftijdsgroep vind ik wel dat het belangrijk is dat het goed behandeld wordt en er juist niet voor zorgt dat jonge lezers hier nieuwsgierig van raken. Het boek verheerlijkt dit spel niet, het laat zeker een negatief gevolg zien, maar ik betwijfel of dat genoeg overkomt.

Zelf kende ik dit spel niet en heb ik het moeten opzoeken, waarbij ik al snel de ‘spelregels’ tegen kwam en bloggen en video’s die het spel promoten. Blijkbaar is dit spel ook viraal op sociale media gegaan, al heb ik hier zelf niks van gemerkt. Om eerlijk te zijn werd ik zo oncomfortabel bij het onderzoeken wat dit spel precies inhoudt dat ik niet alles heb kunnen lezen en het ook niet makkelijk zou kunnen uitleggen. Ook weet ik niet of de ervaringen van het hoofdpersonage ook de ervaringen zijn van mensen die dit in het echt geprobeerd hebben of dat dit niet zo beleefd wordt.

In het boek komt het erop neer dat Rosa via een soort hypnose of meditatie in een bepaalde realiteit komt dat als net echt ervaren wordt. Via de begeleiding van een ander moet ze hier een weg door vinden en bepaalde dingen, zoals donkere kleuren of vreemde mensen, ontwijken. Rosa beleeft dit zo realistisch dat ze dingen niet alleen ziet maar ook kan voelen en zelfs ruiken. Uiteindelijk komt ze een figuur tegen wat met de stem van haar vermiste vriendin Isabels stem schreeuwt. Rosa valt hierdoor gedeeltelijk weg en haar vriendinnen moeten erg hun best doen om haar terug te krijgen. Nadat ze dit spel heeft gedaan ziet Rosa dezelfde schim om haar heen en kan ze niet meer realiseren wat de werkelijkheid is en wat haar verbeeldingen zijn. Door het boek heen wordt dit steeds heftiger en worst ze ook steeds angstiger.Van wat ik heb gelezen heeft het spelen van dit spel schadelijke psychische gevolgen en is het daarom zeker gevaarlijk dat jonge lezers dit na gaan doen.

Moord en doodgaan

Waarschijnlijk niet bepaald verrassend dat dit voorkomt in een thriller. Het verhaal gaat namelijk vooral over een vermist meisje wat aan het einde van het boek al lang dood blijkt te zijn. Het meisje is tijdens een auto-ongeluk, waar het hoofdpersonage onder invloed reed, zo goed als dood. De andere vriendinnen die in dezelfde auto zaten denken dat ze al overleden is en wikkelen haar lichaam in plastic om vervolgens met hulp van stenen haar lichaam te verdrinken in een groot meer. Een van deze vriendinnen komt halverwege er achter dat Isabel nog wel leeft maar stopt niet en vertelt dit ook tegen niemand.

Tegelijkertijd krijg je korte stukjes van Isabels perspectief waarin redelijk gedetailleerd beschreven wordt hoe angstig ze zich voelt terwijl ze doodgaat. Ook het doodgaan is tot in de details benoemd.

Samenvatten van het boek

Het verhaal volgt Rosa, een achttienjarige middelbare scholier die recent een ernstig auto-ongeluk heeft gehad samen met haar drie vriendinnen. Als gevolg hiervan heeft Rosa chronische hoofdpijn en heeft ze haar herinneringen van die avond en de periode erna kwijtgeraakt. Twee van haar vriendinnen, Farah en Liz, zijn minder slecht gewond geraakt, maar haar vriendin Isabel wordt al sinds het ongeluk vermist. Maandenlang is de politie bezig met zoeken, zelfs over de grens in Duitsland, maar Isabel wordt maar niet gevonden. 

Wanneer Rosa samen met Farah en Liz een gevaarlijke TikTok hype probeert, genaamd Red Door Yellow Door gebeurt er iets raars. Doormiddel van een soort hypnose komt Rosa in haar gedachte een vreemde schim tegen, een man met een capuchon, en ze hoort Isabels stem door haar hoofd galmen. Geschrokken van deze ervaring, ziet Rosa ineens overal deze enge schim. Het motiveert haar aan om zelf op onderzoek te gaan naar wat er met Isabel is gebeurd, hopend dat ze haar vriendin nog levend terug kan vinden. Wanneer ze hier over praat met haar vriendje, Nicolaas, of hiermee naar de politie gaat, wordt ze niet serieus genomen.

