Beatrijs Het zingt van Beatrijs in mij,en om haar naam vergeet ik 't leed,dat haar als steeklig boetekleedom liefdes naaktheid lei. Gaan wij niet al den zelfden weg,van vrome jeugd naar wilder jeugd,van klaren lach naar woester vreugd,en dan naar God terug? Het zingt van Beatrijs in mijwant onder mijner zonden drangstemt zich, in zorg nog, vromer zangen wordt reeds … [Lees meer...] overGedicht: Raymond Herreman • Beatrijs

Paul van Ostaijen-jaar. Malheur Warme walmstalde heer privaatdocent K.in de zomerfriste uit Breslauprobeert of hij bij middel van een convergerend glaszijn sigaar Uebersee Bismarck kan aansteken Op 2 meter van de bergtop verwijderdvalt zijn hoge hoed in de afgrondeen waardevol kledingstuk voor een privaatdocent onmisbaarwat de heer K. begrijpthij probeert te vatten … [Lees meer...] overGedicht: Paul van Ostaijen • Malheur

• Gabriël Smit zou vandaag 111 zijn geworden. Vergeefs Tussen U en mij trekken nachtlangedagen een wezenloos wolkenspoor:ik zie U, zie hoe uw handenwijzen, maar loop er diep onderdoor, weet niet wat U zegt, smeek vogelsuw naam, klaag akkers aan, breekschemer van huizen open,ransel de dingen af: spreek, spreek, kom dichterbij, wees eindelijk eerlijk,kom uit achter uw … [Lees meer...] overGedicht: Gabriël Smit • Vergeefs

Elven Zingen bij een Alleengelaten Kind Blaas het maanlicht in zijn oogen,ritsel wilgenblaren bij zijn ooren …Laten zij hem nu maar houden,altijd zal hij ons behooren,en zij zullen niet vermogenbinnen muren die zij bouwden,binnen liefde van hun oogenhem te houden …o, wat zouden— als ons zingen door zijn jarenrust en duur hem heeft ontnomen —al hun klagen en ervarentusschen … [Lees meer...] overGedicht: A. Roland Holst • Elven Zingen bij een Alleengelaten Kind

Uit voor jou wou ik een huis zijn, een bundel die geheel geschreven is in eenlettergreepwoorden — van David Troch. de berg als ik aan de berg denk, droom ik van de vlagen de stok die ik de sneeuw in plant. aan de voet van de berg meet ik op het zichthoe hoog hij is, waar het steilst, wat de klim van me vergt. ik zie zo hoe ik het snelst naar de top kom.in een mum … [Lees meer...] overGedicht: David Troch • de berg

Vreugde ik zou van blijdschapeen klarinet willen zijneen diepe fagotvan ontzag ik zoutomeloos willen draveneen hindetokkelend over de aarde een carillonzou ik willen zijneen octaaf duivenwirwar over de stad mijn handen mijn occarinomijn voeten hindelopenmijn hart mijn naftali en al de klanken van mijn vreugdeuitstrooien in het lichteen luisterrijke fonteineen … [Lees meer...] overGedicht: Jaap Zijlstra • Vreugde

De ontmoeting De regen viel in de verzonken straten.Hij zocht de hemel en zij vond de goot;Hij mocht niet minnen en zij kon niet haten …De preek was over en de dag was dood. Hij sprak berispend van verkeerde wegen.Zij kent het leven en ze heeft verstaan,Dat de zonde zalvend wordt bedrevenEn de braafheid vloekend wordt begaan … De regen viel in de verzonken straten.Hij … [Lees meer...] overGedicht: Willem van Iependaal • De ontmoeting

Hoe klein, hoe bitter en verstokenVan deemoed blijft het woord waar deze wijs op gaatHoe blijft elk bij zijn eigen leed gedokenEn keert naar aardes woon het zingende gelaat. En al dit smeken, heel dit ziek gebedIs armelijk van verlangst om eigen baatEn meet uw grootheid naar de eigen maatEn deinst voor de erkenning van de wet, Een ogenblik onthuld, als in de … [Lees meer...] overGedicht: J.W.F Werumeus Buning • Hoe klein, hoe bitter en verstoken

Uit Vesper, de nieuwe bundel van Anne Broeksma. Déjà Vu aan de rand van oerwoudbergenbij een stam in het noorden van Cambodjawaar men een uitgestorven taal spreekten onderhandelt met geestenkwam ik mijn jeugd weer tegen er was een bruiloft bezig, al enkele dagenkoelboxen waaruit blikken kwamenvaders met luide adviezendie wild in hun tuinstoelen draaidenhet nageslacht … [Lees meer...] overGedicht: Anne Broeksma • Déjà vu

Een oud vers Wat ik betreur te hebben niet bezetenIs het geluk van menig burgerman:De vrede van het huisgezin, en vanDe kinderen, die mee aan tafel eten. En ik weet wel, dat in mijn arm gelegenDe liefste is bezwijmd van zaligheid,Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,En van het hart, dat mijn hart is genegen. Maar dit is alles niets, al deze dingen,Gezegend, en te min; … [Lees meer...] overGedicht: J.W.F. Werumeus Buning • Een oud vers

Uit De sprong van de vis, de nieuwe bundel van Juliën Holtrigter. Begraafplaats te V. Zerken zijn zeer gevoelige stenen, ze absorberenalles wat neerslaat aan sporen en schimmels. Dat het maar doorgaat met sterven en uitbotten,bloeien, binnen en buiten de regels en lijnen, verstoken van kennis, onwetend van wat geweest is,van wat er speelt overal. … [Lees meer...] overGedicht: Juliën Holtrigter • Begraafplaats te V.

Sonnet ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief.’ Zo sprak mijn lief mij toe,dewijl mijn lippen op haar lieve lipjes weidden.De woordjes alle drie, wel klaar en wel bescheiden,vloeiden mijn oren in, en roerden (‘k weet niet hoe)al mijn gedachten om, staag malend, nemmer moe;die ’t oor mistrouwden en de woordjes wederleiden.Dies ik mijn vrouwe bad mij klaarder te verbreidenhaar … [Lees meer...] overGedicht: P.C. Hooft • Sonnet

Dikke Dinges R.I.P. Dikke Dinges was verscheiden,in zijn Heer en litjemaux,de professor kwam en zeide:`Hum, Hum, Hum, …' en liet het zoo.Doodkist werd besteld, gemeten,afgebiest met plint en lat.die, met zillever besmeten,krap, fataal en poenig zat. … [Lees meer...] overGedicht: Willem van Iependaal • Dikke Dinges R.I.P.