Vlieg! zegt de vloer is de vierde gedichtenbundel voor de jeugd van de Nederlandse dichteres Eva Gerlach (1948). Het boekje heeft 67 pagina’s en is onderverdeeld in acht hoofdstukken. Elk hoofdstuk wordt geopend met een mooie, dromerige illustratie van Trui Chielens.
Het is een bundel over opgroeien met vallen en opstaan voor iedereen die dat op dit moment doet of dat ooit heeft gedaan. Vanwege het vloeiende woordgebruik van Eva Gerlach en de herkenbare thematiek is het makkelijk om met de gedichten mee te voelen.
Het gaat bijvoorbeeld over het gevoel dat je naar een feestje moet waar je je anders moet voordoen dan je bent. Een vertrouwde basis die opeens wegvalt. Je weg moeten vinden in een nieuwe omgeving. Onverwachts vrienden maken. Tegen veranderingen vechten, maar deze uiteindelijk toch accepteren.
Soms is er iets dat je weet
zonder dat je het zeggen kan. ‘Hee,’
zei ik zacht, ‘ga je gang hoor. Ik vlucht,
kom nooit meer terug.’ Gauw naar buiten,
niet naar papa’s huis. Nergens naartoe.En voor ons huis stond een man
die ik kende. Hoe dan. Nergens van.‘Jij moet Zeeroofster zijn,’ zei hij,
‘dat zegt zij. Je hebt Lef. Je bent Snel.’Ik zei ‘Ja.’ Riep naar binnen ‘Ha ma,
Ik ben terug. Deze kan denk ik wel.’
(uit: Date, p. 20)
Maar ook staan voor wie je bent. Je afzetten tegen het gezag, de angst die daarbij om de hoek kan komen kijken en de standvastigheid die nodig is om echt jezelf te kunnen zijn.
Eerste schoolfeest. ‘Ga nou maar,’ zei mijn moeder.
‘Doe niet altijd zo raar. Ga je niet, tel je voortaan geheid
nooit meer mee.’ Oké, kapper. Make-up. En een jurk.
Deo. Luchtje. Die kralen. Dat tasje.
Ik zat voor haar spiegel-in-drieën, ik zocht ik
draaide me in een bocht ik verrekte mijn hals maar ik zag
niemand die leek op wie ik
wist dat ik was. Smeet de hele boel van me af,
trok mezelf weer aan, zei ‘Ik ga zo
of ik ga niet, ik ben wat je hier
ziet en vind je dat Raar,mammie?
Ga jíj dan maar.’
(uit Feest, p. 45)
Maar bovenal het uitslaan van je vleugels om het leven te gaan leven:
Soms ben je echter. Licht hoofd,
bliksemlijf, arendsogen.
Vlieg! zegt de vloer en voor je
kijken kunt ben je
gevlogen.
(uit *, p. 67)
Een aanrader voor alle taalliefhebbers, en zeker voor tieners op ontdekkingsreis met de wereld aan hun voeten.
Laat een reactie achter