Tussen de hoofdstukken in staan stukken van het politiedossier van de rechercheur die de vermissing van Rosa onderzoekt, hierbij kom je artikelen van onder andere Nu.nl en de Telegraaf tegen maar ook interviews met potentiële getuigen. Daarnaast komt er ook af en toe een stukje van een ander perspectief, namelijk die van Isabel.

Tegen het einde van het boek wordt Rosa wakker van een nachtmerrie waarin ze geen adem meer kon krijgen. Wanneer ze van plan is om een slaap pil van haar moeder te nemen ontdekt ze modderige voetstappen in haar kamer die van haar bed naar haar raam leiden. Op haar bureau ligt een papiertje met een dreiging dat ze moet ophouden met zoeken. Dit werkt averechts en Rosa begint vage herinneringen te krijgen van een nachtmerrie waarin Isabel haar iets toe fluistert, een adres van een hut in de buurt van het ongeluk.

Ondanks dat het middernacht is gaat Rosa op onderzoek uit. Ze is overtuigd dat Isabel nog leeft en via haar dromen Rose berichten probeert te sturen zodat ze gered kan worden. Met de gedachte dat Isabel in deze hut opgesloten zit, breekt ze in, maar de hut is verlaten.

Ze wil het bijna opgeven wanneer ze iets hoort en besluit nog meer rond gaat kijken verder van de hut. Daar vindt ze uiteindelijk het lichaam van Isabel drijven. Voordat ze de politie kan bellen is er beweging achter haar, wat haar vriendinnen blijken te zijn. Even denkt ze dat ze nu alle drie moeten vluchten, maar dan biechten haar vriendinnen de waarheid op.

Wat Rosa is vergeten over het ongeluk, is dat Isabel niet degene was die de auto bestuurde. Op het allerlaatste moment hadden de vriendinnen toch besloten dat Rosa dit beter kon doen omdat ze minder op het feest had gedronken, ook al zei Isabel dat ze helemaal niks heeft gedronken. Tijdens de auto rit biecht Isabel lachend allemaal dingen toe, waaronder ook dat ze heeft gezoend met de vriend van Rosa. Rosa raakt overstuur en mist de bocht, als ze remt, glijdt de auto uit en belanden ze in de berm. 

Rosa is gelijk onbewust, maar via haar vriendinnen komt ze erachter dat Isabel dood leek te zijn. In paniek, en niet willend dat Rosa in de problemen komt, besluiten Farah en Liz om Isabels dode lichaam te verbergen, dit doen ze door het lichaam te omwikkelen met plastic en vervolgens in het meer te gooien. Daarna hebben ze Rosa verplaatst naar de bijrijder stoel zodat het leek alsof Isabel degene was die het ongeluk had veroorzaakt wanneer ze gevonden worden.

In het laatste hoofdstuk, wat een korte tijd later afspeelt, verandert het perspectief naar die van Nicolaas, waarin bekent wordt gemaakt dat, voor het ongeluk, hij met de auto van zijn huisgenoten de verkeersborden bij de bocht kapot heeft gereden. De jongens hadden alcohol en drugs op en besloten om de borden te stelen in plaats van hier een melding over te maken. Hierdoor waren de borden die aangaven dat er een bocht aankwam niet meer zichtbaar toen Rosa hier reed.

Eenmaal thuis van het feest komt Nicolaas erachter dat zijn telefoon kwijt is. Vermoedend dat deze nog in de berm ligt van de botsing met de verkeersborden, rijdt hij op de fiets terug. Wanneer hij zijn telefoon heeft gevonden, is hij ooggetuigen van het ongeluk. Hij doet echter niks en rijdt, alhoewel met een schuldgevoel, naar huis en verteld hier niemand over.

Bij de pre-order van dit boek zat ook een bonus-hoofdstuk waarin het perspectief van Liz te volgen is, dit is een herinnering van haar van het ongeluk. Liz komt er namelijk achter dat Isabel nog daadwerkelijk leefde, maar verbergt dit voor Farah en later Rosa.

Wat vond ik van het boek

Ik ging met enthousiasme het boek in. Ik heb al vaker boeken gelezen van Mel Wallis de Vries en vind deze meestal erg vermakelijk. Ik mag dan wel niet langer meer onder de categorie jeugd vallen, maar jeugdthrillers blijf ik geweldig vinden. Het boek ziet er prachtig uit, vooral de gekleurde pagina randen en mooie illustraties aan de binnenkant van de kaft sprak mij al snel aan, en ik ben vast niet de enige. Ook werd mijn favoriete serie in het begin een aantal keren benoemd waardoor ik vrolijk berichten stuurde over dit boek naar vrienden. Daarbovenop vond ik het ook erg leuk dat dit boek zich afspeelt in Groningen. Groningen mag dan wel onbekend terrein voor mij zijn, maar vaak spelen Nederlandse boeken zich af in de randstad, waar ik als Fries, wonend in een klein dorp, me soms aan erger.

