Droom Het bloedspoor, vluchtend voor mij uit,zocht door het bos de vijverrand,waar, buigend tot het bodemzand,een hert dronk met een koel geluidvan 't water, bleek-rood aangerand. In zijn gewei hing blad en ragen scheef stond in zijn witte buikeen pijl, gebroken aan de struik,ver weg, waar nog mijn schiettuig lag,mijn weitas en een lege kruik. Toen trad ik drinkend … [Lees meer...] overGedicht: Max Dendermonde • Droom

Kleine nocturne De zwarte zwalen kwamen halenDe rilde zwemen van het ven.Nog vóór haar lage walen vralen,Verzonk de zimze in het gren. De rolde bunting zong zijn rode,De maan bepeinsde zwemerwen,Doch gondervoorde stond de DodeEn grijnsde streft het kenstergen. Sinds groven rosterkant venonenDe zimsterweme tendelit,Alleen die achter zesver wonen,Die weten nog van … [Lees meer...] overGedicht: Van Schagen & Scheefhals

Wachten Viel er een kleine regen in den nacht?Een kraalgordijn heeft even zich bewogen,Ik luister, en ik houd mijn adem in. Ik stond voor een verlicht papieren venster.Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,En daadlijk viel een groote duisternis. Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.Daar achter hoopt en luistert een, snel ademend.Ik luister, en ik houd mijn … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode • Chinese gedichten

door Jos Houtsma Thalatta, thalatta: het geschreeuw waarin Xenofons Griekse soldaten uitbarstten toen ze in de verte onder zich de Zwarte Zee zagen blinken waarnaar ze al zo lang onderweg waren. Er is waarschijnlijk geen Europese literatuur waarin deze kreet geen weerklank heeft gevonden. In de Nederlandse is denk ik verreweg het beroemdst een kort gedicht in de bundel … [Lees meer...] overThalatta!

door Jos Houtsma In 1910 verscheen in de Wereldbibliotheek van de hand van de jonge dichter Alex. Gutteling (1884-1910) een vertaling van Percy Bysshe Shelly’s lyrische drama Prometheus Unbound. Willem Kloos oordeelde in jaargang 27 (1912) van De Nieuwe Gids niet mals over het werk van de jonge dichter/vertaler, die overigens in hetzelfde jaar dat zijn werkstuk werd … [Lees meer...] overBekoorde kaan

Twee gedichten uit En blauw zal alles zijn, een door Elisabeth Lockhorn samengestelde bloemlezing met gedichten waarin de kleur blauw een rol speelt. Gelukkig blauw Er is op straat wat blauw verlorenonder de grote blauwen van de dag.Het wordt als hoor ik kinderkorenachter een blauwe vlag.Ik zie me nu in de ruiten staanvergulder dan ik naar huis ben gegaan. Pierre Kemp … [Lees meer...] overGedicht: twee blauwe gedichten

Liefde en de Doodt teghen my partyen,Dies weent mijn hert, het kermt, het claecht:Liefde door zijn brand heeft my doen vryenEen schoone en suyverlijcke maecht:Maer de Doodt seer wreet en onvertsaecht,Heeft haer ghehaelt t'mijnder onvromen:Liefde heeft my mijn verstandt ontjaecht:En de Doodt heeft my mijn Lief ghenomen. H.L. Spiegel (1549-1612) vryen = liefhebbenonvromen = … [Lees meer...] overGedicht: H.L. Spiegel • Liefde en de Doodt

Zalig uiteinde De laatste dagen van het jaar...Al de balansen zijn straks klaar.Zwaar hangt de mist, en dat grijs lichtontneemt aan alles zijn gewicht. Al gaan het werk, de zorgen doorin hoofd en hart en op kantoor —er heerst een geest, in huis, op straat,die het gelaat heeft van een feest. In nevel zweeft het Evenwicht,het is niet donker en niet klaar,de meisjes … [Lees meer...] overGedicht: Johan Daisne • Zalig uiteinde

In de zomer van 2020 mocht Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja met tbs’ers en hun behandelaars spreken. Dat werden openhartige conversaties over hun jeugd, hun leven in de kliniek en de problemen waar ze tegen aanlopen. Op basis van deze gesprekken schreef hij teksten die hij beschouwt als documentairepoëzie – gedichten waarin hij zijn gesprekspartners zo veel mogelijk zelf … [Lees meer...] overGedicht: Tsead Bruinja • x het engels en de preacher man

De senekater De senekater stond aan zee,En sprak: als alles goed was,Dan was de hele oceaanEén mooie, grote bloedplas. Maar ja, het leven is eenmaalSlechts zelden als het zijn moet;De wijze weet dat, en aanvaardt,Schoon ook het hart hem pijn doet. De senekater keek naar zee,De golven spoelden strandwaarts -Dan wendde hij zich peinzend om,En stapte langzaam … [Lees meer...] overGedicht: C. Buddingh’ • De senekater

Kerstvrede Er werd gevuurd en gekorven,In de loopgraaf werd het stil.Vredeloos zijn gestorvenMenschen van goeden wil. Thans naket de ongeëvenaardeWonderzachte nacht.Wit staat de dood op wacht.Gods kinderen hebben de aarde. René De Clercq (1877-1932)uit: De zware kroon. Verzen uit den oorlogstijd (1915) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere … [Lees meer...] overGedicht: René De Clercq • Kerstvrede

Anno Domini Mijn God, ik ben soms bang voor 't komend jaar,zo bang voor dingen, die zomaar gaan gebeuren.Ik kom met al mijn vragen, angsten, zorgen lang niet klaar,soms voel ik mij gebonden achter stalen deuren. Mijn God, ik ben zo bang dat nooit de engel komtdie mij Uw stralend licht zal binnenleiden.Mijn blijdschap is zo broos, mijn lied verstomt,als U mij niet komt … [Lees meer...] overGedicht: Nel Benschop • Anno Domini

De kerstboom De kaarsen branden tusschen mandarijnen,Sneeuwsterren, speelgoed en gekleurde noten.De kind’ren zingen, en de dauw der grooteOogen beweegt en blinkt in ’t trillend schijnen. Hoor hoe ze zingen: ‘Nu zijt wellekome’ –’k Voel moeders hand weer die de mijne houdt,En huiver bij den geur van ’t schroeiend houtAls toen ik zong: ‘Gij zijt van ver gekomen –’ En … [Lees meer...] overGedicht: Martinus Nijhoff • De kerstboom