Ik heb geprobeerd dit boek te lezen met het perspectief en gedachtegang van een 13-jarige aangezien dat de leeftijd is wat voornamelijk genoemd wordt als aanrader. Op mijn 13^e las ik ook zeker al thrillers, dus had ik dit boek waarschijnlijk ook opgepakt. Ik vermoed dat als ik dit boek gewoon had gelezen zonder er bewust van te zijn dat dit een 13+ boek is ik het een stuk leuker had gevonden. De benoemde onderwerpen zouden, behalve het psychologische spel, me niet weghouden van een verhaal, maar doordat ik constant bewust hier mee bezig was, kon ik me grotendeels alleen maar inbeelden hoe een dertienjarige dit allemaal zou beleven en zat ik steeds te denken aan het feit dat dit boek best een trigger waarschuwing had mogen hebben.

Daarnaast vond ik zelf het gedrag en taalgebruik van de tieners (voornamelijk 17- en 18-jarigen) niet echt realistisch. Het kan natuurlijk best dat in de vier jaar dat ik niet meer bij deze doelgroep hoor er veel veranderd is, maar toen waren er ook al boeken met hetzelfde gedrag wat ik toen ook niet realistisch vond en juist veel te overdreven. Tijdens het lezen werd ik snel bewust van het feit dat het boek geschreven werd met hoe de auteur denkt dat tieners praten en zich gedragen in plaats van eigen ervaringen of perspectieven. Dat is natuurlijk te begrijpen omdat de auteur zelf geen tiener is, maar het kan soms wel zorgen voor enige irritaties. 

Toch vond ik de schrijfstijl zelf wel erg fijn, dat heb ik eigenlijk altijd wel met de boeken van Mel Wallis de Vries. Het is vlot geschreven waardoor je ook snel door het boek heengaat en het niet snel weglegt. Het is duidelijk dat de auteur veel schrijfervaring heeft en het verhaal goed doordacht heeft. Ze is een ster in het schrijven van spanning en het bedenken van een goede plottwist die je zeker niet aan ziet komen. 

Tot slot zaten er een aantal dingen in waar ik persoonlijk niet goed op ga, maar dit verslag niet beïnvloed. Zo gebruikt het hoofdpersonage bijvoorbeeld ChatGPT om informatie op te zoeken. Zelf ben ik erg tegen het gebruik van AI en al helemaal in de boekenwereld, en vond ik het erg onnodig, want dit personage had net zo goed gewoon even kunnen googelen. Ook door het benoemen of promoten van AI is voor mij best een ‘rode vlag’ vanwege de grote economische gevolgen en het feit dat het al een lange tijd bekend is dat AI-software zoals ChatGPT zijn getraind door middel van gestolen teksten en kunst. Dat wil zeker niet zeggen dat ik vermoed dat AI is gebruikt bij het maken van dit boek, ik vertrouw erop dat deze auteur, vooral met haar vele ervaring van het schrijven van boeken voordat AI überhaupt een ding was, dit niet eens heeft aangeraakt bij het maken van dit boek. Het is alleen wel een belangrijke factor voor mij in de toekomst om te beslissen of ik nogmaals een boek van deze auteur zal oppakken.

In conclusie

Dit boek is geschikt voor een niet-te-jonge lezer die graag iets spannends en uitdagends leest. De lezer is niet snel van slag door heftige onderwerpen en is ook niet snel beïnvloedbaar om dingen uit het boek na te doen. Vooral lezers die fan zijn van horror zullen dit boek waarschijnlijk snel oppakken. Mocht een wat jongere lezer hier alsnog interesse in hebben, dan is het zeker de moeite waard voor een volwassene om mee te lezen.

Voor klassen-projecten is dit boek ook zeker geschikt. Door het boek gezamenlijk te lezen en te bespreken kan er goed gekeken worden naar wat de onderwerpen in dit boek met de lezers doet en eventuele discussies of voorlichtingen over het spelen van het spel of alcohol en drugs gebruik. Het lijkt me een passend boek om bepaalde onderwerpen bespreekbaar te maken op school.